مصاحبه اختصاصی وارش اسپرت با مهدی تنهایی پیشکسوت تیم استقلال رشت

 

varesh-sport.com: قبل از هر چیز قهرمانی تیم پیشکسوتان شهرداری رشت را به شما تبریک میگوییم. خودتان را برای خوانندگان وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان معرفی بفرمائید.

مهدی تنهایی هستم متولد سال ۱۳۴۴ و ۴۶ ساله هستم. فوتبالم را از سال ۵۹ در تیم ایرانمهر رشت آغاز کردم و پس از آن در تیم پلاستیک شمال رشت بازی کردم  و بعد از آن استقلال رشت و سپس در تیمهای چوکا تالش و آب منطقه‌ای گیلان بازی کردم و در آخر هم فوتبالم را در تیم شهرداری رشت به پایان رساندم.

 

varesh-sport.com: از فوتبالتان در استقلال رشت برای ما تعریف کنید…

آن زمان لیگ برتر نبود و می‌خواستند بعد از سالها لیگ یک را بعد از جام تخت جمشید تشکیل بدهند و ما در اولین تیمی که از شهر رشت در این رقابت‌ها شرکت داشت حضور داشتیم. رشت برای اولین بار صاحب سهمیه شده بود و این باعث افتخار ما بود و همیشه هم به این قضیه افتخار می‌کنیم که با این تیم در لیگ حاضر شده بودم. آقای جهانپور مربی تیم بود و بازیکنایی نظیر آقای بهزاد داداش زاده، هادی طباطبایی، آقای سید علی افتخاری، اقای احمد پاک نژاد، اسماعیل زاهد و… از جمله بازیکنانی بودن که در آن تیم استقلال رشت که بعدها شد استقلال شهرداری، پگاه و داماش حضور داشتند و در واقع ریشه این تیم‌ها از همان استقلال رشت بوده است. شاید اسم بعضی‌ها را که سالهای سال برای این فوتبال زحمت کشیدند را از قلم انداخته باشم که امیدوارم شما سراغ آنها هم بروید؛ کسانی که واقعا برای فوتبال رشت زحمت کشیده اند…

 

متن کامل مصاحبه در ادامه مطلب. .

 

varesh-sport.com: جام پیشکسوتان را چطور دیدید؟

جام پیشکسوتان در دو گروه چهار تیمی برگزار شد که در گروه ما تیمهای آستانه، لنگرود و سپیدرود حضور داشتند. در دور بعد با پیشکسوتان ملوان بازی کردیم که تلفیقی از بچه‌های کلیور آن زمان و ملوان بود که بازیکنانی مثل حمید محمدیان، غدیربحری و… در آن حضور داشتند. کلیور از مناطق فوتبال خیز انزلی بوده است. و بازی فینال این مسابقات را هم همانطور که مشاهده کردید توانستیم در ضربات پنالتی از آن خود کنیم و قهرمان شویم. من بسیار امیدوارهستم که این جام پیشکسوتان همچنان ادامه داشته باشد و یک انتقادی هم که در طریقه برگزاری این مسابقات وجود دارد این است که نباید در آن شرایط سنی را ۴۵ سال به بالا بگذارند را که بازیکن درسن ۳۵، ۳۶ سالگی فوتبالش تمام میشود و چهرا پنج سال دیگر که بگذرد ۴۰ سال می‌شود  و برای بچه‌های پیشکسوت یک مقدار سخت بود که می‌دیدند بعضی از بچه‌ها دوست دارند بیایند بازی کنند و نمی‌شود.

 

varesh-sport.com: بازیکنانی را که مدنظرتان است و نتوانستند بازی کنند را نام می‌برید؟!

آقای همایون دهقان زاده، حسن پاکدل، افشین ناظمی، سید رضا بهشتی و… این‌ها بچه‌هایی بودند که سنشان بالای چهل بود اما زیر چهل و پنچ سال!

 

varesh-sport.com: برگزاری چنین مسابقاتی را مفید می‌دانید؟

۱۰۰درصد مفید است؛ یکی از آرزوهای من این است که یک کانون پیشکسوتان در رشت درست کنند و برای این کار چندین و چند بار هم به هیات مراجعه کردم. از آنجایی که شهر انزلی شهر کوچکی است تمام پیشکسوتان به نوعی در آن جمع هستند ولی شهر ما بزرگتر و کلانشهر شده است و خیلی از بچه‌های پیشکسوت مشکلاتی دارند که اگر این کانون تشکیل بشود می‌تونیم آن‌ها را دور هم جمع کنیم و بتوانیم کارهای زیادی را به کمک هم انجام دهیم.

