وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان: داماش در مقابل استقلال و در دیداری که می‌توانست بازنده نباشد، باخت تا برخی مباحث حول و حوش این تیم شکل بگیرد.
از زمان آغاز فعالیت داماش در عرصه فوتبال گیلان، بهره مندی از وجود یک سرمربی بومی از خواسته‌های فوتبالدوستان شهر باران بود. پس از چند سال انتظار این پروژه از ابتدای فصل دوازدهم لیگ برتر کلید خورد و اگرچه در بخش اولیه خود بعد از هشت هفته به بن بست رسید اما در مرحله دوم با سرمربیگری افشین ناظمی با نتایج درخشان داماش در هفته‌های پایانی توام شد که بارزترین آن شکست دادن استقلال قهرمان و ناکام کردن سپاهان از رسیدن به قهرمانی با آن ستاره‌هایش بود تا فصلی جدید پیش روی هواداران داماش باز شود و همگان امیدوار به آینده فوتبال و تیم شهر‌شان با یک سرمربی بومی شوند.
متن کامل در ادامه مطلب
اما انگار قرار نبوده آبی خوش از گلوی فوتبالدوستان شهر باران پایین برود و خیلی زود مشکلات همچون آتشی زیرخاکستر شعله ور شد. داماش در فصل نقل و انتقالات به گواه همگان ضعیف‌ترین و بی‌سر و صدا‌ترین تیم لقب گرفت. علیرضا جهانبخش و حسین ابراهیمی در حالی از داماش جدا شدند که کسانی که اندک آشنایی با فوتبال دارند تصدیق می‌کنند با توجه به نوع و سیستم بازی داماش جدایی این دو، فراتر از جدایی دو بازیکن بوده و باید اعتراف کرد که داماش دو رکن اساسی و دو بال اصلی تهاجمی خود را از دست داد. در درون دروازه این تیم هم حسن رودباریان به راحتی از این تیم جدا شد و این در حالی بود که در حالت پایاپای و موازنه‌ای هم بازیکنان جدید هم پستی در حد و اندازه‌های آنان جذب نشد.
در بعد مشکلات مالی هم بهتر است حرفی نزنیم و اینکه تیمی از همان "ب" بسم ا… در آن صحبت از اعتصاب و بحث حضور نیافتن در تمرینات بلند می‌شود، خود نشان بزرگی از وخامت اوضاع دارد تا یک پای قضیه هم مشکلات مالی این تیم در میان باشد.
در این میان، بلاتکلیفی‌ها و مشکلات مختلف به ویژه مشکلات مالی باعث شد تا هر هفته خبر جدیدی پیرامون حل مشکلات این تیم شنیده شود و البته تنها در حد حرف بماند و داماش به جای قرار گرفتن در آرامش و پشت سر گذاشتن اردوهایی تداراکاتی، در هیاهوی نا آرامی‌ها و فشارها مهیای شروع فصل شود.
داماش فصل را شروع کرد و البته این بار واژه (( شانس) ) هم از این تیم روی گردان شدو آبی‌های رشتی در دو بازی مقابل سایپا و نفت تهران در حالی که شایسته کسب پیروزی بودند از رسیدن به برد باز ماندند و پس از آن، باخت خانگی در مقابل استقلال هم باعث شد تا عده‌ای اندک آنچنان غرق در کسب نتیجه شود که خیلی زود موارد در بالا یادآوری شده را فراموش کنند و خیلی سریع انگشت اتهام را به سوی کادر فنی دراز کنند و در این راستا البته برخی رسانه‌ها نیز کم نگذاشتند!
یادمان نرود پارسال که درخشان هدایت داماش را برعهده داشت این تیم از ۱۹ بازی ۲۲ امتیاز کسب کرده که معادل ۱/۱ امتیاز برای هر بازی بوده و این در حالی بود که همان تیم با افشین ناظمی در ۶ بازی ۱۲ امتیاز به دست آورد که معادل ۲ امتیاز برای هر بازی بود و تازه آن هم در شرایطی که داماشی‌ها در ۴ بازی از این شش بازی آخر خود در برابر استقلال، سپاهان، تراکتورسازی و نفت تهران به میدان رفتند که در پایان لیگ برتر بر روی سکوهای اول تا پنجم ایستادند و در هفته‌های پایانی سخت اندیشه کسب قهرمانی یا کسب سهمیه آسیایی را داشتند.
