وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان: حالا این ما هستیم که باید تصمیم بگیریم! میخواهیم برای داماش تکیه گاه شروعی دوباره باشیم یا اینکه میخواهیم در چنبره حیا کن و رها کنها تیر خلاص را به داماش شلیک کنیم!
میخواهیم باز هم همان هواداری باشیم که تیمهای دیگر در حسرت آن بودند و یا نه میخواهیم به همه بقبولانیم که نبودنمان بهتر از بودنمان است!
خیلی حرفها برای گفتن است، خیلی گلایهها به دل داریم، حتی از یاران روزهای سختی!
اما انگار همین چند روز پیش بود! من و تو میدیدیم تیمی را که به تاراج میبرند، آنروز یکدل و یکصدا برای داماشمان در برابرشان ایستادیم… گفتند چند ده نفر مزدور بودهایم! در تمرین داماش این چند نفر را صدها برابر کردیم تا بدانند که ما همه در کنارهم ایستادهایم و در روز مسابقه هزاران نفر نام افشین را فریاد زدند تا ثابت کنند که مزدور قلم بدستانی هستند که انکارمان میکنند.
هنوز هم… هنوز هم پشت افشین ایستادهایم گرچه شاید امزوز دیگر از او انتظار داریم همان داماشی را به میدان بفرستد که در انتهای فصل پیش دیدیم جنگنده و تشنه پیروزی.
در دیدار با فجر شاید محافظه کاری برای داماش هیچ سودی نداشته باشد چرا که همه میدانند، حتی تساوی هم حکم مرگ را خواهد داشت.
اما یک چیز را به یقین میتوان گفت داماش به مانند انتهای فصل قبل در شرایطی قرار گرفته که تنها من و توی هوادار میتوانیم نجاتش دهیم، فقط باید این تیم را باور کنیم و بازیکنان داماش هم باور کنند که هوادار امروز همان هوادار دیروزشان است. همانها که در زیر باران لباس از تن خارج میکردند تا بازیکنانشان فکر نکنند در زیر بارش باران بییار و یاور ماندهاند.
آبراران! فقط چند روز فرصت داریم که ثابت کنیم ما همان هوادار همیشگی داماش گیلان هستیم…
شاید باید در این روزها از دادن نظرات منفی پرهیز کرد، البته انتقاد حق همه ما است و کسی نمیتواند بگوید چه زمانی انتقاد کنیم و چه زمانی نکنیم اما تنها به این فکر کنیم که انتقاد ما در این چند هفته آیا نتیجه خواهد داد؟ آیا در این فرصت کمی که باقی مانده میتواند دردی از دردهای داماش را درمان کند و یا نه تنها حمایت ما است که میتواند داماش را از خطری که در کمینش است نجات دهد. امروز داماش به من و تو حتی بیشتر از روزهای سخت گذشته نیاز دارد؛ باور کنید این نیاز را در ساقهای خسته بازیکنان داماش هم میتوان دید… دوستان تیفوسی، بدون شک بازهم چهرههایی آشنا خواهی دید که با کوچکترین حادثهای برای تحریکت از حیا کنها و رها کنها استفاده خواهند کرد! اگر واقعا فکر میکنی که با این فریادها تیمت را نجات خواهی داد با آنان همراه شو! اما اگر فقط و فقط لحظهای تردید کردی یقین بدان که هیچ چیز مثل فریادهای پر طنین تو ساقهای خسته بازیکنان داماش را توانی دوباره نخواهد بخشید.
این را باور کنیم که تنها ما (هوادار، بازیکن و کادر فنی و مدیریت تیم) در کنارهم میتوانیم داماش را نجات دهیم، این را بارها ثابت کردهایم، اینبار نیز داماشمان را از خود ناامید نکنیم.
این چند روز و این هفتهها را از دست ندهیم که بعدها پشیمانی هیچ سودی نخواهد داشت و تنها خاطرهای تلخ از تیمی برای فرزندامان خواهیم داشت که با آن خندیدیم و گریستیم.
یادداشت: مجید محمدی – ۱۳۹۲/۱۰/۲۴
وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان