آنهایی که امروز در داماش مدیریت میکنند همان مدیرانی هستند که روزگاری استقلال رشت را میچرخانند. آنها برای تیم شهری دلسوزی میکردند که ناصر حجازی را میخواستند.
حجازی خواسته دل هواداران فوتبال رشت بود و او در شرایطی وارد این شهر شد که اوج محبوبیت را تجربه میکرد. حالا همان مدیران که از جنس فوتبال هستند داماش را در اختیار گرفتهاند.
البته نه آن داماشی که نزدیک بود آسیایی شود. نه آن داماشی که به فینال جام حذفی راه پیدا کرد.
داماش تیم تازه تاسیس است؛ تیمی که دوباره امتیازش را خریداری کردهاند. آن را به لیگ دسته دوم بردهاند و در واقع داماش را باید از نو و دوباره تعریف کرد.
این داماش تیم تازهای است که اسماعیل حاجی پور در جایگاه مالک و و رئیس هیات مدیرهاش سراغ یکی از بچههای قدیم رشت رفته؛
هادی طباطبایی را راضی کردهاند به حضور در داماش. او را به عنوان سرمربی انتخاب کردهاند تا داماش صاحب یک اعتبار تازه در دسته دوم شود.
این لیگ چون اعتبار چندانی برای بازیکنان یا مربیان ندارد، هرکسی دلش نمیآید که وجاهتش را لت و پار شود اما با حضور هادی طباطبایی فارغ از هر نتیجهای که برای داماش رقم بخورد، همه روی این تیم حساب میکنند.
داماش حتی از نظر رسانهای هم کمی متحول شده است؛ چون پیش از این هادی به عنوان کارشناس تلویزیون در شبکههای معتبر تلویزوینی حضوری فعال داشت؛ اما داماش به دلیل حضور در لیگ دسته دوم، طبعا بار رسانهای چندانی ندارد و اینک میتواند از حضور هادی طباطبایی به بهترین نحو ممکن استفاده کند.
از داماش دیگر چه بگوییم؟ از هواداران مهربانش که هنوز این تیم را فراموش نکردهاند. آنها با داماش زندگی میکنند و به بازگشت این تیم امیدوارند. شاید صعود به لیگ آزادگان دوباره بارقههایی از امید را در دل رشتیها زنده کند.
داماش یک تفکر جدید است؛ در این تیم دیگر اثری از امیر عابدینی نیست؛ داماش را رشتیها میچرخانند و امروز قرار است همه به هادی طباطبایی برای رساندن داماش دبه لیگ آزادگان کوشش کنند.
آرتین زهرابی – روزنامه خبرورزشی ۹۵/۰۹/۰۲
یک پاسخ
کاش نذاریم هادی هم بسوزه