وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان: بهنام لایقی فر، متولد ۱۳۶۹/۹/۴ در شهر رشت. میگوید خیلی اتفاقی از تکواندو به فوتبال آمد و دروازه بانی را از مدرسه دروازه بانی پگاه زیر نظر حمید سجادی آغاز کرد. پس از حدود یک سال و نیم تیم نوجوانان پگاه به مربیگری حسن پاکدل در حال تست گیری بود که او هم در آن شرکت کرد و توانست در آن تست قبول شود و از آن پس برای نوجوانان پگاه گلری کرد. یک سال بعد وقتی که در تیم جوانان به مربیگری ویشگاهی بود (سال ۱۳۸۶)، توسط مجید جهانپور به همراه اشکان توانا جهانپور به تیم بزرگسالان پیوست… همان سالی که در ادامه فصل نادر دست نشان سرمربی پگاه شد…
وارش اسپرت-تارنمای هواداران داماش گیلان به بهانه اولین بازی لیگ برتری بهنام لایقی فر با او گفتگو کرد که این مصاحبه را در ادامه میخوانید…
varesh-sport.com: بعد از چند سال پشت خط ماندن، بالاخره به عنوان دروازه بان اصلی در چارچوب دروازه ایستادی…
سال اول که به عنوان یک دروازه بان جوان با تیم تمرین میکردم، اما از سال دوم به همراه علی آقا (نظرمحمدی) و آقای کریمی با تیم بودم و با اینکه آقای کریمی در تیم بودند من یک نیم فصل را با وجود سن کمام دروازه بان دوم تیم بودم. در این سالها همیشه به دنبال یک فرصت بودم که بتوانم به عنوان دروازه بان اصلی در چارچوب بایستیم اما خوب پست دروازه، پست بسیار حساسی است ومعمولا مربیها ریسک نمیکنند که از یک دروازه بان جوان استفاده کنند و من هم چون شرایط قدیام متفاوت است این که در چارچوب بایستم برایم دیرتر اتفاق افتاد.
متن کامل مصاحبه در ادامه مطلب
varesh-sport.com: پس فکر میکنی یکی از دلایلی که در این مدت در چارچوب نایستادی همین مسئله قد بوده است؟
بله هم مسئله قد بوده و هم اینکه به هر حال مربیان دوست دارند درون دروازه کسی بایستد که تجربه داشته باشد. کمتر مربی پیش میآید که این ریسک را بپذیرد و آقای نظرمحمدی هم از معدود مربیانی است که این ریسک را انجام داد و خداراشکر که من هم توانستم جواب اعتماد ایشان را بدهم.
varesh-sport.com: اولین بازی رسمی برایت چطور بود؟
به هر حال اولین بازی استرسهای خاص خودش را دارد، اما با کمک بزرگترهای تیم و آقای نظرمحمدی رفته رفته بر این استرس غلبه کردم و بعد از آنکه آن تک به تک را گرفتم هم دیگر استرسی نداشتم.
varesh-sport.com: فکر میکنی اولین بازیات را در داخل خانه انجام میدادی بهتر بود یا اینکه به نظرت در عضدی به دلیل حضور تماشاگران خودی استرس بیشتری داشتی؟
فکر نمیکنم تفاوت خاصی میداشت. به نظر من اگر کسی بخواهد شایستگیهایش را نشان دهد، چه درخانه و چه در خارج از خانه باید بتواند آن را اثبات کند. در رشت هم چون من خودم رشتی هستم، مطمئنا انرژی بیشتری را برای کار دارم.
varesh-sport.com: البته در این چند سال در دو سه بازی دیگر هم حضور داشتی…
بله، یک بازی لیگ یک برابر فجرسپاسی بود که فکر میکنم فقط حدود یک ربع در بازی بودم و اخراج شدم. یک بازی هم در جام حذفی بود که برابر استقلال بازی کردیم… البته آن تیم تقریبا تیم نوجوانانمان بود!
varesh-sport.com: که یک پنالتی را هم در آنجا گرفتی.
