مصاحبه اختصاصی وارش اسپرت با پیشکسوت فوتبال رشت | پاک نژاد: یک مدیر همیشه باید کنار تیم باشد

 
varesh-sport.com: چه کسی در آن دوره مربی بود؟
آقای مجید جهانپور و آقای دشتی. آن زمان هم، سپیدرود و استقلال رشت جزو قطب‌های فوتبال رشت بودند. تیم سپیدرود نزدیک به دوازده بازیکن هافبک داشت که بازیکنان اسمی هم بودند. استقلال رشت هم تعداد زیادی هافبک باتجربه داشت که شاید گل سرسبدشان امیر افتخاری بود. با اینکه خیلی از نزدیکان توصیه کردند که به سپیدرود و استقلال رشت نروم تا جایی بتوانم فرصت بازی پیدا کنم اما خودم چون قصد پیشرفت داشتم، می‌خواستم به یکی از این دو تیم بپیوندم. من هم استقلال رشت را انتخاب کردم چون به نظرم تیم بهتری بود. در همان سال هم مسابقات چهارجانبه‌ای برگزار شد که تیم‌های سپیدرود، استقلال رشت، استقلال انزلی و ملوان انزلی در آن شرکت داشتند که در آن مسابقات سوم شدیم. پس از آن هم در مسابقات منطقه‌ای شرکت کردیم.
 
varesh-sport.com: چرا بین سپیدرود و استقلال رشت، استقلال رشت را انتخاب کردید؟
چون آن موقع سپیدرود هافبک‌های بزرگ و نامی زیادی داشت و وقتی قرار بود زمینه رفتنم به سپیدرود فراهم شود، آقای صومی گفتند که ما هافبک‌های زیاد داریم و به هافبک نیاز نداریم. ایشان گفتند او می‌تواند در تیم‌های دیگر بازی کند و اگر از بازی‌اش خوشمان آمد، شاید جذبش کردیم. من هم با شنیدن این پیغام، تصمیم قاطع گرفتم که به استقلال رشت بپیوندم.
 
varesh-sport.com: پس بدین ترتیب شما انگیزه‌تان برای اثبات بیشتر هم شده بود…
دقیقا خیلی انگیزه داشتم که خودم را اثبات کنم. از طرفی شاید آقای صومی هم حق داشت. آنها هم هافبک‌های بزرگی داشتند. پس از بازیهایم در استقلال رشت، هر سال به سراغم می‌آمدند تا مرا متقاعد کنند به سپیدرود بروم که من هر دفعه می‌گفتم پیراهنم را عوض نمی‌کنم.
 
varesh-sport.com: گفتید پس از مسابقات چهار جانبه، عازم مسابقات منطقه‌ای شدید. در آنجا چه نتایجی کسب شد؟
در آن زمان مسابقات منطقه‌ای برگزار می‌شد که سه تیم اول این مسابقات به لیگ آزادگان راه می‌یافتند. در منطقه ما نه تیم حضور داشت که در نهایت ملوان اول شد، ما دوم شدیم و تراکتورسازی سوم و تیم‌هایی مثل سپیدرود و ماشین سازی موفق به صعود نشدند. حساس‌ترین بازی ما در کرمانشاه بود که در آن بازی مرحوم زهرابی که آن زمان رئیس هیأت فوتبال بود و همچنین برخی دیگر از اعضای هیأت فوتبال برای روحیه دادن به ما، همراه‌مان به کرمانشاه آمدند. از رشت هم حدود چهارصد نفر هوادار آمده بودند. آن بازی را سه بر یک بردیم که گل اول را من زدم و دو گل دیگر را هم حسن پاکدل زد.
 

(هادی طباطبایی – احمد پاک نژاد)

