چند سطر برای گلزنی که غریبانه رفت…

وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان:

"افشین نرفت، چون دلش نمی‌خواست، بلکه او را به سمت در خروجی نزدیک کردند…"

"افشین نه جوسازی کرد و نه گفت می‌روم برای پیشرفت"

"افشین به خاطر مشکلات مالی نرفت، چون اگر چشمش به پول بود در این سه سال مصاحبه می‌کرد و می‌گفت می‌روم و بعد از رفتنش دو سوم طلبش را به باشگاه شهرش نمی‌بخشید…"

"افشین یک سال در مقابل بی‌مهری‌ها ایستادگی کرد…"

"افشین در تمرینات مثل یک جوان ۱۷ ساله تمرین کرد و انگیزه داشت، اما به او فرصت ندادند تا یک بار دیگر احیا شود و خنده را بر لبان‌مان و اشک شوق را بر چشمانمان جاری کند…"

"افشین رفت، اما نامش بخشی جدا نشدنی از تاریخ و هویت این تیم است…"

"افشین با بی‌مهری از داماش رفت، اما در قلب‌هایمان نامش حک شده است…"

"افشین رفت، اما هنوز هم لایق‌ترین بر این این شعار: افشین آبرار، غیرت قوربان برار چون امسال به همه اثبات کردی منافع شهرت بر هر چیزی اولویت دارد و بر خلاف خیلی‌ها برای اثبات خودت حاشیه سازی نکردی و همیشه تیم را جمع کردی…"

"افشین جان با رفتنت، حتی بنر میرزا هم جای خالی‌ات را در استادیوم حس می‌کند، چون کیست که به مانند سرباز به میرزا احترام نظامی بگذارد؟"

"افشین تو مردی مرد، تو مردانگی را برای اطرافیانت معنا کردی…"

"افشین رفت تا شاید قدرش را بدانند…"

افشین رفت تا محبوب بماند…