بی‌عدالتی نود اینبار در حق افشین ناظمی

عادل فردوسی پور از فصل گذشته اصرار عجیبی دارد که القا کند امیر عابدینی در ترکیب فنی تیم داماش دخالت گسترده‌ای دارد و چندباری نیز با توجه به نزدیک بودن مدیر عامل به نیمکت یا صحبت کردن اطرافیان باشگاه با تلفن همراه به نوعی این موضوع را به قول خودش ثابت کرده یا بهتر است بگوییم در اذهان عمومی جا انداخته است.

دامنه این ادعا دیگر به حدی رسیده است که فردوسی پور عابدینی را مغز متفکر تیم داماش می‌خواند و حتی خوشحالی کردن بازیکنان در کنار مدیریت را نیز به این مسئله مرتبط می‌داند. امری که با توجه به آن موجب می‌شود تا به نوعی به وجهه مربی جوان داماش در نزد دیگران خدشه وارد شود.

افشین ناظمی سال هاست در فوتبال رشت به عنوان کاپیتان و مربی فعالیت کرده است. او در دوران بازی به دلیل تعصب زیاد، شماره ۵ و بازی در پست دفاع آخرو توانایی هدایت تیم را دارد و به نوعی شاید بتوان او را از این حیث با افشین پیروانی در دوران بازیگری مقایسه کرد.

متن کامل در ادامه مطلب

مشخص است که عادل فردوسی پور که اطلاعات خوبی نیز دارد، هرگز حتی یک بازی افشین ناظمی را هم به یاد نمی‌آورد، وگرنه حداقل اشاره‌ای هرچند کوچک به آن می‌کرد. ناظمی در زمان مربیگری به جرات می‌توان گفت که با بسیاری از مربیان خوب خارجی و داخلی که به گیلان آمده‌اند همکاری داشته، در همه کلاس‌های مربیگری شرکت کرده و به خوبی از فضای فوتبال گیلان و فوتبال روز دنیا اطلاع دارد. از این منظر ناظمی از بسیاری از مربیان سنتی که حاضر به هیچ گونه همکاری با مربیان شاخص داخلی و خارجی نیستند و یا برای کسب اطلاعات روز فوتبال هیچ گونه تلاشی نمی‌کنند، بسیار جلوتر هست. این تصور که افشین ناظمی تمام و کمال در اختیار امیر عابدینی است بدون شک نمی‌تواند واقعیت را نشان بدهد و به نوعی کتمان ارزش‌های یک مربی جوان بومی است.

شاید اینجا لازم باشد چند سوال از آقای فردوسی پور بپرسیم… آیا عابدینی در همه تمرینات حضور دارد و تاکتیک تیمی را از دقیقه ۱ تا ۹۰ بیان می‌کند؟ آیا عابدینی در همه این تعویض‌هایی که منجر به تغییر نتیجه به نفع داماش شده دخالت داشته است؟ (اگر این طور است چرا خود عابدینی مربی نمی‌شود) درخشش بازیکنان جوان مثل مسعود حسن زاده، روح الله سیف اللهی عملکرد امیر عابدینی محسوب می‌شود؟ آیا می‌توان با حضور از سکوها و گوشی موبایل همه تصمیات فنی را اجرا کرد؟ از همه این‌ها مهم‌تر اصلا چنین امری می‌تواند منجر به نتیجه بشود؟ آیا آقای فردوسی پور به این امر اذعان دارد که در فوتبال امروزی نمی‌توان از روی گوشی موبایل نتیجه گرفت و صبا و تراکتور را شکست داد؟ البته شکی نیست که امیر عابدینی در تصمیم گیری‌های فنی باشگاه دخالت می‌کند و این امر را خود سرمربی تیم هم تایید کرده است، اما این به معنای این نیست که باشگاه داماش را یک تنه مدیریت باشگاه می‌چرخاند و همه اعضای کادر فنی تنها مجری دستورات او هستند.

با توجه به شناختی که از عابدینی داریم، او اگر متوجه شود که مربی هیچ گونه کارائی ندارد به راحتی او را از کار برکنار می‌کند. اما این که حرف سال قبل خود را نقض می‌کند و مربی تیمش را بعد از ۵ هفته نگه می‌دارد کاملا مشخص است که به دانش مربی خودش اذعان دارد. شاید مربی جوان داماش برای حفظ جایگاه خود مجبور باشد که بخشی از خواسته‌های مدیری را انجام دهد که با وجود نقدهای فراوان از عوامل اصلی حفظ داماش در لیگ برتر بوده و صد البته بر خلاف مدیران دیگر از دانش خوبی در امور فوتبالی برخورداراست اما این قضیه نمی‌تواند این مسئله را کتمان کند دخالت کردن مدیر عامل در امور فنی در فوتبال روز دنیا کاری غیر حرفه‌ای است.

مربیان بومی و زیادی در فوتبال ایران وارد شده‌اند که خیلی از آن‌ها مورد تقدیر آقای فردوسی پور قرار گرفته‌اند. غلامحسین پیروانی ورسول خطیبی مربیان مورد علاقه مجری نود هستند. محمد احمدزاده و هادی برگی زر هم بارها در برنامه نود حضور داشتند. سوال از آقای فردوسی پور این است که سطح اطلاعات کدام یک از این‌ها را بهتر از افشین ناظمی می‌داند؟ آیا محمد احمدزاده که قبل از هدایت تیم ملوان تنها به دستیاری بهمن صالح نیا بسنده کرده بود، ولی در سال‌های اولیه با ملوان خوب نتیجه گرفت، به معنای این است که دانش بیشتری از سرمربی جوان داماش دارد که سال هاست با مربیان شاخص‌تری همکاری کرده است؟ آیا غلامحسین پیروانی که به لطف حضور دائم در برنامه نود به محبوبیت گسترده‌ای دست یافت و حتی از حاصل حضور مداوم در این برنامه، هدایت تیم ملی امید را هم برعهده گرفت به جز وجهه کاریزماتیک ازکدامین مشخصه بالاتری از افشین ناظمی برخوردار است که یکی کوبیده می‌شود و دیگری مورد تفقد قرار می‌گیرد؟ چگونه از نظر آقای فردوسی پور رسول خطیبی مربی بسیار خوبی معرفی می‌شود، در حالی که به افشین ناظمی که می‌رسد او وابسته به دیگران شناخته می‌شود. در حالی که همین تیم خطیبی در تبریز بدون حضور عابدینی به راحتی از تیم داماش شکست خورد.

فردوسی پور قبل از این که این سوالات را جواب بدهد باید نگاه منفی خود را به مربی جوان داماش عوض کند. شاید اگر افشین ناظمی دارای لهجه تهرانی و کرمانی بود هرگز چنین با او برخورد نمی‌شد و یک مربی با دانش معرفی می‌شد. شاید افشین ناظمی نیز به مانند دیگران بایداهل جنجال و هیاهو و درگیری باشد تا پله‌های ترقی (!) را یکی یکی طی کرده و به عنوان یک مربی خوش ذوق و کاربلد شناخته بشود. افشین ناظمی هیچکدام از این ویژگی‌ها را دارا نیست. از همین منظر از نگاه جامعه‌ای که فردوسی پور می‌سازد مربی خوبی نیست. حالا هرچقدر نتیجه می‌خواهد بگیرد.

نظرات خود را فقط از کادر نظرات پایین همین صفحه وارد کنید و پس از تائید مدیریت برای مشاهده آن اینجا کلیک کنید