گزارش: آخرین تمرین داماش، زیر نور شدید احساسات!

وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان: هشدار؛ این نوشتار با یک دید هوادارنه صرف نوشته شده که تقدیم می‌گردد به همهٔ مردمان صبور و مغرور خطه سرسبز شمال کشور.

داماش آسیایی؟

وارد ورزشگاه عضدی که می‌شوی سیلی اول را با صدای تشویق دویست، سیصد هوادار که خواب صبح جمعه را بر خود حرام کرده‌اند، می‌خوری! جایی که فریاد بر می‌آورند: قسم به خون میرزا… داماش میره آسیا!

اینکه این عشق و علاقه تا این حد یک شبه به وجود آمده باشد یا نه، پاسخش نیاز به مختصر توضیحی دارد…

شهر رشت در گذشته‌ای نه چندان دور به دو طیف اکثریت قرمز دوست و اقلیت آبی تقسیم میشد و کافی بود به هر دلیلی تیمی از رشت در مقابل ارتش سرخ تهران قرار می‌گرفت تا در روز مسابقه همان ساعت هشت، نه صبح بیش از دو سوم ورزشگاه به اشغال هواداران قرمز دوست رشتی در می‌آمد که در برابر نماینده شهرشان (استقلال رشت) جانب تیم مهمان را گرفته بودند! همان روزها که علی پروین را اکبر غمخوار به کناری فرستاده بود و زمانی که پرسپولیس به رشت رفت یک ورزشگاه قرمز پوش بود و نام سلطان را نعره می‌زد! تا سال بعد برای استقبال از مرد چشم تیله‌ای فوتبال سنگ تمام بگذارند و سلطان شعف زده در جمع چند خبرنگار بگوید: اینا که منو از خودمم بیشتر دوست دارن! اما فینال جام حذفی، انگار پایانی بود بر جو غریب نوازی رشتی‌ها، روزی که بیش از بیست هزار هوادار رشتی فقط به عشق نام شهرشان آبی‌های تهران را در رشت به زانو در آوردند و البته در تهران و در وقت‌های اضافه قافیه را باختند. پس از آن و با متولد شدن دردانه‌ای به نام داماش، سال به سال و روز به روز عشق به داماش برتری یافت به سوگولی‌های پایتخت. و حالا تنها یک شعار است که به گوش می‌رسد: یه تیم داریم تو ایران… داماش شهرباران.

مظفری زاده سوژه اصلی است!

حالا در یک تمرین صبح روز جمعه هم کسی تیمش را تنها نمی‌گذارد. داماش مدتهاست از مشکل بی‌پولی رنج می‌برد، مشکلات سال گذشته‌اش را اگر هر تیم کوچک و بزرگی داشت شاید امسال تنها یک خاطره مبهم از آن باقی مانده بود اما رشتی‌ها پشت به پشت تیمشان دادند.

آخرین تمرین رشتی‌ها بیشتر به مرور کارهای تاکتیکی و نرمش‌های خاص پیش از مسابقه خلاصه می‌شود، اما روی سکوها حسابی داغ داغ است. هواداران به انتخاب مظفری زاده به شدت معترضند. هواداران می‌گویند نه کاری به آن هفت دقیقه کذایی برابر سپاهان داریم و نه داستان نیمه نهایی پرسپولیس برابر فولاد و مظفری زاده. اما بازی یک چهارم نهایی سال پیش داماش و مردود دانستن گل آلوز در برابر شاهین را نمی‌خواهیم فراموش کنیم. امری که روز گذشته هم عابدینی پیشا پیش اخطارش را به آقای داور داده بود.

سوژه شماره یک بازی بدون تردید علی رضا جهانبخش است، ستاره جوان و آینده داری که محصول آکادمی داماش است و دعوای پرسپولیس، سپاهان برای جذبش مدتها ست که آغاز شده است. هواداران با فریادهای خود از او طلب عیدی می‌کنند و او با همان چهره آرام و موقرش به سویشان تعظیم می‌کند و بوسه می‌فرستد، و البته در مصاحبه‌هایش قول بهترین بازی فصل خود را به هواداران می‌دهد. کاپیتان مهدوی با لقب توتی شهرباران و حسین ابراهیمی هم با شعار حسین… سوراخ کن سوژهای بعدی تشویق هستند.

کانون هواداران داماش برای مهدی مهدوی کیا هم برنامه‌های ویژه‌ای تدارک دیده بود تا از ستاره بزرگ فوتبال کشور که چند صباحی هم مهمان رشتی‌ها بود، تقدیر کند اما این غم نا بهنگام همه چیز را خراب کرد، انگار قسمت نیست مهدی به رشت بیاید. سرپرست تازه داماش می‌گوید: فردا اسپانسر ما هواداران خواهند بود و شعار روی پیراهن هم " داماش شهرباران " خواهد بود.

لاتاری داماش می‌برد؟

شنبه شهر رشت بار دیگر این شانس را خواهد داشت تا با برد رسپولیس به عنوان نماینده شمال کشورمان شانس آسیایی شدن داشته باشد و از این رو اینجا در رشت کسی دوست ندارد به سادگی این بخت را از دست دهد. شنبه اگر لاتاری رشتی‌ها ببرد، آن وقت فقط یک گام تا آسیا می‌ماند که باید طی شود. شنبه شمالی‌ها می‌خواهند بار دیگر حقارت ورزشگاه پیر شهر رشت را در برابر انبوه هوادارانی که پشت در جامانده‌اند را به رخ همسایگان برسانند. شنبه بار دیگر از ساعت هشت صبح هجوم هوادار به ورزشگاه را شاهد خواهیم بود، هوادارنی که این بار نه قرمز هستند و نه آبی؛ آنها مدتهاست که یک واژهٔ تازه را به فرهنگ فوتبالی ایران اضافه نموده‌اند؛ داماشی تیفوسی!

نگارنده: رادنی دیدار – سایت گل

نظرات خود را فقط از کادر نظرات پایین همین صفحه وارد کنید و پس از تائید مدیریت برای مشاهده آن اینجا کلیک کنید