بله. پنالتی آرش برهانی بود.
varesh-sport.com: در این بازی هم یک پنالتی را دفع کردی اما در برگشت توپ گل شد. فکر میکنم اگر آن پنالتی را میگرفتی یک شروع خیلی فوق العاده داشتی…
پنالتی گیریام را از حسن آقا رودباریان یادگرفتم؛ همیشه به من میگفت اگر میخواهی به یک سمت جهش کنی، حتما تا آخرش برو… من خیز برای جهش را برداشتم و خواستم با کف دست بزنم ولی متاسفانه به سمت بیرون دستم خورد و آمد جلوی بازیکن و او هم زد.
varesh-sport.com: خیلیها معتقد بودند در این سالها اگر به باشگاه دیگری میرفتی بهتر میتوانستی خودت را نشان بدهی. خودت چه فکر میکنی؟
بله. حاج آقا هم به من میگفت که بهتر است چند مدتی را به باشگاه دیگری بروی اما من دوست داشتم همینجا بمانم و شایستگیهایم را نشان دهم. البته شرایط تحصیلیام هم مضاف بر علت شد و گفتم که یک سال دیگر هم میمانم و سال بعد که لیسانسم را گرفتم برای خدمت سربازی میروم.
varesh-sport.com: یعنی سال بعد سربازی؟!
بله، البته میتوانم ادامه تحصیل بدهم اما خوب سنّم بالا میرود و مشکلات خاص خودش را دارد.
varesh-sport.com: در این مدت کنار دروازه بانان زیادی بودی. فکر میکنی از کدام تاثیرگیری بیشتری داشتی؟
دروازه بانان خوب زیادی به رشت آمدند که از هر کدام چیزهایی را یاد گرفتم. از حسن آقا (رودباریان)، آقای محمدی و… اما به خاطر شرایط قدیام، سخت تمرین کردن را از آقای نظرمحمدی یادگرفتم. یادم است ایشان وقتی خودشان گلر بود به غیر از تمریناتی که در کنار تیم انجام میدادند یک نوبت نیز انفرادی تمرین میکرد. علی آقا همیشه میگفت کسی که خوب تمرین کند شانس حتما به طرفش میآید. ایشان سرِ بازی هم تمام نود دقیقه به من تذکرات لازم را میداد.
varesh-sport.com: الگوی دروازه بانیات کیست و به لحاظ دروازه بانی خودت را شبیه به چه کسی میدانی؟
من کاسیاس را دوست دارم، اما فکر میکنم به لحاظ شکل دروازه بانی شبیه خورخه کامپوس باشم، او هم مثل من قدش کوتاه بود (با خنده).
varesh-sport.com: آینده خودت را چطور میبینی؟
امیدوارم بتوانم به نحوی تمرین و بازی کنم که اعتماد مربیان را در پی داشته باشد و باز هم در چارچوب دروازه باشم. دوست دارم در آینده و پس از خدمت سربازی دوباره بتوانم به تیم شهرم برگردم.
varesh-sport.com: این را هم باید در نظر داشته باشی که تو نماینده دروازه بانهای بومی این شهر هستی و موفقیت تو میتواند راه را دوباره برای سایر دروازه بانهای بومی باز کند…
تا شکست نباشد، پیروزی هم نیست… کسی که بخواهد پیشرفت کند، باید آنقدر تلاش و کوشش داشته باشد که اگر یک بار هم بد کار کرد، توانایی آن را داشته باشد که دوباره به شرایط خوب برگردد و از طرفی به قول شما این دری که برای من بازشد، دری است که برای دروازه بانان پایه این تیم باز شده است و باید همیشه این مسئله را در نظر داشته باشم تا بعد از من هم دروازه بانانی که الان در پایهها هستند در صورت شایستگی بتوانند برای تیم شهرشان بازی کنند.
varesh-sport.com: آینده داماش در این فصل را چگونه میبینی؟
در سه بازی اخیر که مساوی کردیم میتوانستیم پیروز هم باشیم و بچهها هم تمام عزمشان را جزم کردهاند که در سه بازی آینده حداکثر امتیازات را بگیریم. به نظر من با این پتانسیلی که در تیم میبینیم، داماش صد در صد میماند و انشالله در سالهای آینده با مساعد شدن شرایط تیم با قدرت بیشتری در مسابقات شرکت میکنیم.
varesh-sport.com: و حرف پایانی؟
تشکر میکنم از شما، تشکر میکنم از تمام مربیانی که از پایهها به من کمک کردهاند و در پایان ممنونم از همه هوادارانی که حمایتم کردند و امیدوارم که با ادامه این حمایتها بتوانیم در بازیهای آینده نتایجی در خور نام رشت و تیم داماش بدست بیاوریم تا دل آنها را شاد کنیم.
مصاحبه: مهرداد – مازیار
منبع: www.varesh-sport.com
وارش اسپرت-تارنمای هواداران داماش گیلان