با صعود داماش گیلان به مرحله نهایی لیگ دسته دوم باشگاه‌های کشور، بالاخره نوار ناکامی‌هایی پنج ساله پاره شد، تا مجموعه دلسوز و بومی داماش گیلان قدم اول «ما بر می‌گردیم» به لیگ یک و سپس لیگ برتر را برداشته باشند.
اما ادامه این روند خوب تیمی، منوط به حفظ شرایط مالی مرحله اول است و این امر دیگر توسط یک شخص امکان پذیر نیست و شنیده‌ها حکایت از تحلیل توان مالی مالک متعصب داماش دارد.
در تابستانی که باران نا امیدی بر روح و روان داماشی‌ها می‌بارید، در روزهایی که هیچ مسئولی جرات نزدیک شدن به داماش مظلوم گیلانیان را نداشت و سعی داشتند تا خود را در صعود دیگر تیم رشتی شریک کنند، این فرزند خلف شهرباران بود که داماش نیمه جان رشتی‌ها را به دندان گرفت و شعار یاری طلبی تیفوسی‌های داماش را شنید و داماش را زنده نگه داشت.
حاجی پور بذر امید را در دل هواداران سینه سوخته داماشی کاشت و بخش اعظم شادمانی صعود از مرحله اول، حاصلِ از خودگذشتگی و نجابت ابتدا و طول فصل مدیر کهنه کار ورزشی و سیاسی شهرباران‌های نقره‌ای بود.
با ورود حاجی پور به این کارزار سخت، که اشخاص و شرکت‌های متمول هم فراری شده‌اند، خیلی از نزدیکان حاج اسماعیل در مصاحبه‌ها و جلسات خصوصی قول مساعدت و حمایت همه جانبه دادند که یا در حد حرف بود و یا عملی نشد…
از یاد نبردیم وقتی که مهندس جعفرزاده از عزم حاجی پور برای احیای داماش با خبر شد اولین مسئولی بود که برای اعلام هرگونه حمایت نزد ایشان رفت و نامه نگاری‌هایی هم با معاونت رشتی ریاست جمهوری انجام داد؛ و یا پای کار بودن استاندار محترم گیلان به دلیل رفاقت دیرینه با شهردار سابق بندر کیاشهر (اسماعیل حاجی پور) نقل محافل ورزشی بود… از دیگر نماینده کهنه کار شهرستان رشت نیز بیش از این انتظار می‌رود، زیرا در سالیانی که اکثر مسئولین استانی از روی مخالفت با امیر عابدینی با داماش ارتباط خوبی نداشتند، مهندس جبار کوچکی نژاد تنها نماینده‌ای بود که اقداماتش برای دردانه رشتی‌ها منجر به نتیجه شده بود و…
با همه این پالس‌های دلگرم کننده‌ای که پیش از شروع فصل از سوی مسئولین برای ترغیب اسماعیل حاجی پور منتقل می‌شد، اما باید گفت که در واقع همه چیز جور دیگری رقم خورد و حاجی پور در طول فصل به تنهایی و فقط به عشق جوانان شهرش تمام سختی‌ها را به دوش کشید…
حاجی پور به نوعی در مقابل این بی‌تفاوتی‌ها نجابت به خرج داد و با آبرو و اعتبار چندین ساله‌اش، کمبودها را جبران کرد تا شاید در آینده دوستان و همراهان دیروزش جویای احوال مدیر دیروز و سرمایهٔ امروز نظام شوند…
مالک داماش در طول فصل تمام اعتبار چندین ساله خود را خرج تیم کرده است و صورت خود را با سیلی سرح نگه داشته تا مبادا خدشه‌ای در روند خوب تیمی داماش وارد شود، اما در آستانه نوروز ۹۶، داماشی‌ها چشم انتظار پرداخت بخشی از قرارداد خود هستند تا با دست پر به خانه بروند و به همین دلیل حاجی پور و پسرش این روزها به آب و آتش می‌زنند تا شب عید شرمنده اعضای تیم و خانواده‌شان نباشند.
از سویی دیگر هیات مدیره ورزشی و بومی داماش به مانند مدیر عامل سابق داماش، اهل شلوغ کاری نیست و انتظارات فراقانونی از بودجه‌های دولتی هم ندارد و حتی شنیده‌ها حکایت از ترسیم مسیر درآمد پایدار برای باشگاه توسط مالک داماش دارد… در واقع پایان همیشگی دغدغه مالی داماش گیلان، نیازمند مساعدت و همت مدیران استانی و نمایندگان رشت در مجلس شورای اسلامی است.
این داماش در انتهای فصل پیام آور شور و شعف برای مردمان دیار میرزای جنگلی است، پس داماش، هواداران و مالکش را امروز و در این برهه حساس تنها نگذارید، زیرا امکان دارد فردا دیر باشد. . !
مازیار اصغرزاده
www.Varesh-Sport.com
وارش اسپرت-تارنمای هواداران داماش گیلان
نساجی مازندران 
صنعت نفت آبادان 
مس شهربابک 
سایپا تهران 
پارس جنوبی جم 
مس کرمان 
هوادار تهران 
فرد البرز 
پالایش نفت بندرعباس 
آریو اسلامشهر 
نیروی زمینی 
بعثت کرمانشاه 
شهرداری نوشهر 
شناورسازی قشم 
نود ارومیه 
نفت و گاز گچساران 
مس سونگون 
داماش گیلان
یک پاسخ
ما هم امیدواریم که مسؤلین استانی و شهری کمی به خود آیند و دست این فرزند خلف شهر باران را بگیرند
فکر نمیکنیم که این حمایت کار زیاد سختی باشد و مطمئناً از استاندار و نمایندگان مجلس برمی آید