این مسابقات هم انگیزه‌ای بود که بچه‌ها دور هم جمع شوند اما من خیلی دوست دارم که هیات فوتبال برای تشکیل این کانون اقدام کند که باید در فرصتی مناسب با حاج آقا الماس خاله در این خصوص صحبت کنیم. حتما شما میدانید که در زمان ما اصلا پول چندانی در فوتبال نبوده است. مثلا ۴۰۰ تومان میگرفتیم ولی قیمت یک پیکان ۱۵۰۰ بود ولی الان فوتبالیست‌ها یک قرارداد می‌بندند وهم خونه و هم ماشین را با هم می‌خرند. منظورم این نیست که نباید پول بگیرند و این پول هم حقشان است باید بگیرند چون زحمت می‌کشند ولی حرف من اینجاست که به هر حال در زمان ما چنین چیزی نبوده است و ما باید به فکر کسانی باشیم که سالهای سال برای این فوتبال زحمت کشیدند ولی الان هیچ سودی از آن نمی‌برند! من امیدوارم که این مسئله را به هر طریق ممکن انتقال دهید و در رسانه‌ها هم عنوان کنید که کانون پیشکسوتان  را تشکیل بدهند… نه آن کانون پیشکسوتانی که چند سال یک اتاق برایش گذاشتند و درش هم باز نمی‌شد!

 

من یک بار آمدم به آقای شاملی گفتم که ایشان برای اینکار علاقه نشان دادند ولی متاسفانه هیچ کاری انجام نشد. اگر این کار صورت بپذیرد خیلی از پیشکسوتان می‌توانند به فوتبال این شهر کمک بکنند، ضمن اینکه فوتبال هم وظیفه‌اش این است که به این پیشکسوتان کمک کند. یک زمانی اینجا نه چمن مصنوعی وجود داشت و نه استادیوم به این شکل بود اما همان موقع ۲۰ هزار نفر به استادیومی می‌آمدند که گنجایشش ۱۰-۱۲ هزار نفر بود و همان بازیکنانی در آن بازی می‌کردند که الان در گوشه‌ای هستند و کسی هم سراغی از آنها نمی‌گیرد…

 

varesh-sport.com: شما در تیم ملی هم حضور داشتید؟

در تیم ملی جوانان بودم ولی بعدها در تیم بزرگسان حضور نداشتم

 

varesh-sport.com: برای جوان ترها که بازی شما را ندیده‌اند بگوئید در چه پستی بازی می‌کردید و نوع بازی شما به چه شکل بوده است؟

ما آن موقع با سیستم ۳_۳_۴ بازی می‌کردیم و بعدها ۲_۴_۴ و ۲_۵_۳  هم بازی کردیم. من همیشه گوش راست بازی می‌کردم و یکی از خصوصیاتم این بود که علی رغم پستم گلزن خوبی بودم و اگر شما بروید و در تاریخچه استقلال رشت و یا آن دو سالی که در چوکا بودم نگاه کنید می‌بینید که کمتر از مهاجمانمان گل نزده‌ام!

 

 

varesh-sport.com: بهترین هم بازی شما در آن دوره چه کسی بود آقای تنهایی؟

بهزاد داداش زاده که البته دو، سه سال اینجا بود و بعد تهران رفت و آقای قلی پور… در انزلی آقای حاج علیزاد و آقای محمود فکری بودند که به نظرم یکی از بهترین هافبکهای ایران هم بوده‌اند که الان بازنشسته شدند. آقای سید علی افتخاری، هادی طباطبایی که البته آن زمان سنش خیلی کم بود…

 

varesh-sport.com: آقای تنهایی شما که اسم همه را گفتید…! (با خنده)

خب همه خوب بودند و نمی‌شود که اسم یک نفر را بیاورم

 

varesh-sport.com: با کدام یک بیشتر از بقیه هماهنگ بودید؟

من با آقای قلی پور راحت‌تر بودم چون هم در داخل زمین و هم بیرون از آن با هم بودیم و البته آقای پاک نژاد… این دو نفر از کسانی بودند که هم در داخل زمین و هم بیرون از آن با هم رفاقت داشتیم

 

varesh-sport.com: در حال حاضر کجا مشغول به کار هستید؟

کارمند شهرداری رشت هستم. مسئول صدور پروانه شهرداری منطقه یک.

 

varesh-sport.com: مهندس هستید، درست است؟

بله، مهندس عمرانم.

 

varesh-sport.com: بهترین خاطره ورزشی شما…

یکی از بهترین خاطرات من و بازیکنان هم دوره این بود که آن موقع تیم المپیک شوروی برای برگزاری چند مسابقه به ایران آمده بود و بازی‌هایش را از تهران آغاز کرد؛ تیم ملی را در تهران برد و بعد از آن رفت مازنداران و به تیم آنجا ۳-۴ گل زد و بعد هم به ملوان چهار گل زده بود و با ما بازی داشتند… واقعا تیم بسیار قوی‌ای بود که بعدها تمامی بازیکنانشان به تیم ملی بزرگسالان شوروی سابق رفتند و ما هم فقط می‌خواستیم تعداد گلی را که دریافت می‌کنیم بیشتر از تیم ملوان نباشد ولی خوشبختانه خدا کمک کرد و آن بازی را با نتیجه دو بر صفر دو بردیم و بعد از بازی هم کل رشت جشن و پایکوبی بود. خاطره دیگر هم که همان سالی بود که استقلال رشت توانست برای اولین بار سهمیه لیگ کشوری را بدست بیاورد

 

varesh-sport.com: و تلخ‌ترین خاطره ورزشی شما آقای تنهایی؟

یک سال ما همزمان هم در لیگ گیلان حضور داشتیم و هم در لیگ کشور. آن موقع به شکلی برنامه ریزی کرده بودند که اگر یک تیم میخواست در لیگ کشوری سال بعد بازی کند باید در لیگ گیلان هم قهرمان می‌شد و از آنجایی که ما همزمان در دو لیگ حضور داشتیم و بازی می‌کردیم در لیگ گیلان ملوان اول شد، سپیدرود دوم و ما هم سوم شدیم که به این شکل سپیدرود به جای ما به لیگ کشوری سال بعد رفت! یعنی با وجود اینکه ما سهمیه را حفظ کرده بودیم ولی چون در لیگ گیلان سوم شده بودیم، سپیدرود به جای ما به لیگ کشوری رفت که این تلخ‌ترین خاطره من بود.

 

varesh-sport.com: خب همیشه بین تیمهای رشت و ملوان رقابت و کری خوانی وجود داشته است اما کری خوانی‌هایی هم بین دو تیم همشهری استقلال رشت آن زمان و سپیدرود هم وجود داشت در این مورد بفرمائید…

واقعا همین کری خواندن‌ها باعث شده بود که فوتبال رشت رشد کند و همان سال‌ها بود که آقای سید علی افتخاری، آقای داداش زاده و طباطبایی به تیم ملی رفتند و همینطور آقای ناظمی که در تیم ملی امید حضور داشتند؛ یعنی به نوعی ما در تمام رده‌ها ملی پوش داشتیم و همین رقابتها بود که باعث پیشرفت شده بود.

اگرچه آن موقع خرج چندانی در تیم‌ها وجود نداشت و ما با جان و دل بازی می‌کردیم ولی این یک سری از سرمایه دار‌ها بودند که از تیم حمایت می‌کردند و از جیب خرج می‌کردند، مثل الان نبود که یک شرکت یا سازمان خرج تیم‌ها را به دست بگیرد و جا دارد از امثال آقای خوشکلام، آقای اکبری، آقای الطافی و… یادی بکنیم که این‌ها بودند که از جیب خرج می‌کردند و تیم را حفظ می‌کردند. 

 

varesh-sport.com: سال هاست که رشت ملی پوشی نداشته؛ چطور انزلی در این زمینه توانسته چند ملی پوش معرفی کند اما رشت نتوانسته؟

چون در رشت فقط یک تیم را داریم!

قضیه انزلی با اینجا متفاوت است… در آنجا کل شهر برای ملوان کار می‌کنند یعنی اگر بازیکن خوبی در تیم دیگر باشد باز هم به ملوان می‌آید اما شهر رشت به این شکل نیست… ما در رشت استعداد این را داریم که دو تا تیم داشته باشیم ولی متاسفانه از وقتی تک قطبی شدیم دیگر چندان بازیکنی را نتوانسته‌ایم معرفی کنیم. بعد از مهدوی و افشین چاوشی‌ها نسل بعدی ما چه کسانی هستند؟! شاید باشند اما انگشت شمارند…

 

varesh-sport.com: حسین ابراهیمی و ابشک…

حسین ابراهیمی که در این فصل چندان بازی نکرده است و در مورد آبشک هم او بازیکن خوبی است و توان این را دارد که رشد کند به شرط آنکه بخواهد و دنبال مسائل حاشیه‌ای هم نرود اما سوال من این است چرا فقط دو نفر؟ شما باید از ۱۰ بازیکن اسم ببرید!

