محمد غلامی: آمدم تا با پیراهن داماش از فوتبال خداحافظی کنم

مهاجم رضوانشهری داماش، بعد از گذشت هفت سال بار دیگر پیراهن لاجوردی‌های شهر باران را بر تن کرد. یک فصل سرشار از خاطره در داماش و تشویق‌های هواداران رشتی که با واویلا گفتن‌های خود او را تهییج می‌کردند را از مهمترین دلایل بازگشتش به جمع داماشی‌ها عنوان می‌کند و گفته که می‌خواهد با پیراهن این این تیم از فوتبال خداحافظی کند.
محمد غلامی در مصاحبه اختصاصی با وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان، به شائبه‌های سال‌های اخیر در خصوص خودش پاسخ داد. مشروح این گفتگوی جالب را در ادامه مشاهده می‌کنید…

varesh-sport.com: بعد از هشت سال به داماش برگشتی. چه شد که آمدی؟

من دوستان زیادی را در اینجا دارم و همواره دورادور پیگیر بازی‌های داماش بودم. یک سالی که در داماش بودم، از جمله خاطرات بسیار خوب من در زندگی‌ام بود و دوست داشتم روزی دوباره به این تیم برگردم.

البته در قشقایی هم که بودم هر وقت بحث داماش می‌شد، همه برای حضور در اینجا ابراز علاقه می‌کردند. با آقای ربیعی فر در تماس بودم و ایشان هم به من داماش را پیشنهاد دادند. راستش علاقمندم که خداحافظی‌ام از فوتبال با پیراهن داماش باشد.

varesh-sport.com: پس آمده‌ای که با داماش از فوتبال خداحافظی کنی؟

بله، صد درصد. چون آن یک سالی که برای این تیم بازی کردم به اندازه ده سال برایم خاطرات خوب داشت.

varesh-sport.com: البته این مسئله دو طرفه بود و هواداران هم خاطرات زیادی از تو داشتند و اینجا محبوب بودی. همین مسئله باعث شده بود که از جداییت ناراحت شوند.

زمانی که از استیل آذین به اینجا آمدم، چند روز اول یک مقدار به من سخت گذشت. چون قبل از آن در ملوان بازی می‌کردم. اما کم کم که کارها روی روال رفت و گلزنی‌هایم هم شروع شد، واقعا خاطرات فوق العاده‌ای داشتم و من فکر نمی‌کنم هیچوقت آن داماش تکرار شدنی باشد. همیشه هم از این موضوع یاد می‌کنم. امیدوارم تا زمانی که برای داماش بازی می‌کنم بتوانم با تمام جان و توانم در خدمت تیم باشم. هواداران خوب داماش هم آن سالی که به این تیم آمدم، خیلی به من کمک کردند و آن واویلا محمد غلامی گفتن‌ها هیچوقت فراموشم نشده و‌نمی شود. بعضی وقت‌ها که داماشی‌های اصیل من را در شهر می‌بینند از آن وقت‌ها و شعارها یاد می‌کنند. زمانش مشخص نیست که کی باشد، اما امیدوارم خداحافظی خیلی خوبی را از فوتبال با داماش تجربه کنم. هنوز خدا به من توان داده است و امیدوارم که بتوانم شادی‌های خوبی را برای طرفداران داماش رقم بزنم.

varesh-sport.com: قبول داری آن سال که به نوعی یک تیم کهکشانی داشتیم، اگر آن مشکلات مالکیتی و مالی رقم نمی‌خورد تیم می‌توانست حتی به سهمیه آسیایی برسد؟

بله، صد در صد. تیم ما در فصل ۹۱-۱۳۹۰ فوق العاده بود. ذخیره تیم ما علیرضا جهانبخش بود که الان می‌بینید در چه سطحی بازی می‌کند. میلاد زنیدپور که هنوز هم با او در تماس هستم و اینجا را دوست دارد. یا خود علی جهانبخش هنوز در مورد داماش صحبت می‌کند، پس او هم می‌داند که داماش یک جذابیت خاصی دارد. الان هم خیلی‌ها هستند که دوست دارند در تیم داماش باشند.

