و بهاری دیگر…
حس نفس کشیدن در کنار سبزههای تازه از خاک برآمده، شنیدن صدای شادمانه گنجشکهای از سرما رسته، شکوفههای لبخند بر لب درختهای آلوچه، فریادهای شادمانه کودکانه، هنگام لمس اسکناس تا نخورده و سفره هفت سین کنارِ مادربزرگ و یا یاد خاطرهای دور از لبخندهایش…
و بهاری دیگر با دلی نگران، جا مانده در میان هوای مه آلود اسفند! با چشمانی مه گرفته در جستجوی زندگی برای سبزهای که در دل خاک راهی به رستن نیافته و گنجشکهای دل نگرانی که بهار منتظر راه آشیانهشان را از یاد برده؛ اینجا میان اسفند ماه میشنویم صدای بهار را… بهار منتظر برای داماش رها شده در سرمای زمستان…
سالی نو و دل نگرانی ما در میان مدعیان پر ادعا، حرفها! حرفها! حرفها! کاغذها و نامهها! اسکناسهای نمایشی! همه به یادت هستند تنها تا نقطه آخر یک مصاحبه!
و ما هنوز در میان مه سنگین اسفند ماه، بهار منتظر را آرزو میکنیم…
بر آن فانوس که ش دستی نیفروخت
بر آن دوکی که بر رف بیصدا ماند
بر آن آئینه زنگار بسته
بر آن گهواره که ش دستی نجنباند
بر آن حلقه که کس بر در نکوبید
بر آن در که ش کسی نگشود دیگر
بر آن پله که بر جا مانده خاموش
کساش ننهاده دیری پای بر سر –
*بهار منتظر بیمصرف افتاد!
( احمد شاملو/هوای تازه /بهار خاموش)
نگارنده: مجید محمدی
منبع: www.varesh-sport.com
تارنمای هواداران داماش گیلان