نباید فراموش کرد که فصل گذشته همین کادر فنی بهترین عملکرد را در میان سرمربیان مختلف کسب کردند تا طرفداران استفاده از مربی بومی با استناد بر آن بتوانند در مقابل آنهایی که موافق غیر بومیان بوده و اعتقاد چندانی به توان و پتانسیل مربیان این شهرو دیار نداشته، حرف و ادعایی محکم برای بیان پیدا کنند و به استناد همین کارنامه روشن نشان داده شود که عملکرد این کادر فنی برتر از کارنامه دیگر مربیان آمده به اینجا بوده و باید در نظر داشت در این شرایط بحرانی اگر این بار هم فرصت سوزی شود، مطمئنا تا سالها نمی‌توان حرفی از آن به میان آورد و باید منتظر ورود تارتارها، درخشان‌ها، مارکارها و… به رشت بود.
نباید فراموش کرد که این کادر فنی در پیش از شروع فصل چه مصائب و سختی‌هایی داشتند.
نباید فراموش کرد که در آن روزهایی که تارتارها بر روی نیمکت سرمربیگری داماش نشستند، هواداران چه خواسته‌هایی داشتند و آن روزها را به یاد آورد که داماش با حضور وی و امثال وی چند بازی و چند هفته در نتیجه گیری ناکام بوده و زمان صرف شد تا آنها خود را با این تیم و فرهنگ آن بیابند. آیا اکنون وقت آن نشده که چنین صبری در حق کادر فنی بومی انجام شود؟
و البته هرگز نباید تصور این شود که در این مجال قصد حمایت صرف از سرمربی و کادر فنی داماش را داریم، بلکه مراد و مقصود این است که نقد و قضاوتی منصفانه در این باب داشته باشیم.
اگر گریزی به دو بازی قبلی خانگی رشتی‌ها پیش از دیدار برابر استقلال هم بزنیم متوجه می‌شویم داماش اگر در دیگر دیدار‌های قبلی خانگی‌اش هم کمی دقت و البته خوش شانسی در ضربات آخر چاشنی کارش می‌شد اکنون حداقل دو برابر این تعداد امتیاز اندوخته بود.
داماش این هفته مقابل استقلالی شکست خورد که به هیچ عنوان به لحاظ مهره قابل قیاس با آن نبوده و نیست. حتی می‌توان گفت هزینه صرف شده بابت دروازه بان و خط دفاعی استقلال از کل هزینه تیم داماش بیشتر است.
امیر قلعه نویی را همه می‌شناسند که اهل تعارف و تمجید بیجا از کسی نیست. اما وی در صحبتهایش در کنفرانس بازی استقلال و داماش اذعان کرد که شرایط بازی به گونه‌ای بود که داماش هم می‌توانسته به پیروزی برسد و با یاد آوری موقعیتهای خوب گلزنی داماش به تمجید از بازی شاگردان ناظمی پرداخت.
اینکه داماش اصلا خوب نتیجه نگرفته واقعیتی انکارناپذیر است و اینکه این تیم ریزه ضعف‌هایی دارد را هم نمی‌توان کتمان کرد، اما منصفانه که نگاه شود باید عنوان کرد داماش خوب بازی می‌کند و از لحاظ تاکتیکی ضعیف نبوده و خلق چند موقعیت عالی گلزنی در برابر خط دفاعی استقلال که همان خط دفاعی تیم ملی است گواه این ادعاست.
نگارنده: میثم محبوب
نساجی مازندران 
صنعت نفت آبادان 
مس شهربابک 
سایپا تهران 
پارس جنوبی جم 
مس کرمان 
هوادار تهران 
فرد البرز 
پالایش نفت بندرعباس 
آریو اسلامشهر 
نیروی زمینی 
بعثت کرمانشاه 
شهرداری نوشهر 
شناورسازی قشم 
نود ارومیه 
نفت و گاز گچساران 
مس سونگون 
داماش گیلان