مصدومیتهای پی در پی بازیکنان داماش، تبدیل به پاشنه آشیل و آسیب پذیری این تیم در طی هفتههای گذشته لیگ دسته اول شده است و هفتهای نیست که این تیم بازیکنی مصدوم نداشته باشد. شاید اگر به جای سال آینده، فصل جاری لیگ با ۲۰ تیم در یک گروه و ۳۸ هفته برگزار میشد، با این روند مصدومیتها اصلا برای داماش تا پایان فصل بازیکنی در چنته نمیماند که بخواهد رقابتها را به پایان برساند!
این مصدومیتها درحالی اتفاق میافتد که اکثر بازیکنان این فصل داماش را نیروهای جوان تشکیل میدهند و تنها دو تا سه بازیکن بالای ۳۰ سال در این تیم توپ میزنند.
طبق نظر برخی کارشناسان و پیشکسوتان فوتبال رشت، اگر تمرینات داماشیها را زیر ذره بین ببریم، میتوانیم آن را تا حدودی نزدیک به تمرینات دهه ۶۰ فوتبال ایران بدانیم! زمانی که مربیان بدلیل عدم برخورداری از دانش کامل و روز فوتبال دنیا برنامه ریزیهای اشتباهی را برای بازیکنان فوتبال در نظر میگرفتند.
کما اینکه برنامه ریزیها و تمرینات غیراصولی در آن دوره گاها باعث میشد که بازیکنان در سنین پختگی و اوج خداحافظیهای بسیار زودهنگامی را از فوتبال داشته باشند!
در ادامه نگاهی داریم به برخی مصدومیتهای حال و حاضر بازیکنان داماش گیلان:
سعید اسماعیل پور و مهدی کیانی از ناحیه مچ پا، حامد پورعمران و سعید قدمی از ناحیه رباط، حسن نجفی و هادی دغاغله از ناحیه زانو، آرمین رحیم زاده از ناحیه آشیل پا، حمید خدابنده لو در ناحیه زیر شکم و مهیار نوری که پس از ۲۰ دقیقه بازی در بازی دوستانه تیم ملی امید در ناحیه دوقلو دچار مصدومیت شده است، بازیکنان مصدوم فعلی داماش را تشکیل میدهند.
در این بین اسماعیل پور پس از هفتهها مصدومیت تمرینات سبک را آغاز کرده است اما بازیکنانی نظیر حامد پورعمران، سعید قدمی، حمید خدابنده لو و آرمین رحیم زاده تقریبا تا پایان فصل و مهیار نوری احتمالا تا یک ماه آینده به داماش نمیرسند و سایر بازیکنان هم هنوز شرایط مصدومیتشان به طور دقیق مشخص نشده است. ضمن اینکه در طی فصل بازیکنان دیگری مثل افشین چاوشی و محمد دادرسی و… نیز دچار مصدومیتهای تقریبا طولانی شدهاند.

عوامل بسیاری در مصدومیت یک بازیکن میتواند تاثیر گذار باشد که ممکن است در پارهای مواقع مستقیما ارتباطی به خود فوتبال و تمرینات نداشته باشد، اما مهمترین عامل را میتوان در آمادگی بدنی بازیکنان، تمرینات و بدنسازی آنها جستجو کرد.
در فوتبال روز دنیا و در بین تیمهای اروپایی حتی ۳۰ دقیقه پیش از شروع تمرینات بر روی چمن، بازیکنان در سالنهای وزنه با وزنه زدن به گرم کردن بدن خود مشغول میشوند، اما پس از تحقیقات بین اعضای تیم داماش در مییابیم که بعد از جدایی نظرمحمدی از راس کادرفنی این تیم کلیه تمرینات بدنی بازیکنان در سالن وزنه کنسل شده است و اینطور به نظر میرسد کادرفنی فعلی داماش چندان اعتقادی به تمرینات با وزنه (فیتنس) در سالن ندارند.
این در حالی است که طبق نظر متخصصان امر، برای سرحال نگه داشتن عضلات ورزشکاران و جلوگیری از آسیبهای تمرینات فشرده، تمرین با وزنه میتواند تا حد قابل توجهی ورزشکار را از آسیب دیدگیها و مصدومیت دور نگه داردو با توجه به بدنسازی خوب ابتدای فصل که خود امید هرندی سرمربی فعلی داماش با بیان اینکه: "بدنهای بازیکنان بسیار آماده است اما کارهای تاکتیکی کمتری انجام گرفته است! " به آن اذعان داشت، کادر فنی میتوانست با برگزاری یک جلسه تمرین در سال وزنه همان روند خوب بدنی بازیکنان را حفظ کند.
ضمن آنکه با نگاهی به تایم برگزاری تمرینات داماش گاها با عدد ۱۵۰ دقیقه و حتی بیشتر مواجه میشویم که این سنگینی برخی از تمرینات آن هم وقتی که اکثر تمرینات بر روی زمین چمن مصنوعی انجام میشود، نیز خود میتواند باعث بروز آسیب دیدگیهایی بعضا شدید در بازیکنان یک تیم شود.
در پایان باید گفت که البته هر مربی میتواند سلایق خاص خود را داشته باشد و حتما پاسخهایی را برای این دیدگاه و از نگاهی دیگر داشته باشد، اما امیدواریم که کادر فنی داماش به این تذکر نگاهی دلسوزانه داشته باشد چرا که هدفمان جز سربلندی تیم محبوبمان داماش است و لاغیر…