داماش گیلان ۰ – ۱ استقلال ب؛ نتیجه قابل پیش‌بینی با عدم حضور یار دوازدهم

داماش گیلان در هفته سوم لیگ دو / گروه ب، در استادیوم سردار جنگل رشت با یک گل به خودی برابر استقلال ب شکست خورد. نخستین بازی رسمی فصل لاجوردی‌پوشان در رشت، بدون امتیاز و در حالی به پایان رسید که سکوها خاموش بود و هوادارانی که سال‌ها یار دوازدهم این تیم بوده‌اند، کنار تیم نبودند.

روند بازی

نیمه اول بدون گل به پایان رسید. در دقیقه پنجاه و دوم، بابک رجبی توپ را به اشتباه وارد دروازه تیم خود کرد تا استقلال ب پیش بیفتد. داماش تا پایان بازی نتوانست این گل را جبران کند. بازی از ابتدا فیزیکی و پربرخورد بود؛ از همان بازی‌هایی که صدای سکوها می‌تواند سرنوشتشان را تغییر دهد. به باور وارش اسپرت، اگر هواداران در استادیوم حاضر بودند، شاید نتیجه این بازی هم چیز دیگری می‌شد.

سکوی خاموش

در این بازی نه لیدری سکو را هدایت کرد و نه هواداران به تشویق و ایجاد سر و صدا پرداختند. صندلی‌های خالی سردار جنگل، تصویر روشنی از ناراحتی هواداران از وضعیت باشگاه است؛ هوادارانی که هفته اول فصل هم به دلیل صادر نشدن کارت بازیکنان، نتوانستند بازی تیمشان را ببینند.

خداحافظی لیدرها

سکوی تیفوسی‌ها این روزها لیدر ندارد. سالار حقی‌پرست، لیدر باسابقه سکو، در مهر ۱۴۰۵ با انتشار مطلبی در صفحه اینستاگرام خود از کناره‌گیری‌اش خبر داد و دلیل آن را مشکلات ساختاری باشگاه و نبود چشم‌اندازی روشن درباره مالکیت و مدیریت داماش عنوان کرد. او نوشت: «هر آدمی، هرچقدر هم عاشق باشد، بالاخره حدی از صبر و توان دارد.» به اعلام صفحه تیفوسی‌ها، مرتضی مهدوی و آرمان عشقی نیز با همین دلیل از لیدری خداحافظی کردند.

صفحه تیفوسی‌ها نیز در پست‌های اخیر خود از مدیریت باشگاه انتقاد کرده است؛ از جمله در ماجرای صادر نشدن کارت‌ها که از مسئولان استان پاسخ خواست، و در ویدیویی که خواستار واگذاری تیم از سوی یوسف‌نژاد به افراد دیگر شد. آنچه امروز در سردار جنگل دیدیم، ادامه همان مسیری است که این لیدرها پیش‌تر درباره آن هشدار داده بودند.

اتوبوسی که نیامد

استادیوم سردار جنگل بیرون از مرکز شهر است و رفتن هواداران به آن، همیشه با دشواری همراه بوده است. به همین دلیل، در بازی‌های داماش در این استادیوم معمولا مدیران باشگاه از میدان رازی برای هواداران اتوبوس فراهم می‌کردند. وارش اسپرت در بهمن ۱۳۹۶ از اتوبوس‌های باشگاه برای رفت و آمد تماشاگران از کنار روگذر انتظام (رازی) نوشته بود و در بهمن ۱۳۹۸ نیز قول اتوبوس‌های بیشتر برای هواداران رشتی داده شده بود. این بار اما باشگاه برای این بازی اتوبوسی در اختیار هواداران قرار نداد.

پخش زنده‌ای که انجام نشد

باشگاه در استوری اینستاگرام خود از پخش زنده این بازی خبر داده بود، اما پخش زنده‌ای از صفحه باشگاه انجام نشد. به این ترتیب هوادارانی که به استادیوم نرفتند، تصویری هم از بازی تیمشان ندیدند.

این ماجرا پرسش قدیمی هزاران هوادار داماش را دوباره زنده می‌کند: چرا شبکه باران، شبکه استانی گیلان، بازی‌های داماش را پخش نمی‌کند؟ این پرسش تازه نیست. در مهر ۱۳۹۳ با وجود درخواست هیئت فوتبال و نامه فرماندار رشت، شبکه باران بازی خانگی داماش را پخش نکرد. در اسفند ۱۴۰۰ مدیر روابط عمومی وقت باشگاه گفت صدا و سیما برای هر بازی ده میلیون تومان می‌خواهد. در آبان ۱۴۰۲ هم باشگاه از پخش زنده یک بازی در شبکه باران خبر داد، اما این اتفاق نیفتاد. اسفند ۱۴۰۳ یک بازی خارج از خانه داماش پس از حدود بیست و یک ماه زنده از این شبکه پخش شد؛ پس پخش بازی‌های داماش ناممکن نیست.

از پوست‌اندازی تا امروز

باشگاه پیش از آغاز فصل از پوست‌اندازی و صعود سخن می‌گفت. هفته اول، کارت بازیکنان صادر نشد و داماش با شکست انضباطی سه بر صفر فصل را آغاز کرد. هفته سوم هم بدون اتوبوس، بدون پخش زنده و بدون تشویق هواداران گذشت. فاصله این گفته‌ها با آنچه هواداران می‌بینند، هر هفته بیشتر می‌شود.

سخن پایانی

بازیکنان داماش در بندرعباس نشان دادند که می‌توانند بجنگند، اما هیچ تیمی بدون یار دوازدهم خود کامل نیست. بازگرداندن هواداران به سکوها با شعار ممکن نیست و به پاسخ روشن باشگاه نیاز دارد. به نظر شما باشگاه برای بازگرداندن هواداران به سکوها چه باید بکند؟