الان به انزلی نگاه کنید که چند بازیکن دارد که میتواند برود و در تیمهای دیگر بازی کند؟! ما باید پشتوانه سازی بکنیم، ولی متاسفانه یکی از مشکلات اصلی ما تیم‌های پایه ماست. خود بنده سالهای قبل قرار بود مربی تیم جوانان استقلال رشت شوم بعد یک نفر که می‌نشست و فوتبال را تماشا می‌کرد را به من ترجیح دادند! او را سرمربی جوانان استقلال رشت کردند و منی که مربیگری رده B آسیا را گذرانده بودم اینکار را کنار گذاشتم چرا که از فوتبال زده شدم. نمی‌خواهم از خودم بگویم اما کسانی را داریم که می‌توانند بیایند و در رده‌های پایه کار کنند. متاسفانه از روی سلیقه انتخاب می‌کنند و بهترین‌ها را انتخاب نمی‌کنند. ببینید تیم پایه خیلی مهم است و یکی از مسائلی که انزلی فوتبالش رشد می‌کند این است که مربیان تیمهای پایه‌اش از بازیکنان پیشکسوت ملوان هستند اما تیم‌های پایه ما…

 

 

varesh-sport.com: اسطوره فوتبال رشت از نظر شما چه کسی است؟

به نظر من خدا بیامرز آقای مهرداد هوشنگی اسطوره فوتبال رشت بودند که چند سال پیش در سانحه تصادف رانندگی دار فانی را وداع گفتند. ایشان چه از نظر اخلاقی و چه از نظر فوتبالی خوب بودند و یکی از بازیکنان برتر منتخب گیلان بودند.

 

varesh-sport.com: به داربی گیلان نزدیک می‌شویم؛ یکی از خاطرات خودتان از این مسابقه را بفرمائید…

یک بازی در لیگ کشوری با ملون داشتیم که در استادیوم عضدی برگزار می‌شد. آقای پورغلامی که الان مربی آن تیم است، دفاع وسط‌شان بود و منی هم که همیشه هافبک کنار بازی می‌کردم از آنجایی که هافبک وسط ما آسیب دیده بود آقای جهانپور من را هافبک وسط گذاشتند. آن روز آقای پورغلامی یکی از بهترین بازیکنان تیمش بود و من هم از بازیکن خوب تیم‌مان بودم؛ دقیقه ۷۵ بازی بود که ما با همدیگر درگیر شدیم و آقای عسگری هم ما دو نفر را از بازی اخراج کرد. . نکته جالب این بود که ایشان از خوش اخلاق‌ترین بازیکنان تیمش بود و من هم شاید از ۱۰ تا بازی یک اخطار می‌گرفتم ولی در آن بازی با هم درگیر شدیم و هر دو هم کارت قرمز گرفتیم (با خنده). آن بازی استادیوم کاملا مثل همیشه ظرفیتش پر شده بود و بازی هم در نهایت صفر _ صفر مساوی شد.

 

varesh-sport.com: آن زمان حواشی بازی بیشتر بود یا الان؟

نه خب در آن زمان این همه رسانه و روزنامه نبوده است ولی در داخل استادیوم متاسفانه جو اصلا خوب نبوده است و این فحاشی‌ها همیشه وجود داشته است که معلوم نیست چطور باید آن را رفع کرد.

 

varesh-sport.com: برنده دربی گیلان که جدیدا به آن ال گیلانو لقب داده‌اند را کدام تیم می‌دانید؟

این احتمال را می‌دهم که بازی با نتیجه مساوی تمام شود و البته مساوی همراه با گل چرا که کمتر اتفاق افتاده در انزلی بازی بدون گل خاتمه پیدا کند.

 

varesh-sport.com: حمایت هواداران رشتی در هفته‌های آغازین لیگ را به چه شکل می‌بینید؟

من بازی‌ها را از تلویزیون تماشا کردم اما میخواهم بگویم اگر تیم خوب بازی کند و بازی را هم واگذار کند فوتبالدوست‌های ما به خوبی این مسئله را می‌فهمند و تیم را تشویق می‌کنند… در زمان ما هم به همین شکل بود و گاها بازی را واگذار می‌کردیم اما همهٔ هوداران تشویقمان می‌کردند. در رشت اگر تیم خوب بازی کند و بازیکنان در حدو اندازه خودشان ظاهر شوند، مطمئنا تماشاگران تا لحظه آخر تیم را تشویق میکنند اما اگر ببینند بازیکنان بی‌انگیزه بازی می‌کنند به تیم پشت خواهند کرد.

 

varesh-sport.com: مدیریت امیر عابدینی و داماش را در این سه سال چطور دیدید؟

بسیار مثبت دیدم و به نظر من مدیر موفقی هستند. تیمی که افتاد را توانستند دوباره بالا بیاوردند که این واقعا کار بسیار سختی است ضمن اینکه تعویض‌هایی را که در بخش مربیان انجام داده‌اند خوب بوده است و از نظر من چنین مدیرانی را باید در رشت حفظ کرد.

 

varesh-sport.com: دلیل بی‌انگیزگی که مسئولان نسبت به داماش نشان می‌دهند را در چه چیزی می‌بینید؟ مگر داماش هم نماینده این استان نیست؟ به عنوان مثال آقای استاندار پول رضایت نامه رافخایی را به ملوان می‌دهد و یا بعد از بازی با تیم استقلال تهران به آنها پاداش می‌دهد اما مسئولین هنوز پولی را که داماش برای تعمیر استادیوم عضدی خرج کرده است را نداده در حالی که به نظر می‌رسد تیم در شرایط مالی نامناسبی به سر می‌برد.

دلیلش این است که ملوان همیشه و از همان قدیم هم این صحبتش بوده است که پول ندارم، کمک نمیشه و تیم بی‌بضاعت استان هستیم در حالی که داماش از وقتی که آمده و تیم را بدست گرفته است تبلیغات زیادی کردند که تیم سرمایه داری هستند و به همین علت مسئولین میگویند شما که دارید پس به این تیم کمک کنیم؛ ولی این نباید به این شکل باشد که انگیزه بازیکنان از آنها گرفته شود و اگر می‌خواهند حمایت کنند باید از هر دو تیم این حمایت را انجام بدهند اما من فکر میکنم شاید دلیلش همین باشد که میگویند ملوان بودجه ندارد پس به آنها کمک کنیم.

 

varesh-sport.com: آیا این درست است؟!

نه خب درست نیست. یک ممدیر در کارش باید راهکارهای مختلفی داشته باشد. اگر به آنها کمک مالی کمک می‌کند باید به اینها هم یک جور دیگر انگیزه بدهد. من این کارشان را انکار نمی‌کنم، خوب ملوان پول ندارد و باید به آنها کمک شود ولی نه اینکه بچه‌های داماش را فراموش کنند!

 

varesh-sport.com: آیا در زمان شما هم چنین کمک‌های وجود داشت؟

نه، واقعا نداشت و همیشه از مردم پول می‌گرفتند و این خود هیئت مدیره بود که پول جمع می‌کرد. خدا بیامرز آقای زهرابی تا آن موقع که در قید حیات بودند به تیم انزلی هم کمک می‌کردند، ولی این نوع کمکهایی که بخواهند به بازیکن انگیزه بدهند وجود نداشت. الان بعضی‌ها می‌آیند و میگویند در دوران شما پول نبود و شما با جان و دل بازی می‌کردید ولی الان چرا بازیکنان اینقدر پول می‌گیرند؟! به نظر من بازیکنان الان باید بگیرند و اینکه ما پول نمی‌گرفتیم دلیل نمی‌شود که الان آنها هم پول نگیرند؛ ولی باید روی اصول پول بگیرند نه اینکه یک بازیکن پول کلان بگیرد ولی بخواهد در زمین راه برود! این اصلا مورد قبول هوادار نیست… باید به بازیکنان انگیزه داد ولی یک مدیر باید بداند که در چه زمان بازیکنان را تشویق کند و در چه زمان تنبیه… به این می‌گویند مدیریت صحیح.