 
varesh-sport.com: شما تا چه سالی در استقلال رشت بازی کردید؟
من از سال ۶۷ تا ۷۲ در استقلال رشت بودم و سال ۷۲ به چوکای انزلی رفتم. چوکای انزلی آن زمان تیم متمولی بود و امکانات مناسبی داشت. ابتدا در سال ۷۰ غفور جهانی از من خواست که به چوکای انزلی که در آن زمان استقلال انزلی نام داشت بپیوندم. اما به او جواب رد دادم. پس از سقوط استقلال رشت و شرایط نامناسب این تیم، پس از تماس دوباره آقای جهانی در سال ۷۲ متقاعد شدم که به چوکای انزلی بپیوندم و من، اسماعیل زاهد ویشگاهی و مهدی تنهایی، همزمان با چوکای انزلی قرارداد بستیم. آن زمان از ما سه نفر بعنوان سه تفنگدار یاد می‌کردند و ما را با مثلت فان باستن، گولیت و رایکارد مقایسه می‌کردند. برای مبلغ قرارداد یک چک چهارصد هزار تومانی دادند که خیلی زود پاس شد و این برای من که در تمام دوران حضورم در استقلال رشت چنین مبلغی را نگرفته بودم غیرقابل باور بود. آن فصل خاطرات خوشی برای ما رقم خورد. چون بازیهای خوبی را در لیگ یک انجام دادیم و تا فینال جام حذفی هم پیش رفتیم که مغلوب سایپایی شدیم که امیر افتخاری در آن بازی می‌کرد؛ سایپایی که آن سال هم لیگ و هم جام حذفی را بردند. بعد از یک سال حضور در چوکای انزلی به شهرداری رشت پیوستم.
 
varesh-sport.com: چه زمانی از فوتبال خداحافظی کردید؟
در استقلال شهرداری در زمان مربیگری آقای فرهاد کاظمی از فوتبال خداحافظی کردم. البته نمی‌توان نامش را خداحافظی گذاشت. چون به مانند بعضی بازیکنان بازی خداحافظی نداشتم و صرفا فوتبال را کنار گذاشتم که شاید این هم یکی از گله‌های ما باشد‌. در خیلی از شهرها و تیم‌ها برای بازیکنان مطرحشان یا بازی خداحافظی می‌گذارند یا از آنها تجلیل می‌کنند اما این مسائل در گیلان چندان مورد توجه قرار نمی‌گیرد.
 

 
varesh-sport.com: دلیل خداحافظیتان چه بود؟ یک سری می‌گویند که این مسئله به دلیل مصدومیت بود و برخی نیز علت را وارد شدن به بازار کار می‌دانند. 
همان سالی که در چوکای انزلی بازی می‌کردم، در جام حذفی در مقابل پاس تهران که همان سال قهرمان آسیا شده بود و تیمی پر از بازیکنان ملی پوش بود، یک گل از فاصله ۳۰ متری وارد دروازه بهزاد غلامپور کردم. بعد آن بازی ابراهیم قاسمپور از من خواست که فصل بعد به پاس بیایم. پس از پایان فصل حدود دو هفته‌ای را در تمرینات پاس شرکت کردم اما ناگهان به من خبر رسید که مادرم فوت کرده است. من هم نمی‌توانستم با این وضعیت در تهران بمانم و انتقالم به پاس منتفی شد و به رشت برگشتم. چندی بعد مصدومیت‌های پیاپی و شرایط روحی بد پس از فوت مادرم باعث شد فوتبال را کنار بگذارم و وارد بازار کار بشوم.
 

 
varesh-sport.com: بهترین خاطرات فوتبالیتان چه خاطراتی بود؟
شاید یکی از زیباترین بازیهایی که ما تا به حال انجام دادیم، آن برد ۲-۰ مقابل ملوان در ورزشگاه تختی انزلی بود. ما تیم جوانی داشتیم. بازیکنانی مثل زاهد ویشگاهی، برادران قوی پنجه، هرندی، داداش زاده، بهشتی، تنهایی، پاکدل، عاشوری و… در تیم ما بودند که اکثرا سن وسال کمی داشتند. ملوان هم بازیکنانی چون محمد حبیبی، پورغلامی، بحری، دلخوش، مرحوم قایقران، اسماعیل قویدل، غلام محمدوند، محمود فکری، محمد احمدزاده و فرزاد سیری داشت که تیم فوق العاده‌ای بود. استادیوم انزلی جو وحشتناکی داشت و بعد از بازی مجبور شدیم دو ساعت در رختکن بمانیم تا استادیوم خالی شود و به رشت برگردیم.
یکی دیگر از خاطرات فراموش نشدنی من در سال ۶۹ و بازی دوستانه استقلال رشت با تیم ب شوروی در عضدی بود. همان تیمی که چند تن از بازیکنان آن در جام جهانی نیز حضور یافتند. آنها چند بازی دوستانه در ایران انجام دادند که تیم‌هایی مثل ملوان، نساجی، پرسپولیس و استقلال تهران را شکست داده بودند و حال نوبت به ما رسیده بود. پیش از بازی و در تمرینات، هیچ امیدی نداشتیم و فقط به تعداد گلی که قرار بود دریافت کنیم فکر می‌کردیم. روز بازی، ورزشگاه عضدی جمعیتی شاید به اندازه سی هزار نفر را در خود گنجانده بود و هزاران تماشاگر نیز بیرون استادیوم جمع شده بودند. طوری که ما بازیکنان به سختی از لابلای جمعیت وارد استادیوم شدیم. در سی دقیقه ابتدایی آن بازی، تیم شوروی کاملا بر بازی سوار بود و ما فقط به دنبال آنها می‌دویدیم. اما پس از شوت از راه دور من که توسط گلر شوروی دفع شد، به یکباره ترس تیم ما ریخت و بازی خوبی را به نمایش گذاشتیم. در نهایت این بازی را با گلهای امیر افتخاری و محمد قلیپور، ۲-۰ پیروز شدیم. این باخت به قدری برایشان سنگین بود که پس از پایان بازی اشک می‌ریختند و حاضر نبودند پیراهنشان را با ما عوض کنند. پس از پایان بازی جمعیت زیادی از استادیوم عضدی تا شهرداری را به راهپیمایی و شادی کردن پرداختند. آن روز یکی از بهترین روزهای فوتبالی من بود‌.
 
varesh-sport.com: آیا تا به حال برابر سپیدرود بازی کردید؟
در مقابل سپیدرود چند بار بازی کردم و یک بار موفق به گلزنی هم شدم که حوالی سال ۷۳ یا ۷۴ بود و با شهرداری رشت در مقابل سپیدرود قرار گرفتیم. آن موقع آقای جهانپور سرمربی سپیدرود بود و آن مسابقه ۱-۱ مساوی شد و من تنها گل شهرداری را به ثمر رساندم.
 
varesh-sport.com: بازی‌های داماش را دنبال می‌کنید؟ (این مصاحبه پیش از چند بازی پایانی داماش در لیگ یک انجام شد)
بله. متأسفانه داماش گیلان با وضعیت اسفناکی در حال دست و پا زدن است و در جنگ نابرابری در فوتبال ایران قرار دارد و بدون کمترین امکانات و در برابر تیم‌هایی که به مراتب متمول‌تر از داماش هستند، نمیتوان آینده روشنی را برای این تیم در فوتبال ایران متصور بود. شرایط فعلی داماش بدون شباهت به استقلال رشت نیست که بازیکنان از دستمزدهای کمشان نیز درصد پایینی را دریافت می‌کنند. هر چه باشد امثال ما جزو کسانی هستیم که سالها در این تیم حضور داشتیم و جزو ریشه‌های این تیم هستیم و واضح است وقتی نتایج بد داماش را می‌بینم، از ته دل ناراحت می‌شوم‌ و مطمئن باشید متاسفانه با‌ وضعیت فعلی، داماش به جایی نمی‌رسد.
 
varesh-sport.com: آخرین بازی شما در مستطیل سبز، مقابل چه تیمی بود و آیا از قبل تصمیم بر خداحافظی داشتید؟
آخرین بازی من در یاسوج در برابر شهرداری یاسوج بود و پس از آن بازی بود که تصمیم گرفتم دیگر به فوتبال ادامه ندهم. از قبل برنامه‌ای برای خداحافظی نداشتم و شاید بتوان گفت غریبانه فوتبال را کنار گذاشتم.
 

 
varesh-sport.com: مرد اول فوتبال رشت در تمامی ادوار از نظر شما چه کسی بود؟
نمیتوانم اسم شخص خاصی را به زبان بیاورم. چون ممکن است در حق دیگر بزرگان کم لطفی بشود. ولی اگر بخواهم تیم منتخبی از تمام ادوار فوتبال رشت نام ببرم، همان تیم استقلال رشت در سال ۶۹ بهترین تیم تمام ادوار فوتبال رشت بود.
 
varesh-sport.com: با چه مدیرعامل‌هایی کار کرده‌اید؟
خب بنده سالهای زیادی با آقای الطافی کار کردم. ایشان مدیری بسیار خوب و بااخلاق بود و علیرغم اینکه دستش بسته بود، همیشه تمام تلاشش را برای تیم می‌کرد.
آن موقع هم ما با حداقل امکانات کار می‌کردیم. با صد هزار تومان، پول رفت و برگشت و هتل و شام و ناهارمان را تأمین می‌کردیم. متأسفانه چند روز پیش از آقای زاهد ویشگاهی شنیدم که داماش برای بازی خارج از خانه آب معدنی هم ندارد و این یعنی بعد این همه سال، این تیم هنوز به همان سبک قدیم اداره می‌شود که برای تیمی در این دوره خیلی وضع اسفناکی است.
 
varesh-sport.com: اگر به گذشته بر می‌گشتید، چه بخش از زندگی فوتبالی‌تان را تغییر می‌دادید؟
حتما برخی از تصمیماتم را عوض می‌کردم، آنوقت خیلی راحت می‌توانستم در تیم ملی باشم و مدت بیشتری فوتبال بازی می‌کردم.  انتخاب‌های بهتری می‌کردم تا دوران فوتبالم اینگونه تمام نشود. من واقعا برای برخی از بازیکنان فعلی ایران ناراحت می‌شوم که پتانسیل دارند اما خودشان با اشتباهاتشان، آینده فوتبالی‌شان را خراب می‌کنند. به هر حال دوره فعلی با دوره ما فرق دارد‌ اما در کمال تعجب می‌بینیم که داماش همچنان مثل سابق و دوره ما است و این چیزی نیست که بتوان به آن امیدوار بود.
 
varesh-sport.com: در مورد این اسم‌ها، یک پاسخ یک کلمه بدهید:
استقلال رشت: بزرگترین خاطره زندگی
داماش: دوست داشتنی
جهانپور: بزرگوار
امیر افتخاری: دوست
امید هرندی: سرور
زاهد ویشگاهی: دوستِ دوست
 عضدی: میعادگاه
 

(احمد پاک نژاد و حمید استیلی)

 
varesh-sport.com: نظرتان در مورد امیر عابدینی و مدیریت او در داماش چیست؟
اگر به نظر من باشد، به نظرم بهتر بود عابدینی داماش را می‌گذاشت و می‌رفت. یک مدیرعامل نباید فقط اسمی مدیرعامل باشد و نامش سر در باشگاه باشد. یک مدیر نباید فقط زمانی که پول و منافع وجود دارد اطراف تیم باشد. یک مدیرعامل باید در تمرین باشد، در بازی‌های خانگی و خارج از خانه در کنار تیم باشد. مدام با بازیکنان در ارتباط باشد و حرف‌های آنها را بشنود و به آنها کمک کند. اگر عابدینی داماش را نجات می‌داد، می‌شد گفت که او مدیریت کرده است. اما در حال حاضر او فقط اسمی مدیرعامل است.

varesh-sport.com: قصد ندارید به دنیای فوتبال برگردید؟ 
فعلا نه. چون از همان موقعی که فوتبال را کنار گذاشتم، دوستان همواره سعی کردند امثال من را کنار بگذارند. از طرفی من علاقه‌ای به مربیگری ندارم و در کلاس‌های مربیگری هم شرکت نکرده‌ام اما مطمئنا، روزی برمیگردم. شاید در بخش مدیریت و سرپرستی. می‌خواهم وقتی که برگشتم مثمر ثمر باشم. برای مثال اگر سرپرستی تیمی را بر عهده گرفتم، سعی می‌کنم از تمام ظرفیتم برای تیم استفاده کنم. سرپرست بودن که فقط به اعلام لیست یازده نفره تیم نیست. اگر تجربه‌ای در این فوتبال به دست آورده‌ام باید از این تجربه برای بهبود وضعیت تیم استفاده کنم.
 
varesh-sport.com: در مورد رویه وارش اسپرت در یاد کردن از پیشکسوتان فوتبال رشت چه نظری دارید؟
خیلی کار خوبی است چرا که هر کدام از پیشکسوتان خاطرات فراوانی دارند که می‌تواند برای نسل جدید جالب توجه باشد و تجربیاتی که آنها در طول سالها بدست آوردند، می‌تواند در تمام بسترهای فوتبالی این شهر مثمرثمر باشد. امیدوارم به پیشکسوتان فوتبال این شهر بیشتر بها بدهند و امیدوارم شما هم به همین رویه در سایت‌تان ادامه بدهید تا جوانان شهر ما، پیشکسوتان فوتبال شهرشان را بیشتر بشناسند.
 
varesh-sport.com: از آنجایی که وارش اسپرت همیشه اصرار بر نکوداشت زبان گیلکی داشته، حرف آخرتان را با هواداران داماش به زبان گیلکی بگویید.
چیزی نرم جز اینکه بَگَم أمان أمی داماش هوادارانه خیلی دوست دریم. هم جوانانه، هم پیشکسوتانه. اومیدوار ایسم که انشاالله داماش مشکلات حل ببه و به خو جایگاه واقعی واگرده.

مصاحبه: مهرداد ثابت-مازیار اصغرزاده-علی رهبر
منبع: www.varesh-sport.com
وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان (دیار وارش)