نامه سرگشاده هواداران داماش گیلان به اعضای شورای اسلامی کلانشهر رشت

اعضای محترم شورای اسلامی شهر رشت

از اینکه وقت خود را صرف خواندن این دلنوشته می‌کنید سپاسگزاریم، از اینکه می‌توانیم هنوز امید به بودن و باور شدن داشته باشیم سپاسگزاریم…

خانم‌ها، آقایان

سخت است با چشمان گریان ببینید پرپر شدن آنچه که عاشقش هستید، فریاد یاری سر دهید و انعکاس صدای خسته خود در حصار سکوها، تنها یاریگری باشد که می‌بینید… تلخ است باور به اینکه فریاد کنید و فریادرسی نباشد. تلخ است که به شما تلقین کنند که دوستت ندارند، حتی در شهرتان…

ما هواداران داماش گیلان، مدتهاست در چنین برزخی گرفتاریم؛ مدتهاست ذره ذره آب شدن تیم شهر و استانمان را می‌بینیم. دستمان جز فریاد کردن از همه جا کوتاه و داغ سیلی‌ها از غریبه و آشنا بر صورتمان است. 

انگار ما از سرزمینی دیگر از پشت کوهای البرز یا آنسوی دریای کاسپین آمده‌ایم، انگار نه انگار که ما از همین شهر و همین خاکیم. همینجا کنار شما، وقتی هر روز از پیاده رو عبور می‌کنید، یکی از آن عابران، ما هستیم، وقتی پشت چراغ قرمز می‌ایستید ما با پای پیاده از رو به رویتان عبور می‌کنیم؛ ما فرزندان شما از این آب و خاکیم، از کوچه‌های خاکی باران گرفته…

ما اینجا زاده شدیم، اینجا بزرگ شدیم و تنها گناهمان حک شدن جملهٔ " دنیا فقط رشت " در قلبمان است. اگر این جرم است، ما مجرمیم!

ما همان هزاران نفری هستیم که با همه بد و خوبمان، ورزشگاه پیر شهر را از جمعیت لبریز می‌کردیم و نام داماش گیلان را فریاد می‌زدیم. با پیروزی‌هایش می‌خندیدیم و با شکست‌هایش اشک می‌ریختیم، ما همان هوادارانی هستیم که محروم از تماشای تیم محبوبش، ساعتها در پشت درهای بسته در زیر بارش باران ایستادیم تا صدایمان را بگوش پسران شهر باران برسانیم تا فکر نکنند که در شهر خود تنهایند… که کسانی در پشت درهای بسته به عشق این تیم، به عشق این شهر، به عشق گیلان نامشان را فریاد می‌کنند…

حالا مدتهاست همان هواداران، تنها نجات داماش مظلومشان را می‌خواهند اما هیچ کس، هیچ صدایی نیست تا حداقل بگوید شما تنها نیستید!

خانم‌ها و آقایان

اعضای شورانشین شهرباران، استمداد امروز ما، درخواست یاری طلبی چهار ساله است که امروز نزد شما پناه آوردیم، نزد اعضای برآمده از خودمان …

شاید اینک تنها راه نجات داماش مظلوم ما در یک تصمیم نهفته باشد، تصمیمی که بر عهده شما است تا یک بار برای همیشه این هویت خسته به آغوش شهری که از آن زاده شده بازگردد… که ما از غریبه‌ها زخم‌ها خورده ایم…

غریبه‌ها به ما خندیدند،

غریبه‌ها احساس ما را به بازی گرفتند،

غریبه‌ها به ما در شهری که درآن زاده شدیم، سیلی زدند،

غریبه‌ها به ما گفتند هیچ کس شما را حتی در شهر خودتان دوست ندارد… شما به ما، فقط به ما ثابت کنید هستند کسانی که برای اشکهای ما ارزش قائل هستند و هستند هنوز کسانی که ما را دوست دارند…

"هواداران داماش گیلان"

نامه سرگشاده، هواداران داماش گیلان، وارش اسپرت، دیار وارش، سایت هواداران داماش، damash،