هادی محمدی: آرزو دارم که داماش به لیگ برتر برگردد و استمرار پیدا کند|دست خودم باشد، برای سربازی به ملوان نمی‌روم!

وارش اسپرت-تارنمای هواداران داماش گیلان: یکی دیگر از پدیده‌هایی که باشگاه داماش گیلان در سال‌های گذشته به فوتبال ایران معرفی کرد هادی محمدی بود. وی در فصل گذشته یکی از کم نوسان‌ترین بازیکنان داماش بود که سال آینده باید لباس ذوب آهن اصفهان را به تن کند. هادی محمدی در مصاحبهٔ اختصاصی با وارش اسپرت-تارنمای هواداران داماش گیلان از علاقه‌اش به رشت، بازگشتش به داماش و خاطراتش با علی جهانبخش و… حرف زد که شما را به خواندن این مصاحبه دعوت می‌کنیم…

varesh-sport.com: در مصاحبهٔ قبلی‌ات با وارش اسپرت گفته بودی که میخواهم راه محمد مختاری را در داماش ادامه دهم. چه شد که به همین زودی زیر حرفت زدی؟!

اتفاقا یکی از هواداران در فیسبوک هم همین حرف را به من زد. خدا وکیلی رشت را خیلی دوست دارم و اگر شرایط به گونه‌ای بود که به من میگفتند دویست میلیون بیشتر می‌دهیم تا بیایی تهران، قبول نمی‌کردم و رشت را ول نمی‌کردم! اما شرایط مهیا نیست یعنی اینکه هم تیم افتاد و هم اینکه سه سال با مشکلات مالی مواجه بودیم و الان هم قراردادی که بسته بودیم کلا رفت!

varesh-sport.com: اما محمد مختاری در شرایط سخت در داماش ماند.

درست میگوئید اما در مدتی که برای داماش بازی کردم، به عقیدهٔ خودم عملکرد خوبی داشتم و با توجه به سنم و با این شرایط نابسامان مالی وقتش نبود که در لیگ یک بازی کنم.

varesh-sport.com: چند سال دیگر با داماش قرارداد داشتی؟

واقعیتش این است که من امسال قراردادم تمام می‌شد ولی انتهای فصل قبل حاج آقا به من گفت بیا قرارداد ببند که من به ایشان گفتم من که یک سال دیگر هم قرارداد دارم. حاج آقا هم گفت: فکر می‌کنی خیلی زرنگی؟! بعد مثل حسین ابراهیمی که قراردادت تمام شد تیم‌های دیگر به راحتی از سرمایه‌ای که داماش برایش زحمت کشیده است استفاده کند؟!

به همین دلیل من با داماش قرارداد داشتم.

varesh-sport.com: از چه باشگاه‌هایی پیشنهاد داشتی و چه شد که ذوب آهن را انتخاب کردی؟

من از استقلال تهران که آقای جویباری چند بار با من تماس گرفتند، از استقلال اهواز، نفت تهران، سایپا و ذوب آهن پیشنهاد داشتم؛ شب قبل از قراردادم آقا یحیی زنگ زدند و خیلی با من صحبت کردند و خیالم را به همه شکل راحت کرد. اما در استقلال حنیف عمران زاده که خیلی خوب برای استقلال بازی کرده و امیرحسین صادقی هم که فیکس تیم ملی در جام جهانی هست پس من روی نیمکت می‌نشستم. از طرفی شرایط مالی ذوب آهن هم نسبت به استقلال بهتر هست و از همه مهمتر شخصیتی که ذوب آهن برایم قائل شد، اصلا قابل مقایسه نبود.

varesh-sport.com: حالا که اینقدر میگوئی رشت را دوست داری، آیا سربازی به ملوان میری؟

نه به هیچ وجه برای سربازی به ملوان نمی‌روم. من حتی در نیم فصل از تراکتورسازی پیشنهاد داشتم و اگرآقای جلالی در تراکتور می‌ماند قطعا من هم به تراکتور می‌رفتم.

البته شنیده‌ام که اخیرا قانونی آمده که بر اساس آن بازیکن در انتخاب تیم برای خدمت سربازی‌اش نقشی ندارد و خود نظام وظیفه اینکار را انجام میدهد!

varesh-sport.com: باشگاه داماش برای رضایت نامه دادن به کدام باشگاه تمایل بیشتری داشت؟

وقتی که مدیرعامل ذوب آهن دفتر باشگاه داماش در تهران بود (هادی محمدی مصاحبهٔ قبلی خود با خبرگذاری مبنی بر آمدن آذری به رشت را تکذیب می‌کند)، حاج آقا عابدینی به من زنگ زدند گفتند از استقلال، سایپا و ذوب آهن پیشنهاد داری خودت کدام را انتخاب می‌کنی؟ که من با مشورت‌هایی که با علیرضا جهانبخش، عباس آقایی و… کرده بودم و چون ذوب آهن شرایط تیمی و مالی خوبی داشت و حاشیه‌ای هم نداشت ذوب آهن را انتخاب کردم.

varesh-sport.com: مسلما دانشجو هستی، کدام دانشگاه و چه رشته‌ای می‌خوانی؟

انزلی و رشتهٔ تربیت بدنی می‌خوانم…

varesh-sport.com: پس باید انتقالی بگیری؟

نه اتفاقا، می‌خواهم به بهانه دانشگاه باز هم به رشت بیایم. شرایط خوب شود حتما و حتما به داماش بر می‌گردم. من به وحید محمدی که دوست صمیمی‌ام هست هم گفتم که برای زندگی رشت را انتخاب می‌کنم.

وقتی داشتم وسایلم را جمع می‌کردم، گریه‌ام گرفته بود و از خودم می‌پرسیدم یعنی واقعا دارم از رشت می‌روم؟!

varesh-sport.com: تو هم مثل دیگر بازیکنان، مشکلات مالی را مهمترین دلیل سقوط می‌دانی؟

بله، چون واقعا به ما فشار آورد. قبل از عید پدر و مادرم به من زنگ زدند که می‌خواهیم برای عید به رشت بیاییم و قرار بود استانداری و شهرداری پولی را به بازیکنان بدهند. من هر روز زنگ می‌زدم به آقای قلی زاده که چه شد؟ که بالاخره پنج میلیون گرفتم و تا مدت‌ها با آن پول گذروندم وگرنه حسابی به مشکل می‌خوردم.

varesh-sport.com: درست است که کار به جایی رسیده بود که بازیکنان با شیرینی خودشان را سیر می‌کردند؟!

آره، اواخر یک غذایمان را یک وعده کرده بودند و آش می‌دادند! دیگر دیدم این گونه است به مادرم گفتم رشت بیاید و برایم غذا درست کند، چون در کوران مسابقات بودیم خیلی لاغر شده بودم و بدنم خالی کرده بود.

varesh-sport.com: با دفاع وسط شروع کردی اما در خیلی از بازی‌ها به عنوان دفاع راست بودی…

فکر کنم از بازی با نفت تهران بود که در پست دفاع راست بازی کردم چند نفر در دفاع راست متزلزل نشان دادند که بالاخره به من اطمینان کردم و بازی کردم. خودم هم فکر نمی‌کردم بتوانم در دفاع وسط با بودن بازیکنان خوبی مثل آقا مرتضی (ابراهیمی)، مختاری و نظیفکار به من بازی برسد.

اما به هر حال در دو بازی آخر فصل ۹۱-۹۲ افشین خان به من بازی داد و در فصل قبل هم به جز هفتهٔ اول در ترکیب اصلی جای گرفتم.

varesh-sport.com: چه شد سرمربی تیم، در بازی به آن مهمی به شما میدان داد؟

در تمرینات من را در ترکیب اصلی نمی‌گذاشتند و من هم فکر نمی‌کردم به من بازی بدهند. یک روز بعد از تمرین و زمانی که داشتم به سمت رختکن می‌رفتم، افشین خان مرا صدا کرد و گفت: میخواهم یک چیزی بهت بگویم که اگر به کسی بگویی من می‌دانم و تو و ادامه داد که حتی علی جهانبخش، نزدیک‌ترین رفیقت هم نباید این مسئله بداند! افشین خان گفت: تمرینات را نبین که نمی‌گذارمت، می‌خواهم در بازی به استقلال به تو اعتماد کنم و فیکس بازی کنی و یا اینکه جواب اعتماد مرا می‌دهی یا سابقهٔ چندین سالهٔ مرا خراب می‌کنی!

