نظیف کار: داماش مثل خانواده‌ام است | برای بازی در عضدی لحظه شماری می‌کنم

 
varesh-sport.com: خود شما چند بار سابقه صعود به لیگ برتر را دارید؟
سه بار به همراه داماش و پگاه به لیگ برتر صعود کردم  و دو بار هم با مس کرمان و تیم پگاه تا پلی آف آمدم.
 
varesh-sport.com: این هفته قرار است با تیم شهرت دیدار داشته باشی. چه حسی داری؟
خوشحالم از اینکه بعد از دو فصل قرار است در استادیوم و هواداران تیم شهر خودم بازی کنم. از هفته پنجم ششم به فکر این بازی بودم و برای این روز که در عضدی بازی کنم، لحظه شماری می‌کردم. از سویی دیگر واقعا سخت است در مقابل هواداران و تیمی قرار بگیرید که ۱۲ سال برای آن تیم بازی کرده‌اید اما من تعهدی به باشگاه خونه به خونه دارم و بازیکن این تیم هستم؛ بنابراین روز سه شنبه تمام سعی‌ام را به کار می‌گیرم و با تمام وجودم برای این تیم بازی کنم.
 

 
varesh-sport.com: وضعیت داماش را پیگیری می‌کنید؟
بله. می‌توان گفت که هر روز از سایت‌ها، اینستاگرام و خود بازیکنان شرایط تیم را جویا می‌شوم. خیلی متاسفم که شرایط تیم کماکان به این شکل است.
 
varesh-sport.com: با این وضعیتی که وجود دارد، چه آینده‌ای را برای داماش متصور هستید؟!
شرایط لیگ امسال بسیار سخت است و امسال تیم‌های خیلی خوبی را در لیگ یک داریم. این فصل ۳۸ بازی داریم و چه تیمی که بخواهد صعود کند و چه آن تیمی که بخواهد در لیگ بماند، باید از هر لحاظ شرایط خوبی را داشته باشد.
متاسفانه شرایط داماش الان اصلا خوب نیست. هر بار که من از طریق بازیکنان جویا می شوم یا اخبار تیم را دنبال می‌کنم، می‌بینم که وضعیت اصلا مناسب نیست و حتی برای یک مسافرت هم دچار مشکل هستند.
داماشی که تیم‌های بزرگی مثل استقلال، پرسپولیس و سپاهان و… وقتی که می‌خواستند به رشت بیایند از آن می‌ترسیدند، الان شرایط برایش به گونه‌ای رقم خورده است که متاسفانه بسیاری از تیم‌ها روی آن حساب باز نمی‌کنند و این واقعا یک نقطه منفی و ناراحت کننده است.
وقتی بعضی از بازیکنان نفت آبادان با من تماس گرفتند و گفتند تیم داماش خیلی ضعیف کار می‌کند، نمی‌دانید چقدر ناراحت شدم. امیدوارم که حداقل در نیم فصل دوم یک نفری پیدا شود که بیاید و این تیم را نجات دهد و به فکر تیم باشد. امیدوارم از تماشاگران خوب داماش تا بازیکنان و مسئولین همه دست به دست هم بدهند تا داماش دوباره به روزهای اوجش برگردد.
 
varesh-sport.com: در آن دوازده سالی که در رشت بازی میکردی، به یاد داری که تیم ما در لیگ یک چنین شرایط داشته باشد؟!
اصلا؛ اگر آن سال‌هایی که داماش در لیگ یک بود را بررسی کنید، می‌بینید که همیشه تیم جز مدعیان بود. یعنی اگر دو تیم قرار بود صعود کند، همه تیم‌ها روی داماش و یا همان پگاه به عنوان تیم اول حساب باز می‌کردند و فکرشان بیشتر معطوف به جایگاه دوم بود اما الان متاسفانه…
به جان بچه‌ام خیلی پیگیر داماش هستم و این خبرهایی که می‌شنوم واقعا ناراحتم می‌کند. همهٔ تیم‌ها آرزو دارند چنین هوادارهایی داشته باشند و همانطور که گفتم، هر تیمی به رشت می‌آمد واقعا با یک وحشتی پا به عضدی می‌گذاشت. من نذر می‌کنم برای نیم فصل دوم حداقل این تیم مشکلاتش برطرف شود.
 
varesh-sport.com: در ابتدای فصل وضعیتی پیش آمد که بین دو تیم خونه به خونه و داماش مانده بودی. حتی تا بازی ابتدایی فصل هم با داماش تمرین کردی… الان با شرایطی که رقم خورد از این وضعیت خوشحالی یا ناراحت؟
ببینید بحث خوشحالی و ناراحتی نیست؛ من همان اول فصل با تیم خونه به خونه و تیم مس کرمان صحبت کرده بودم، ولی امسال سالی بود که دوست داشتم برای تیم شهر خودم بازی کنم، اما حالا قسمت نشد و من هم این مسئله را پذیرفتم.
 
varesh-sport.com: منظورم از سوال قبلی این بود که خوب از یک لحاظ امسال نیاز به حضورت برای داماش بیش از پیش احساس می‌شد و از طرفی دیگر هم در خونه به خونه، شرایطت فوق العاده خوب است و از این وضعیت چه حسی داری…
از اینکه امسال شرایط خوبی را دارم، خوشحال هستم اما الان فکر کردن به موارد دیگر فایده‌ای ندارد. الان من تمام تمرکزم را گذاشته‌ام که به تعهد اخلاقی‌ام به خونه به خونه درست عمل کنم و تا روزی هم که در اینجا هستم، با تمام وجودم برای آن بازی می‌کنم چون بازیکن این تیم هستم و از اینجا تمام خرج زندگی‌ام تامین می‌شود. تا الان هم در هر تیمی بوده‌ام، چه آن سالی که با نساجی آمدم مقابل داماش بازی کردم و چه سال قبل که مس کرمان بودم، همیشه سعی کرده‌ام با تمام وجودم برای تیمم بازی کنم.
 
varesh-sport.com: در بابل هم پنالتی زن اول و ایستگاهی زن هستی؟
بله…
 
varesh-sport.com: برای داماش هم خدای نکرده ایستگاهی کنار گذاشته‌ای؟
(با خنده) هر چه که خدا بخواهد همان می‌شود.
مسلما اگر گلی هم به ثمر برسانم خوشحالی نمی‌کنم. داماش تیمی است که ۱۲ سال با آن زندگی کرده‌ام و خاطرات خوبی را در کنار این تیم و وهوادارانش دارم و فوتبالم را مدیون مردم رشت و شهر رشت هستم. داماش مثل خانواده من است و وقتی من ببینم خانواده‌ام ناراحت می‌شوند، مگر می‌توانم از این ناراحتی خوشحال باشم و خوشحالی کنم؟ اما باز هم می‌گویم که مسلما با تمام وجودم بازی می‌کنم.
 

 
varesh-sport.com: در صفحه اینستاگرامت هم که گاهی عکس‌هایت با لباس داماش را میگذاری…
همانطور که گفتم داماش مثل خانواده‌ام است، با این تیم خنده‌ها و گریه‌های بسیاری را داشته‌ام. خیلی خودم را کنترل می‌کنم که یه وقت برای مردم مازندران حساسیت ایجاد نکنم، چون به هر حال اینجا از من انتظار دارند، اما باور کنید بعضی وقت‌ها که به عکس‌های گذشته نگاه میکنم بغض می‌کنم و حتی گریه‌ام می گیرد.
انشالله در آینده شرایط به شکلی شود که ما و تمام بازیکنانی که دور مانده‌ایم، دوباره برگردیم و بتوانیم به شهرمان خدمت کنیم. و انشالله روزی برسد که مثل قدیم تیم‌هایی مثل پرسپولیس، استقلال، سپاهان و تیم‌های بزرگ… که واقعا از به قول هواداران جهنم سبز عضدی می‌ترسیدند در رشت زمین گیر باشند. امیدوارم و امیدوارم داماش دوباره به آن جایگاهی که جایگاه بالایی است در سطح اول فوتبال ایران برسد.
 
varesh-sport.com: چندین بازی را که دنبال کردیم دیدیدم که بازوبند بسته‌ای. آنجا کاپیتان اول هستی؟!
بله الان کاپیتان تیم هستم. در واقع بازوبند را هادی شکوری می‌بست، اما الان چند بازی است که به تشخیص سرمربی ایشان بازی نمی‌کند و ۶-۷ بازی است که کاپیتان من هستم.
 
varesh-sport.com: حرف پایانی؟
جا دارد از شما تشکر کنم، از هواداران خوب داماش، از مردم خوب رشت که سال‌های خوبی را در کنار آن‌ها داشته‌ام. انشالله روز سه شنبه یک بازی خوب و جوانمردانه از سوی هر دو تیم داشته باشیم و انشالله هر تیمی که حقش بود و بهتر بازی کرد برنده میدان باشد.
برای بازی سه شنبه هم خوشحال هستم و هم ناراحت؛ اما فوتبال همین است…
 
 
مصاحبه: مهرداد ثابت – مازیار اصغرزاده
 
www.varesh-sport.com
منبع: وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان (دیار وارش)