 

 

varesh-sport.com: وارش اسپرت حال که بیش از ۱۳ ماه فعالیتش گذشته به عنوان بزرگترین تارنمای ورزشی شمال ایران برگزیده شده است و از طرفی وابستگی به هیچ شخص و یا ارگانی هم نداریم. در طول این مدت همواره یکی از سیاست‌ها ما احترام به پیشکسوت‌ها و مصاحبه با آنها بوده است و تنها رسانه‌ای در استان گیلان هستیم که با پیشکسوتان مصاحبه می‌کنیم و فلش بکی به گذشته می‌زنیم… کاری که متاسفانه رسانه‌های دیگر انجام نمی‌دهند نظر شما در این خصوص چیست؟

من با دوستان زیادی چه از بچه‌های انزلی، چه از مربیان آقای جهانپور و آقای احمد صومی و چه با اکثر بازیکنان ارتباط دارم. من خودم یک گوشه ایی هستم و همیشه دوست داشتم که به پیشکسوتان بهای بیشتری بدهند. اینکه هر ارگانی یا هر فردی گذشته خودش را فراموش کند راه به جایی نخواهد برد… من هیچ احتیاجی به فوتبال ندارم و شکر خدا شغل و دفتر خودم را دارم و الحمدالله در این زمینه هیچ مشکلی ندارم. شما اگر بیاید دفتر من اکثرا پیشکسوتان حضور دارند ولی من همیشه حسرت می‌خورم که هیچ جایی برای آنها ایجاد نکرده‌اند و کمتر کسی است که به آنها اهمیت بدهد. خیلی خوشحالم که شما آمدید و یک چنین کاری را انجام می‌دهید و از پیشکسوتان یادی می‌کنید؛ این را هرگز به این علت نمی‌گویم چون سراغم آمدید… من بیشتر دوست دارم شما با پیشکسوتانی مصاحبه کنید که یک گوشه ایی هستند و در جمع هم نیستند.

 

varesh-sport.com: شما چه کسانی را برای مصاحبه‌های بعدی ما پیشنهاد می‌کنید؟

آقای عاشوری، آقای زاهد ویشکایی، آقای پاک نژاد، آقای قلی پور که الان کارمند مخابرات‌اند.

 

varesh-sport.com: چه صحبتی برای نسل حاضر تماشاگران و بازیکنان دارید؟

در مورد تماشاگران، ما تماشاگران فهیمی داریم و نیازی به صحبت‌های من ندارند ولی من همیشه گفته‌ام که بازیکنان می‌توانند به نوعی به تماشاگران خط بدهند. مثلا یک بازیکن بیاید و در داخل زمین درگیر شود مطمئنا به بیرون زمین هم کشانده می‌شود. هرگاه بازیکنان ما توانستند فرهنگ ورزشی را در زمین رعایت کنند مطمئن باشید تماشاگران ما هم خط می‌گیرند.

من توصیه‌ام با بازیکنان جوانمان این است که حاشیه‌ها را کنار بگذارند و به فکر خوب بازی کردن خودشان و فوتبال سالم باشند. متاسفانه اینطور حاشیه‌ها را در کشورمان زیاد داریم… نمی‌خواستم اسم ببرم ولی به عنوان مثال فرق بین رضا مهدوی و بازیکنان دیگر این است که رضا دارد سالم فوتبال بازی میکند و من هر وقت فوتبال رضا را دیدم همیشه جزو خوب‌های زمین بوده است. توصیه من به بازیکنان جوون این است که تا وقتی دارند فوتبال می‌کنند، سالم فوتبال کنند.

 

varesh-sport.com: وارش اسپرت همیشه به زبان مادری گیلانی‌ها احترام گذاشته است، حرف آخر شما با مردم دیار گیل و دیلم با زبان شیرین گیلکی…

من اول تماشاچیانا بگم که از أ تیم حمایت بکنید و از أ شهر بخاطر أنکه در هر شرایطی، چی برد و چی باخت دوست دارم تماشاچیان بایید و تا اخرین لحظه از خوشان تیم حمایت بکنید. از فوتبالیستانم خواییم تا آخرین لحظه برای خوشان شهر با تمام وجود بازی بکنید. بعضی بازیکنان ایسایید که از خوشان پا ترسید از فلان چیز ترسید که البته کمن. قدیمیان امرا گفتید تعصب تعصب، حالا که امان پیشکسوت ببوستیم الان دانیم تعصب یعنی چی. تعصب یعنی نسبت به شهر خودت، نسبت به او مبلغی که فیگیفتاندری از نظر اصول ورزشی، هتو که ایتا کارمند پول فیگیره خو کارا درست انجام فده فوتبالستم باید خو کارا درست انجام فده. من از أمی فوتبالیستان خواهش کنم با دلو جان بازی بکنید برای أ شهر.

 

 

 

 

 

مصاحبه: مازیار – مهرداد – پویان (antiros)