وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان: خبر ساده بود داماش دو جلسه از حضور هوادارانش محروم شد!
وقتی روز شنبه به صفحات اول روزنامههای ورزشی بر پیشخوان دکههای مطبوعاتی نگاه میکنی، همه از زمین گل آلود و باران گرفته شهر درود، از جادههای خطرناک و درد رنجی که استقلالیهای شریف برای رسیدن به آنجا کشیدهاند میگویند و لغو دیدار! در صفحات این روزنامهها غیر از یک روزنامه آنهم در کوچکترین تیتر ممکن خبری از بازی داماش و تراکتور در صفحه اول به چشم نمیخورد! این مظلومیت رسانهای مختص داماش نبوده بلکه تیمی مانند سپاهان هم بارها آن را چشیده است!
سهم سپاهان از صفحه اول روزنامهها در اوج رقابت و موفقیت آسیایی کمتر از انتقال بازیکن X به فلان تیم قرمز و آبی بود حتی در برنامههای تلوزیونی که ادعای ملی بودن را یدک میکشد این ناعدالتی به چشم میخورد. در بررسی این مسئله، ساده لوحانه خواهد بود که تعلق خاطر این رسانهها به قرمز و آبی را دلیل بر این حمایت یک جانبه آنها بدانیم، واقعیت این است که حمایت و تیترهای آنچنانی تنها برای بدست آوردن تیراژ و یا بیننده بیشتر و در نتیجه پول کثیف بیشتر خواهد بود، بدون شک اخبار باب میل هواداران این دو تیم به معنی سرازیر شدن پول بیشتر خواهد بود.
متن کامل در ادامه مطلب
تصور کنید میزان فروش این مطبوعات را اگر استقلال در رشت نتیجه میگرفت! و یا فروش انها را اگر ملوان پرسپولیس را در تهران شکست میداد! این رسانهها بهترین استفاده مالی را از پیروزی پرسپولیس با تیترهای آنچنانی بردند با حداقل اشاره به فحاشیها و ناداوری چرا که اینجا پول کثیف در ایجاد یک هیاهوی تبلیغاتی مورد پسند قرمزها بود و یا اگر استقلال در رشت با خفت قهرمانی نیم فصل را از دست داد این پول کثیف، در دامن زدن به مباحثی بود که باب میل آبیها شکل میگرفت وگرنه اشاره به شایستگی داماش که برای ایشان نان و آب نمیشد! این در حالی بوده که بعضی از رسانههای پر ادعا مانند ۹۰ حتی اگر روزی یکی از قرمزها یا آبیهای پایتخت را به تیغ انتقاد بگیرند شک نکنید که هفته بعد دقیقا میل باب آنان حرکت خواهند کرد (مانند گزارش سازی برنامه ۹۰ و پخش مصاحبه بازیگر گیلانی که قبل از آغاز مسابقه ضبط شده بود و چسباندن آن به حرفهای قلعه نویی) چرا که هدف، افزایش اسام اسهای ارسالی و تعداد بینندهها و گزارش به مدیران مربوطه است و رضایت تماشاگران قرمز و آبی و در موارد محدود، دیگر تیم پر طرفدار است که این هدف را میسر میکند با این اوصاف جستجوی عدالت در این عرصه خوش خیالی محض خواهد بود! بدون شک در این راستا بیشترین تسویه حسابها و عرض اندام کردنها در برابر تیمهایی صورت میگیرد که از کمترین ابزار رسانهای ممکن برخوردارند آنها که فریاد اعتراضشان با خوشبینی صفحات داخلی روزنامهها را اشغال خواهد کرد و متاسفانه داماش یکی از همین تیمهاست، تیمی که در عرصه جنگ مدیریتی و سیاستهای فدراسیون نمونه آسیا! با امیر عابدینی ظاهرا خواب را از چشمان آقایان گرفته و یا در مقابله با تیمهای پر نفوذی که آقایان همه کار برای قهرمانی نیم فصلشان انجام دادند پا عقب نکشیده و برایشان تبدیل به کابوس شده و این بهترین موقعیت برای عرض اندام و خود شیرینی و ضربه زدن به رقیب مدیریتی در پشت نقاب اخلاق مداری و انظباط و صادر کردن حکم بر علیه تیمی که کمترین رسانه ممکن برای دفاع از خود را در اختیار دارد میباشد و برای خالی نبودن عریضه یک جریمه خنده دار برای تیمی که یک روز غیبت داشته که اگر مقصر بوده که حکمش چیز دیگر است و اگر نیست که… ظاهرا قیمت وجدان هم اینروزها خیلی زیاد نیست؟!
این اولین بار و آخرین بار نخواهد بود که داماش و هوادارانش قربانی این جو رسانهای و تصمیم گیری به پشتوانه همین جو میشوند. بدون شک برخورد محکم و قاطع باشگاه میتواند در تکرار این وقایع تاثیرگذار باشد. اما دردی که باید به آن توجه کرد درد بیرسانه بودن و تنهایی تیمهایی مثل ما است. شاید حداقل انتظاری که میتوان از صدا و سیمای مر کز گیلان به عنوان تنها رسانه فراگیر استانی داشت پیگیری این هجمه فراگیر بر علیه استان و فوتبالش باشد. برنامهای مثل سکو باید جناب حسن زاده را در حضور عابدینی به برنامه دعوت کند که اگر ایشان حرف حقی داشت در یک رسانه بیهیاهو خطاب به گیلانیان بیان شود. شاید قانع شدیم!
اما حرف آخر با جناب قویدل مالک محترم باشگاه است، آقای قویدل همانطور که میبینید فوتبال ما کمتر از هرچیزی به ورزش شباهت دارد. در این وادی هیاهو فروشان، داشتن رسانه حداقل ابزار برای احقاق حق میباشد، شاید بارها در این سایت و مکانهای دیگر اشاره به لزوم داشتن یک روزنامه یا حداقل هفته نامه وزین برای داماش شده چرا که داماش حتی در پیشخوان روزنامه فروشیهای داخل استان هم غریب است. این طرح حتی برای پوشش دادن به برنامهها و طرحهایتان و هم اخبار داماش بسیار مفید خواهد بود چرا که تنها حظور در رسانههای مجازی نمیتواند انبوه مردمی که هنوز عادت به خرید روزنامه یا هفته نامه دارند را جذب کند و این حداقل کاریست که در این عرصه با توجه به انبوه هوادارانش در سطح استان براحتی میتوان انجام داد. نشریهای با عنوان داماش به عنوان نشریه رسمی باشگاه میتواند نیاز رسانهای را به صورت حداقلی تامین کند. و آن عده که فکر میکنند عواقب تصمیماتشان فقط چند کامنت اعتراض آمیز خواهد بود شاید بانشر و نقد اعمالشان در رسانهای مکتوب به گونهای عادلانهتر رفتار کنند. باور کنیم که تیم بیرسانه یک هدف آسان برای کسانی است که خیالات خام در سر میپرورانند.
نگارنده: " مجید محمدی " کاربر وارش اسپرت