varesh-sport.com: همیشه در طول سالیان بازی در فوتبال، سایه ملوان بالای سرت بوده و این موضوع یک سری شایعات را هم برایت داشته است. در این مورد خودت چه فکر می‌کنی و چه توضیحی داری؟

من کلا آدم رکی هستم و شاید دیگران بعضا حرف‌هایم را حاشیه دار بدانند اما من هیچ وقت بدنبال حاشیه نیستم. بله من از چوکا شروع کردم و از آنجا به ملوان آمدم و آقای نصرت ایراندوست هم برای من زحمات زیادی کشیدند. چهارسال در ملوان بودم و بازی‌های بسیار خوبی را هم برایشان انجام دادم.

به هر حال من مدیون ملوان بودم، چون این تیم سکوی پرتاب من بوده تا به تیم‌های دیگر بروم و این یک حقیقت است. اما من برای هر تیمی که بازی کرده‌ام با جان و دلم بوده است. من از داماش به سپاهان رفتم و پس اینجا خوب بودم که تیم‌های دیگری چون سپاهان و پرسپولیس و… دنبال من بودند. این همیشه در ذهنم هست که چقدر بازیکنان و هواداران داماش کمکم کردند تا من روند خوبی را داشته باشم.

در خصوص شائبه‌هایی که من در جلوی ملوان شل بازی می‌کنم یا انگیزه لازم را به خرج نمی‌دهم هم باید بگویم که واقعا هیچوقت چنین موضوعی نبوده است. مثلا وقتی در گلگهر بودم به ملوان گل زدم یا همینطور با سپیدرود.

شاید یک بخشی از سوال شما برگردد به بازی داماش و ملوان در آن فصل ۹۱-۹۰. همان موقع با تماشاگران که حرف زدم گفتم که من با داماش قرارداد حرفه‌ای بسته‌ام و اگر من کمی کم کاری کنم، آن نانی که برای خانواده‌ام می‌برم حلال نیست. من به این اعتقاد دارم و مطمئن باشید آن که در بازی قبل از ملوان سه کارته شدم یک اتفاق بود. البته متاسفانه همان شائبه‌ها شاید باعث شده بود که در بازی برگشت من در دقایق پایانی وارد میدان شدم. اما در همان دقایق پایانی هم یادتان هست که چقدر با انگیزه بازی کردم. دوست داشتم خودم را نشان بدهم و بگویم محمد غلامی در همه بازی‌ها تمام تلاشش را انجام می‌دهد.

varesh-sport.com: در سپاهان یک خوشحالی بعد از گل به داماش داشتی که خیلی به داماشی‌ها بر خورد. دلیلش چه بود؟

در آن بازی من و هادی عقیلی روی نیمکت بودیم، هادی به من‌ گفت تو امروز گل می‌زنی و اگر گل زدی جان مادرت سرت را باید ببری داخل برف. به جان بچه‌ام در آن لحظه هیچ فکری نداشتم و گلزنی کردم و آمدم لب خط که اگر در فیلم دقت کنید میبینید که هادی به من گفت بیا اینجا باید سرت را در برف ببری و قول گرفتم. من هم آن لحظه به چیزی فکر نکردم از خود بی‌خود شدم و اینکار را انجام دادم.

من هیچوقت به تیم حریف بی‌احترامی نمیکنم و حالا داماش که جای خود داشت و رفقایم در این تیم بازی می‌کردند. خدا شاهد است داستان به این شکل بود و هیچ قصد و غرضی در میان نبوده که بخواهم داماشی‌ها را ناراحت کنم.

