وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان:
تیم داماش…
بله، باید گفت تیم داماش، چون داماش تیم بودن را ثابت کرده است… به خوبی نشان داده با آنکه هر سال ستاره‌هایش به باشگاه‌های دیگر مهاجرت می‌کنند، اما چون یک تیم است همچنان سرپا می‌ماند.
تیم بودن به این معنا است که با رفتن چند بازیکن یا مصدوم و محروم شدن بازیکنان اصلی، باز هم در مقابل تیم‌های چندین و چند میلیاردی سینه سپر کنی و به مانند سرمربی تیم بگوئی "ما داماش گیلانیم" یا به قول مدیرعامل باشگاه "با این شرایط یقه تیم‌های بزرگ را میگیریم"
آری، داماش هستیم، هم از لحاظ فوتبالی و هم اقلیمی ریشه در این آب و خاک داریم که اگر غیر از این بود مشکلاتش را با دل و جان حس نمی‌کردیم.
نتایج این روزهای داماش بیانگر عملکرد صحیح و هوشیارانه ارکان اصلی باشگاه داماش گیلان است؛ ارکانی که اگر اهدافشان یکی نبود، نتیجهٔ این روزها شکل نمی‌گرفت. از هوادار فوتبال فهم داماش گرفته تا سرمربی محجوب رشتی‌ها و همچنین سنت شکنی و حمایت عابدینی یک تشکیلات را باید دید.
متن کامل در ادامه مطلب
هوادارانی که در فصل قبل و پس از اخراج حمید درخشان، در جلسه با مدیرعامل باشگاه از انتخاب کاپیتان اسبق و مربی محجوب شهرباران حمایت کردند و در شرایط سخت فصل قبل با هم عهد بستند وگفتند حتی با افشین به جهنم (لیگ یک) هم می‌رویم که همه دیدند داماشی‌ها لیگ را با سربلندی به پایان رساندند…
این فصل در پنج هفته اول نتایج تیم جنگی به دل نمی‌زد، اما این هوادار هرچه شرایط سخت‌تر می‌شد حمایتش از تیم و کادرفنی را بیشتر می‌کرد تا مبادا…
کادرفنی و در راس آن سرمربی تیم هم عملکرد خوبی از خود به جا گذاشت، یک دلی و پی بردن به اشتباهات پنج هفته اول، داماش را به موفقیت نزدیک کرد. بازی خوانی کادرفنی در نیمه اول و تعویض‌های طلائی پنج هفته اخیر، سرمربی داماش را به آقای نیمه مربیان و تعویض‌های طلائی تا به اینجای فصل تبدیل کرده است.
افشین ناظمی تا به اینجا به خوبی نشان داد که جنبه بزرگ‌تر شدن را دارد، چرا که حمایت هواداران از وی او را برای ادامه کار و کسب موفقیت مصمم کرد.
ممانعت از مغرور شدن و دوری جستن از حالت بادکنکی مهمترین خصلتی است که در وجود افشین ناظمی یافت می‌شود که اگر غیر از این بود، پسوند محجوب بودن برای سرمربی بومی این شهر صدق نمی‌کرد!
در این بین حمایت قاطعی که عابدینی در پنج هفته ابتدائی از کادرفنی و سرمربی تیم نشان داد را نباید از یاد برد که عملکردش کمتر از هواداران، افشین ناظمی و البته بازیکنان با ارزش نیست و با نگاهی به کارنامه مدیریتی عابدینی، نمرهٔ قابل قبول دیگری به کارنامه درخشان مدیریتی وی اضافه می‌شود.
نکته این جاست که کمتر هواداری در کشور است که عابدینی را بشناسد اما از فرمول "منحصر به فرد" تعویض سرمربی‌اش نشنیده باشد و این خصلت از پرسپولیس و سرمربیان سرشناسش تا داماش و سرمربیان اسبقش با وی همراه بوده است…
با توجه به این سوابق مدیریتی، حمایت از یک مربی جوان که فقط سه امتیاز از پنج بازی ابتدائی کسب کرده است شاید اصلا با عابدینی سابقِ هم خوانی نداشت!
اما عابدینی علاوه بر اینکه سنت شکنی کرد، حتی از اولتیماتوم هم استفاده نکرد و در تمام مصاحبه‌هایش با حمایت از کادرفنی، فشار سنگین عدم نتیجه گیری را از دوش سرمربی بومی و کادرفنی جوان خود برداشت و یا به عبارتی، با تجربهٔ گرانبهایی که در این سالها ناجی داماش شده، آن برهه سخت را که در حال تشکیل یک بحران جدید برای تیم می‌شد را مدیریت کرد.
در واقع عابدینی، ناظمی و هواداران، جواب اعتماد، محجوب بودن و حمایتشان را گرفتند و از نگاهی دیگر باعث ترکیدن بغض کهنهٔ فوتبال رشت شدند…
بغضی که مدت‌ها در گلوی فوتبالی‌های این شهر گیر کرده بود و می‌خواستند بگویند که فوتبال این شهر پتانسیل معرفی سرمربی به سطح اول فوتبال کشور را دارد تا فوتبال شهرباران را از ورود مربیان غیربومی بی‌نیاز کند.
البته نکته‌ای که در این هفته‌ها نباید از آن غافل شد بالا رفتن انتظار هواداران است. نتایج هفته‌های اخیر نباید با توجه به داشته‌هایمان انتظارات را آنقدر بالا ببرد که در صورت یک شکست با واکنش هواداران همراه شود، بلکه باید انتظارات معقول و در عوض میل به موفقیت هم کما فی السابق در تیم سرشار باشد.
افشین ناظمی می‌تواند پس از علی پروین، سرمربی دومی شود که با پیرفوتبال ایران لیگ را به پایان برساند و باید نشست و دید عملکرد ناظمی و صبر عابدینی به چه شکل پیش خواهد رفت…
نگارنده: محسن تجددی پاسکیابی
وارش اسپرت-تارنمای هواداران داماش گیلان
نساجی مازندران 
صنعت نفت آبادان 
مس شهربابک 
سایپا تهران 
پارس جنوبی جم 
مس کرمان 
هوادار تهران 
فرد البرز 
پالایش نفت بندرعباس 
آریو اسلامشهر 
نیروی زمینی 
بعثت کرمانشاه 
شهرداری نوشهر 
شناورسازی قشم 
نود ارومیه 
نفت و گاز گچساران 
مس سونگون 
داماش گیلان