البته بعد از بازی با خبر شدم که آقا مرتضی (ابراهیمی) هم به افشین خان گفته بود که به هادی میدان بدهید تا تجربه کسب کند که واقعا از او تشکر می‌کنم.

varesh-sport.com: یادم است که بعد از همان بازی به من گفتی وقتی وارد زمین شدم و آن همه تماشاگر را دیدم ترسیدم…

آره، وقتی داشتم با حاجی زاده وارد زمین می‌شدم و تماشاگر را دیدم خیلی ترسیدم! شانسی که آوردم هواداران استقلال ما را در آن بازی حسابی تشویق کردند و این باعث شد که ترسم بریزد و شروع به تمرین کردم.

varesh-sport.com: اوقات فراغتت را در رشت چه می‌کردی؟

بیشتر دریا می‌رفتم یا زمانی که علی بود با هم به پیتزافروش… در گلسار می‌رفتیم یا آب میوه می‌خوردیم. البته سقالکسار هم زیاد می‌رفتم. وقتی اولین بار وحید محمدی مرا به سقالکسار برد چند دقیقه حرف نمی‌زدم و خشکم زده بود، چون هیچ وقت فکر نمی‌کردم چنین جایی به این قشنگی وجود داشته باشد و بعد از آن هر مهمانی که برایم می‌آمد را به سقالکسار می‌بردم.

varesh-sport.com: برخورد مردم با تو چطور بود؟

راستش را بخواهید من زیاد نمی‌توانم ارتباط برقرار کنم اما همیشه مردم به من لطف داشتند. البته در راه آمدن به اینجا (محل مصاحبه) بودم، یکی از این این بچه‌های فال فروش که از قبل مرا می‌شناخت، به من گفت عمو بیا از من یک چیزی بخر وقتی ازش خریدم گفت دستت درد نکند، ولی تیم را انداختی و حالا هم داری میروی! (با خنده)

varesh-sport.com: تو هم مثل علی جهانبخش به بازی‌های کامپیوتری علاقه داری؟

آره، همیشه با علی بازی می‌کردیم.

varesh-sport.com: حالا تو می‌بردی یا علی؟

یک خاطره دارم که مطمئنم علی هم یادش هست. با هم داشتیم تا دیر وقت بازی می‌کردیم که ۹ دست من برده بودم و ۹ دست هم علی و بازی آخر را هم ۲ بر ۲ مساوی بودیم که یک ایستگاهی برای من به دست آمد که به علی گفتم با ژاوی توپ را گوشه دروازه می‌چسبونم که علی هم گفت عمرا، اگه بزنی دیگه بازی نمی‌کنم. که من هم گل کردم و اعصاب علی خورد شد و دسته را پرت کرد و رفت خوابید! (با خنده)

varesh-sport.com: حرف پایانی با هواداران. و البته اگر هم مثل برخی بازیکنان از وارش اسپرت گله داری هم بگو!

من با کسی مشکلی نداشتم و ندارم، ولی آن تعداد از بازیکنان هم که اشاره کردید از کامنت‌هایی که برخی هواداران می‌گذاشتند ناراحت بودند. اوجش هم بعد از بازی با فجرسپاسی بود که همه بچه‌ها صحبت کامنت‌های کاربران سایت شما را می‌کردند که نزدیک جشن وارش هم بود… من به شخصه سعی می‌کنم روزی که هوادار تشویقم می‌کند به این هم فکر کنم که روزی هم به من اعتراض می‌کند. به هر حال در پیشرفت من هواداران داماش و حضورشان در استادیوم نقش بسزایی داشتند. هر وقت به ورزشگاه می‌آمدیم و تماشاگر حاضر در استادیوم را می‌دیدیم، می‌گفتم واقعا دم‌شان گرم با اینکه خوب نتیجه نگرفتیم باز هم برای تشویق ما به ورزشگاه آمدند. آرزویم این است که داماش به لیگ برتر برگردد و استمرار پیدا کند.

مصاحبه: مازیار – مهرداد – سینا

منبع: www.varesh-sport.com

وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان