بهار و رگبار باران…
گیلانیترین هوای آسمان گیلان اینجاست. همینجا پیش ما… و این، بارانی نقره فام که میزند بر شانهٔ خستهٔ آبرارش…
آبرار است و شکستن بغض گلویش بر همان نیمکت همیشگی پارک شهر. نگاهش دوخته به ابرهای سیاه و باران و طبیعتی که نمیمیرد، همیشه زنده است… بر بالِ بادِ خاطرات میرود تا دوردست؛ میرود تا یاد آخرین انحنایی بر لب، که نامش لبخند بود… قرنها پیش بود یا شاید هم نه… نه، همین دیروز بود انگار… چه زیبا بود… چه زیبا بود…
((داماش گیلان همیشه زنده است) ) این دیگر چه جمله ایست؟ اینکه جمله نیست! این بیشک، خود یک دنیاست. باور کن مبالغهای در کار نیست؛ یک دنیا، از رویا. ورزشگاه عضدی پیر تا همین اواخر کم ندیده از شگفتی ها… به چشمان خودش دیده غول کشی پسران شهر باران را؛ با گوشهای خودش شنیده تشویقهای کوبندهای که لرزه میانداخت بر هیبت حریفان… ((آبرار آبرار، غیرتا قوربان برار) )
خوب گوش کن…
هنوز روی سکوهای عضدی میشنوی طنین این شعار را؟ این صدا جایی روی همین سکوها زنده است. اگر خوب دقت کنی میبینی سکوهای تیفوسی و روبه روی جایگاه چطور منتظر شعار همدیگرند. اما این دیگر آخرش است. چجوری میشود؟ مگر خط پایان، چشمک نزده بود که نقطه سر خط؟ مگر همه چی تمام نشده بود؟
معلوم است که نه. معلوم است که نه. معلوم است که نه… داماش گیلان همیشه زنده است تا زمانی که نامش در دل آخرین هوادار حک شده… تا زمانی که پسرک خردسال در اتاقش به پرچم تیمش خیره میشود و زیر لبش می گوید "داماش گل بزن، رشتیا بیقرارند"، تا زمانی که جای جای گیلان به خاطر میآورد، دوران پرشکوه داماش را، تا زمانی که در کوچه و خیابان شهر مردمی را میبینی که جویای حال تیمشاناند و دلخوشیشان و عشقشان.
داماش گیلان همیشه زنده است تا به تاریخ بیاموزد درسی از رسم عاشقی. داماش گیلان همیشه زنده است تا این باران زنده است و این طبیعت…
آری برارجان… داماش گیلان همیشه زنده است…
نگارنده: حسام قربانی
منبع:www.varesh-sport.com
وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان
هنوز روی سکوهای عضدی میشنوی طنین این شعار را؟ این صدا جایی روی همین سکوها زنده است. اگر خوب دقت کنی میبینی سکوهای تیفوسی و روبه روی جایگاه چطور منتظر شعار همدیگرند. اما این دیگر آخرش است. چجوری میشود؟ مگر خط پایان، چشمک نزده بود که نقطه سر خط؟ مگر همه چی تمام نشده بود؟
معلوم است که نه. معلوم است که نه. معلوم است که نه… داماش گیلان همیشه زنده است تا زمانی که نامش در دل آخرین هوادار حک شده… تا زمانی که پسرک خردسال در اتاقش به پرچم تیمش خیره میشود و زیر لبش می گوید "داماش گل بزن، رشتیا بیقرارند"، تا زمانی که جای جای گیلان به خاطر میآورد، دوران پرشکوه داماش را، تا زمانی که در کوچه و خیابان شهر مردمی را میبینی که جویای حال تیمشاناند و دلخوشیشان و عشقشان.
داماش گیلان همیشه زنده است تا به تاریخ بیاموزد درسی از رسم عاشقی. داماش گیلان همیشه زنده است تا این باران زنده است و این طبیعت…
آری برارجان… داماش گیلان همیشه زنده است…
نگارنده: حسام قربانی
منبع:www.varesh-sport.com
وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان
داماش، داماش گیلان، سایت داماش، باشگاه داماش، وارش اسپرت، دیار وارش، داماش همیشه زنده است، damash،