یادداشت: شهردار رشت از کدام اولویت‌ها می‌گوید؟

"خرید داماش عقلانی نیست و بنده به \x {۲۰۰c} هیچ عنوان موافق خرید این تیم یا \x {۲۰۰c} هر تیم دیگری نیستم و الویت شهرداری را
در چیز\x {۲۰۰c} های دیگری غیر تیم داری می‌دانم"

اینها بخشی از صحبت‌های متوالی شهردار رشت، در یک ماه اخیر و در پاسخ به طرح خرید امتیاز داماش گیلان توسط شهرداری رشت بوده است.

دکتر ثابت قدم در شرایطی از الویت بندی شهرداری سخن گفت که گویی به عنوان یک شهروند رشتی از دل مشغولی جوانان این شهر اطلاعی ندارد. اینکه امروز بلاتکلیفی چهارساله داماش به همراه وضعیت اشتغال و رودخانه‌های رشت و… جملگی به عنوان مهمترین معضلات اجتماعی شهرباران تبدیل شده اند…

در حالی که دوازده شهرداری کشور به صورت مستقیم در سطح حرفه‌ای و نیمه حرفه‌ای در حال تیمداری هستند، باید بپرسیم، چگونه نگرانی جوانان رشتی بابت وضعیت داماش گیلان می‌تواند در اولویت‌های شهرداری رشت قرار نداشته باشد؟! چه بسا شهرداری رشت به عنوان یک فوتبالشهر حتی باید جلوتر از اردبیل، بندرعباس، تبریز، بوشهر و… در حمایت از تیم فوتبال شهرش حرکت می‌کرد.

جوابیه شهرداری رشت در سال ۹۱ و پس از دیدار داماش گیلان برابر فولاد خوزستان را از یاد نبرده‌ایم که شهرداری رشت پس از انتقاد مدیرعامل داماش بابت پاداش پنج میلیونی دکتر ثابت قدم به جهت برد داماش عنوان داشت ”چرا ما باید پول بدهیم و دیگران مدیریت کنند!”

اکنون که ریش و قیچی دست شهرداری است و به نظر می‌رسد اکثریت اعضای شورای شهر هم موافق بازگشت داماش به آغوش صاحب اصلی‌اش یعنی همان شهرداری هستند، پس واقعا این اظهارات و تعلل در ارسال لایحه دوفوریتی به شورا از کجا نشات می‌گیرد؟

شهردار فرهیخته کلانشهر رشت حتما از صدها میلیونی که طی سالیان اخیر برای تیم‌های ورزشی زیر مجموعه شهرداری رشت انجام شده است خبر دارند، اما باید پرسید به واقع این هزینه‌ها چه بازخوردی را در اجتماع داشته است و تا چه حدی از آسیب‌های اجتماعی جلوگیری کرده است که امروز بخواهیم بگوییم داماش در اولویت قرار نمی‌گیرد؟!

اگر از برخی اعضای همیشه مخالف شورای شهر که در حرف خود را ورزشی قلمداد می‌کنند اما در عمل اقدامات خلاف آن انجام می‌دهند بگذریم، از دیگر اعضای محترم شورای اسلامی کلانشهر رشت انتظار بیشتری برای پیگیری درخواست خود برای تهیه لایحه دوفوریتی خرید امتیاز داماش گیلان می‌رود تا هرچه سریعتر تیم محبوب شهر رشت و گیلانیان از این بلاتکلیفی مالکیتی بیرون بیاید.

ما همچنان و همچنان امیدواریم که شورای شهر و شهرداری رشت فارغ از جناح بندی‌های سیاسی قدمی را برای خاتمه به کابوس چهارساله جوانان گیلانی بدهند و به صورت موقت و تا واگذاری به اسپانسری جدید داماش را از منجلابی که در آن فرو رفته نجات دهد تا به مانند دوره اول شورای شهر رشت خاطره‌ای خوش از خود به جای بگذارند!