varesh-sport.com: وقت جدایی از قشقایی و آمدن به داماش از ملوان هم پیشنهاد داشتی؟

من در قشقایی که بازی‌های خوبی انجام دادم، پژمان نوری و مازیار زارع به من گفتند رضایت نامه‌ات را بگیر و بیا ملوان و ما در انزلی به تو نیاز داریم. مردم انزلی هم چون من در ساحل قو زندگی می‌کنم به من لطف دارند و آن‌ها هم از من می‌خواستند که به آنجا بروم. البته خوب محمد احمدزاده سرمربی ملوان به نظر با سن من مشکل داشت و من هم به نظر او احترام می‌گذارم و حتی به آقا مازیار (ربیعی فر) هم گفتم اگر واقعا به من اعتقاد و اطمینان دارید من به داماش می‌آیم، چون دوست دارم بیایم و واقعا به این تیم کمک کنم. انصافا یکی در داماش و یکی هم در سپاهان واقعا روزها و خاطرات خوبی را پشت سر گذاشتم.

varesh-sport.com: در حال حاضر داماش در استادیوم سردار جنگل بازی می‌کند. چقدر استادیوم عضدی در خاطرات خوبت در سال ۹۰ نقش داشته است؟

ورزشگاه عضدی از معدود استادیوم‌هایی است که تماشاگران به زمین نزدیک هستند و کاملا به جریان بازی احاطه دارند. بازی در عضدی لذت خاصی را دارد و جو‌ تماشاگران نیز بیش از هر جایی بر روی بازی و بازیکنان تاثیرگذار است. از طرفی ورزشگاه هم داخل شهر است و سکوها پر می‌شود.
اما سردارجنگل هم با شهر فاصله دارد و‌هم سکوها از زمین فاصله زیادی دارند.

حتی اگر دقت کنید این قضیه در ورزشگاه انزلی هم وجود دارد و یک طرف سکو ندارد. شاید همین مسئله هم در نتایج آن تیم‌تاثیر گذاشته و آنجای جدول است.   مطمئن باشید اگر آن استادیوم (عضدی) درست شود، جایگاه داماش بسیار بالاتر خواهد بود.

varesh-sport.com: حتما از مشکلات داماش خبر داشتی و به اینجا آمدی. چطور به توافق رسیدی؟

مدیرعامل قشقایی به من پیشنهاد دادند که مبلغی بدهند تا در آنجا بمانم اما‌‌واقعا دیگر قصد ماندن نداشتم. برای من پول در اولویت نبود و حتی در جلسه‌ای که با آقای حاجی پور داشتم به او گفتم که برای من‌‌اولویت این است اول دیگر بازیکنان و نفرات پول بگیرند و من آخرین نفر پول میگیرم.

varesh-sport.com: این شرایط و مشکلات مالی را چطور ارزیابی می‌کنید؟

آقای حاجی پور دارد تمام تلاش خودش را می‌کند که بتواند پول به بازیکنان تزریق کند. حتی گویا آقای استاندار هم قرار است مساعدت کنند و پانصد میلیون در این هفته به تیم تزریق شود که جا دارد واقعا از ایشان تشکر می‌کنم.

مسلما این موضوع تاثیر خوبی بر روی تیم‌می گذارد. تمام بازیکنان فقط پنج درصد گرفته‌اند در حالی که تنها ۸-۷ بازی باقی مانده است. من واقعا این بازیکنان را تحسین می‌کنم. فکر کنید بازیکن دم عید هم پول نداشته باشد که هزینه پدر و مادر یا خانواده را بدهد. به هر حال قول داده‌اند و قرار است که در هفته آتی این مبلغ پرداخت شود.

varesh-sport.com: و اینکه بازیکنان هم در این شرایط مجددا آمدند…

بازیکنان خیلی بامعرفتی کرده‌اند که آمدند و از طرفی مسلما به این موضوع هم فکر می‌کنند که اگر ما سر تمرین و بازی نیایم، ممکن است در فصل آتی دچار مشکل شویم. به هر حال این ۸ بازی باقی مانده به خصوص برای بازیکنان جوان حائز اهمیت است و اگر بتوانند خوب کار کنند، می‌توانند در سال‌های بعد حضور و پیشرفت داشته باشند.

varesh-sport.com: شما در مدیریت امیرعابدینی در تیم داماش بودید و اکنون با مدیریت آقای حاجی پور در این تیم حضور دارید. آیا می‌توان مدیریت این دو را با هم مقایسه کرد؟ این دو دوره داماش چه تفاوتی با هم داشت؟

