لودگی‌های فردوسی پور رشتی‌ها را نمی‌خنداند

در رشت هیچ وقت هیجان فوتبالی در بین مردم روی نمی‌دهد، از آن مدلها که همیشه عادل در برنامه‌هایش پیش از بازی‌های حساس در آبادان و دروود و انزلی پخش می‌کند (در گزارش‌های نود از شهرهای دیگر مثلا چسباندن یک کاغذ در تبلیغ فوتبال پشت در یک بقالی به عنوان شور و شوق فوتبال محسوب می‌شود اما وقتی جوان‌های رشتی برای حمایت از داماش‌شان پشت در استانداری تحصن می‌کنند، پشت اتاق نماینده مجلس زجه می‌زنند و برای بازی‌های خارج از خانه با دهها اتوبوس به شهری دیگر لشگر کشی می‌کنند و در حالی که مجموع حضور تماشاگران در شیراز و اصفهان و قم و کرج و اهواز پنج هزار نفر نمی‌شود، در رشت برای هر بازی غیر حساس هفت هشت ده هزار نفر ورزشگاه را پر می‌کنند لابد از دیدگاه عادل همگی از استان همسایه به عضدی ترانسفر می‌شوند که ارزش بازگو نمودن و مقایسه را ندارد!)

مردم این نقطه از سرزمین ما هیچ وقت تحلیل درستی از فوتبال ندارند و مثلا اگر داماش در یک بازی برتر و به لطف نگرفتن دو پنالتی به استقلال می‌بازد، گزارشگر نود حرفهای هواداری را پخش می‌کند که می‌گوید باید مربی خوب خارجی بیاوریم! (این هواداران فوتبال دوست رشتی همان‌هایی هستند که با هر مدلی که می‌توانستند مربی غیر بومی که نتیجه نمی‌گرفت را کنار گذاشتند و در عوض پشت مربی کاربلدی چون ناظمی ایستادند، آنهم در روزهایی که داماش با ناظمی باخت می‌آورد و در آستانه سقوط به لیگ یک بود یا امسال که اوایل بد نتیجه می‌گرفت. لطفا دست‌تان را روی قلبتان بگذارید و بگویید اگر تماشاگران مثلا شاهین بوشهر یا نفت آبادان بعد از حذف در مرحله نیمه نهایی یا باخت مقابل تراکتورسازی و آستانه سقوط به لیگ برتر ده دقیقه یک بند از مربی و تیم بازنده‌شان تقدیر کنند، چند ویژه برنامه توسط فردوسی پور به آن پرداخته می‌شد و رفرنس داده می‌شد؟!) طبق مانیفست فردوسی پور رشت در جغرافیای فوتبال ایران هرگز مکان سوق الجیشی محسوب نمی‌شود و فقط باید گزارشگران عادل طبق دستور گاف‌های رشتی‌ها را بگیرند!

اینکه چند نفر روی نیمکت داماش می‌نشینند و چند نفر با موبایل روی نیمکت حرف می‌زنند، یک کمدین لوده گوش فرزندش را می‌گیرد تا صداهای ناجور به گوش بچه‌اش نرسد (آخر در سایر شهرهای ایران موسیقی باخ از تماشاگران پخش می‌شود!) یا چند تماشاگری که از شهرهای اطراف برای ورود مجبور است خود را هوادار داماش جا بزند، غافل از اینکه یک ورزشگاه پر از داماشی است و به این رنگین کمان بازی‌ها رشتی‌ها نیازی نخواهند داشت و دهها سخن دیگر…

عادل در سال گذشته و در دعوای مدیریتی داماش هم طرف کسی را گرفت که در دل رشتی‌ها جایی نداشت و به نوعی روی اسب بازنده شرط بست! و وقتی هم فهمید که چه گاف بزرگی داده هرگز حاضر نشد از همهٔ آنهایی که دلشان را شکست پوزش بطلبد. و حالا هم سوژه تازه عادل در این چند مدت جور شده است: اینکه ناظمی در داماش یک مجسمه است و همه کاره عابدینی است! اگر داماش می‌برد ناظمی هیچ کاره است! اگر تعویضی طلایی می‌کند ناظمی تنها نظاره گر است. اگر در سال گذشته قهرمانی را داماش از سپاهان می‌گیرد و جشن قهرمانی استقلال را خراب می‌کند و تراکتور را امسال به با شکست به خانه می‌برد و هر شاهکاری از خود در می‌کند در برنامه نود مطرح نمی‌شود مگر به قصد تخریب فوتبال رشت است و بس.

از نظر فردوسی پور، رسول خطیبی وقتی تیمش را به لیگ برتر می‌آورد شاهکار کرده اما ناظمی هرگز نباید شایسته تقدیر باشد که در پنج بازی تیمش یازده امتیاز کسب کرده است. آخر ناظمی که عادل به بینندگانش شناسانده، یک شبه وارد فوتبال شده است و آن افشین ناظمی که سالها کاپیتان استقلال رشت بود و بیش از ده سال سابقه کمک مربی در تیمهای استیل آذین. پگاه و بعد داماش و نساجی در کنار جهانپور، بگویچ، اصغر شرفی، نادر دست نشان، فیروز کریمی، دینورزاده، درخشان، یسیج، قاسمپور و… را داشته هرگز وجود خارجی نداشته است. عادل به بینندگانش می‌گوید که عابدینی بدون حضور در تمرینات و جلسه‌های کوچینگ کادر فنی در طول هفته و شب مسابقه، تنها با دادن لیست نفرات فیکس و اعلام تعویض بازیکنان آن هم به صورت تلفنی قادر است تیمش را به برتری برساند و کسی هم نمی‌پرسد که اگر چنین فردی در فوتبال ایران هست چرا از او در کوچینگ تیم ملی استفاده نمی‌شود؟!

فردوسی پور که بارها با نشان دادن گزارش‌های تصویری اعتراض مردم سایر شهرها به او ژست روشنفکری گرفته است، تا امروز حاضر نشده است که حتا یک پرده نوشته یا شعارهای انتقادی و اعتراضات گسترده مردم دیار باران را از خود به نمایش بگذارد. اما عادل یک نکته را فراموش کرده است، آنان که حداکثر شعاع دیدشان نوک بینی است در برابر باد دیوار می‌سازند و کسانی که قدرت پردازششان وسیع است در برابر باد، بادبان می‌سازند. عادل و شرکا بدانند که مردمان شهرباران دیگر نه با لوده بازی‌ها و متلک پراکنی‌های آنها لبخندی بر لبانشان ظاهر می‌شود و نه از کم لطفی‌ها و کینه توزی‌هایشان دلگیر می‌شوند. اینجا در رشت پس از هر بار تحریف‌ها و وارونه جلوه دادن‌های عادل، یک تلخند بر لبان دیار مردم باران نقش می‌بندد و می‌گویند: ماه درخشنده چو پنهان شود، شب پره بازیگر میدان شود!

نگارنده: رادنی دیدار

خزرآنلاین 

نظرات خود را فقط از کادر نظرات پایین همین صفحه وارد کنید و پس از تائید مدیریت برای مشاهده آن اینجا کلیک کنید