اعضای محترم هیئت مدیره شرکت هولدینگ امیر منصور آریا
با درود…
مدتهاست دلتنگیم و آشفته؛ مدتهاست خستهایم و دلزده از بلاتکلیفی و این توالی زجرآور تکرار؛ مدتهاست نمیدانیم چرا در تعارف مراحمیم و مرهم، اما در خفا مزاحمیم و زخم! مدتهاست نظاره گر آب شدن تدریجی وجود تیم محبوب گیلانیم و هرچه کلام و واژه در چله کمان فریادهامان میکنیم بیاثر است و بیثمر که این هم از الطاف بیپایانیست که به فوتبال دوستان گیلانی و رشتی شده و میشود و اگر عمری باقی باشد، خواهد شد…
در حالی که قرار است دوره جدید لیگ دسته اول کشور با شرایطی بسیار دشوارتر و طاقت فرساتر از همیشه برگزار شود که به یقین مسایل و حمایتهای مدیریتی و مالی و معنوی برای موفقیت در آن حرف اول را خواهد زد، متاسفانه سرنوشت مبهم داماش، ساکنان وفادار و همیشگی "عضدی پیر" را دلسوختهتر و نگرانتر از همیشه نموده و رنج آورتر از همه این مسایل، انفعال سوال برانگیز آن اعضای محترم است که هواداران همیشه چشم انتظار حمایتهای آنان بودهاند و از شواهد امر پیداست که امروز باید همه آن امیدها به یأس تبدیل گردد!
همانگونه که میدانیم و میدانید، تسلسل واگذاری تیم از استقلال رشت به شهرداری و پگاه و سپس داماش شاید از برخی جهات خوشایند هواداران نبوده و نیست اما حداقل قضیه این بود که این واگذاریها به شرکتها و بخشهای خصوصی و یا سازمانها خود عاملی برای ادامه حیات این تیم مردمی و محبوب گردید. چیزی که شاید این روزها بیش از هر زمانی داماش به آن نیازمند است، همانگونه که در برخی تیمهای دیگر استان هم این امر صورت گرفت.
انتظار هواداران پرتعداد و متعصب داماش، از شما بزرگواران این است: در صورتی که به هر دلیلی تمایلی به تیمداری و احیای این تیم محبوب ندارید، با واگذاری آن به استان وضعیت تیم را مشخص نموده و هواداران را از این بلاتکلیفی آزار دهنده برهانید تا مالکان واقعی این تیم که همانا هواداران پر شور گیلانی هستند، بدانند چه کسانی باید پاسخگوی سوالاتشان و ابهامات موجود باشند. شاید و باشد که با تعاملی بهتر و سازندهتر بتوانند به ادامه حیات و سربلندی داماش امیدوار باشند.
یادمان نرود در تصمیم گیریهای آتی باید به دور از هر گونه احساسات و با دوراندیشی کافی و با دیدی فراتر از یک تیم فوتبال به مسایل داماش گیلان پرداخت، چون این تیم در چند دهه فعالیت خود با تلنگرهای سازنده هویتی و یادآوری بزرگیهای فرهنگی و افتخارات این خاک به نسل جوان، به گواه بسیاری به سمبل غرور و ایستادگی و مظهر اراده و عشق و دلبستگی به گیلان تبدیل گشته و این مهم برای همیشه در ذهن تاریخ ورزش این دیار ثبت و ضبط خواهد شد.
در پایان اطمینان داشته باشید، هیچ کدام از مردمان دیار میرزا، زحمات و قدمهایی که در جهت اعتلای نام گیلان و داماش برداشته میشود را فراموش نخواهند نمود؛ همانگونه که زحمات آن شرکت در این سالها از یاد و خاطرههای گیله مردان و گیله زنان محو نخواهد گشت، اما اوضاع نابسامان و بلاتکلیفی آزار دهنده این تیم پرهوادار گیلانی این شائبه را در اذهان فوتبال دوستان ایجاد نموده باشد که با این منوال و احوال و شاید هم دلسردی و انفعال آن اعضای محترم، واگذاری تیم به استان بهترین گزینه و نفع همه باشد…
پی نوشت: این متن در دو روز توسط حدود پانصد نفر از جمع هواداران امضا و تحویل شد.
از همکارانمان در رسانههای کشوری و استانی انتظار بازتاب چنین اخباری را داریم تا صدای هواداران سینه سوخته داماش شهرباران بهتر به گوش مسئولین مربوط برسد.








طومار هواداران داماش گیلان، نامه هواداران داماش، شرکت امیر منصور آریا، امیر عابدینی، سایت هواداران داماش گیلان، داماشیها،