شرایط متفاوت است و نمی‌توان مقایسه داشت. آقای عابدینی مدیری با دانش و قوی‌بودند که سال‌ها در فوتبال حضور داشتند و از طرفی هم آقای حاجی پور هم با تمام توانش پشت داماش بوده است.
آقای عابدینی به هر حال سال‌ها در فوتبال بوده است و به همین دلیل ارتباطات کشوری و فوتبالی بسیاری با بالادستی‌ها داشته است و راحت‌تر می‌توانستند جذب اسپانسر داشته باشند.
حتما می‌دانید، آن سالی که من در داماش بودم، پیشنهادهایی از کشورهای عربی با رقم بالا هم داشتم،  اما علاوه بر علاقه‌ای که به هر حال خود من هم برای حضور در رشت داشتم در واقع با صحبت‌هایی که بین آقای عابدینی و آقای هدایتی صورت پذیرفت و پول رضایتنامه‌ام پرداخت شد توانستم به داماش بیایم.
در آن سال ۳۵۰ میلیون از قراردادم باقی مانده بود اما به خاطر لذتی که از فوتبالم در داماش برده بودم آن را بخشیدم.

varesh-sport.com: این روزها بحث پیگیری لیگ‌های فوتبال ایران در دورانی که هنوز کرونا شیوع دارد مطرح است. نظرات متفاوتی در این خصوص مطرح می‌شود و برخی باشگاه‌های به خصوص لیگ برتری در مورد برگزاری ادامه رقابت‌ها معترض‌اند، شما در این مورد چه نظری دارید؟

به نظر من که این شرایط برای برگزاری لیگ خطرناک است. من از باشگاه بادران خبر دارم که ۱۵ نفر از اعضای این تیم نتیجه تست کرونا آنها مثبت شده است. حتی اگر یک نفر هم در جمعی کرونا داشته باشد، مسلما می‌تواند برای سایرین خطرساز باشد.
متاسفانه بسیاری از تیم‌ها امکانات لازم را برای کنترل  و مراقبت بهداشتی ندارند و بسیاری از موارد مبتدی مثل یک ماسک یا مایع ضدعفونی برای استفاده ندارند.
لیگ برتر ماجرایش فرق می‌کند اما اگر من تصمیم گیرنده بودم، به نظرم حداقل برگزاری لیگ یک ضرورت نداشت و می‌تواند برگزار نشود.

varesh-sport.com:  بعد از داماش به تیم‌های دیگری هم رفتی؛ جو هواداری داماش نسبت به مابقی تیم‌ها را چطور دیدی؟

ببینید در استادیوم‌های دیگر هم نمونه‌های خوب داریم اما جو هواداری داماش یک جنس و نوع دیگر است. پانصد نفر هم که یک جا جمع می‌شوند، انگار یک استادیوم صد هزارنفری دارد تشویق می‌کند و همیشه این صحبتی است که با دوستان دیگر داریم.

varesh-sport.com: شما رضوانشهری هستی و این درست است که رضوانشهری‌ها به انزلی بیشتر از رشت تمایل دارند؟

من‌فکر می‌کنم آنها همه تیم‌های گیلان را دوست داشته باشند. و‌البته بازیکنانی که از این شهر رشد می‌کنند. بنابراین مطمئنا هر جا که بازیکنان یا استعدادهایشان باشد را تشویق می‌کنند.

varesh-sport.com: و حرف پایانی؟

در این مدت همیشه پیگیر نتایج داماش از طریق سایت وارش اسپرت بودم و در تلگرام هم گزارش بازی و‌اتفاقات را میخواندم.

داماش الان داماش سابق نیست. آن داماش همه نوع امکاناتی داشت اما خب الان شرایط خیلی سخت شده است و واقعا بچه‌ها دارند اذیت می‌شوند. اگر آن امکانات را الان داشتیم شما شک نکنید که داماش برای لیگ برتر و رتبه اول و دوم می‌جنگید.

مصاحبه: مهرداد ثابت – مازیار اصغرزاده

منبع: www.varesh-sport.com

وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان