ناصر حجازی از یک سال و نیم پیش با این بیماری مهلک دست و پنجه نرم میکرد و جمعه در حین تماشای بازی استقلال و پاس دوباره بیماریاش عود کرد و به بیمارستان منتقل شد. او امروز صبح در سن ۶۲ سالگی درگذشت.
نفرین بر سرطان! نفرین بر مرض لاعلاجی که پیر و جوان نمیشناسد، نفرین بر مرضی که بر جان ناصر حجازی، اسطوره فوتبال ایران افتاد. اسطورهای که اعتبارش را از مردم گرفت و تا آخرین روزهای عمر فراموش نکرد، محبوبیتش را مدیون چه کسانی است.
حجازی در طول دوران بازیگری، به تمام افتخاراتی که یک بازیکن آسیایی میتواند دست یابد، رسید. او همراه با تیم ملی ایران، قهرمان جام ملتهای آسیا و بازیهای آسیایی شد و حضور در المپیک و جام جهانی را تجربه کرد. همراه با تیم باشگاهیاش هم، قهرمان آسیا و لیگ تخت جمشید شد.
اما عناوین و افتخارات متعدد، برای اسطوره شدن کافی نیست. برای اینکه بتوانی دلهای مردم را تسخیر کنی، باید دغدغههایت، دغدغههای مردم باشد.
همسر ناصر حجازی نوشت: «لحظه به لحظه، تجربه کردم مردی را که هرگز جلوی کسی سرخم نکرد، خم نشد و برای یک لقمه نان چربتر پشت دوتا نکرد و بدین شکل در دل مردم ماندگار شد…»
۴۰ سال زندگی ورزشی ناصر حجازی در ادامه مطلب…
مرداد ۱۳۴۸
برای اولین بار از سوی رایکوف به تیم ملی دعوت شد و به همراه تیم ملی راهی اردویی در شوروی شد و ۴ بازی دوستانه هم برای تیم ملی مقابل تیمهای باشگاهی شوروی انجام داد.
شهریور ۱۳۴۸
اولین بازی ملی خود را مقابل پاکستان در جام سنتو انجام داد. این بازی روز ۲۲ شهریور در آنکارا برگزار شد و ایران ۴-۲ پیروز شد. حجازی در بازی بعدی مقابل ترکیه ۴ گل دریافت کرد.
مهر ۱۳۴۸
از تیم نادر به تیم استقلال تهران پیوست و قراردادی ۶ هزار تومانی با آبی پوشان امضا کرد. حجازی اولین بازی خود را نیز در یک دیدار دوستانه مقابل پاکستان انجام داد.
آبان ۱۳۴۸
با تیم استقلال در جام میلز هند قهرمان شد و اولین عنوان باشگاهی را به کارنامه خود افزود.
آذر ۱۳۴۸
اولین بازی رسمی خود برای استقلال را در جام باشگاههای تهران و مقابل بانک ملی انجام داد. استقلال آن بازی را ۲-۱ برد.
اسفند ۱۳۴۸
بعد از ۶ ماه حضور در تیم ملی، در سن ۲۰ سالگی به تیم ملی جوانان دعوت شد و در تورنمنت جام دوستی تهران مقابل زسکا مسکو یکی از بهترین بازیهای عمر خود را انجام داد.
فروردین ۱۳۴۹
با تیم ملی جوانان در مسابقات قهرمانی آسیا حضور یافت و ۳ بازی انجام داد. ایران در مرحله یک چهارم نهایی به کره جنوبی باخت و حذف شد. حجازی چند روز بعد با استقلال قهرمانی باشگاههای آسیا را در تهران تجربه کرد.
اردیبهشت ۱۳۵۱
با تیم ملی ایران قهرمان جام ملتهای آسیا شد. ایران در فینال به سختی و با نتیجه ۲-۱ کره جنوبی را برد و حجازی اولین عنوان مهم ملی را در کارنامهاش ثبت کرد.
دی ۱۳۵۴
با قراردادی ۳۰۰ هزار تومانی به تیم شهباز پیوست و این تیم تازه وارد به لیگ تخت جمشید را همراهی کرد.
تیر ۱۳۵۵
در المپیک ۱۹۷۶ با تیم ملی تا مرحله یک چهارم نهایی مسابقات پیش رفتند که با شکست ۲-۱ مقابل شوروی، تیم ملی به کار خود در این مسابقات پایان داد.
خرداد ۱۳۵۷
با تیم ملی در جام جهانی ۱۹۷۸ حضور یافت و در ۳ بازی مقابل هلند، اسکاتلند و پرو سنگربان تیم ملی بود.
شهریور ۱۳۵۹
پس از حدود ۵/۴ سال دوری از استقلال مجدداً به جمع آبی پوشان پایتخت بازگشت و پیراهن شماره یک این تیم را بر تن کرد.
مهر ۱۳۵۹
آخرین بازی ملی خود را مقابل کویت در نیمه نهایی جام ملتهای ۱۹۸۰ آسیا انجام داد و با ۵۹ بازی ملی رسمی به کار خود در عرصه ملی پایان داد. حجازی در تیم منتخب جام ملتهای آسیا نیز قرار گرفت.
دی ۱۳۶۱
برای اولین بار سرمربی استقلال شد. او در ۸ بازی باشگاههای تهران و جام حذفی هدایت استقلال را بر عهده داشت و ۴ برد و ۴ تساوی بدست آورد.
خرداد ۱۳۶۵
برای آخرین بار در یک بازی رسمی پیراهن استقلال را بر تن کرد. در بازی نیمه نهایی جام باشگاههای تهران، استقلال ۳- صفر مغلوب پرسپولیس شد.
شهریور ۱۳۶۵
آخرین باری که در ترکیب استقلال به میدان رفت، در یک بازی دوستانه و خیریه مقابل پاس بود که این بازی ۲-۲ شد.
فروردین ۱۳۶۶
راهی بنگلادش شد و هدایت تیم محمدان را بر عهده گرفت. حجاری چند بازی نیز برای این تیم انجام داد و در مدت ۵ سالی که هدایت این تیم را بر عهده داشت، محمدان را به یک تیم قابل احترام در آسیا تبدیل کرد و ۴ بار با این تیم در مسابقات باشگاههای آسیا حضور یافت.
شهریور ۱۳۷۱
در بازگشت به ایران سرمربی تیم شهرداری کرمان شد که این تیم تا آخرین روزها شانس صعود به لیگ دسته اول را داشت.
خرداد ۱۳۷۲
هدایت تیم متمول بانک تجارت را بر عهده گرفت و با این تیم قهرمان باشگاههای تهران شد. تیم حجازی تا نیمه نهایی جام حذفی کشور نیز پیش رفت.
فروردین ۱۳۷۳
سپاهان اولین تیم دوران مربیگری حجازی در بالاترین سطح فوتبال بود. او با این تیم در لیگ آزادگان حضور یافت.
فروردین ۱۳۷۴
از اصفهان راهی تبریز شد و هدایت ماشین سازی را بر عهده گرفت. حجازی با این تیم نتایج خوبی گرفت و چند بازیکن جدید را به فوتبال معرفی کرد.
آبان ۱۳۷۵
پس از ۱۰ سالی که استقلال را ترک کرده بود، این بار با عنوان سرمربی به این تیم بازگشت و ۲٫۵ سال در استقلال مربیگری کرد.
تیر ۱۳۷۷
از سوی فدراسیون بین المللی تاریخ و آمار فوتبال جهان به عنوان دومین دروازه بان قرن آسیا برگزیده شد.
مرداد ۱۳۷۷
پس از قهرمانی با استقلال در لیگ آزادگان، از سوی کنفدارسیون فوتبال آسیا به عنوان مربی برتر ماه جولای ۱۹۹۸ برگزیده شد.
تیر ۱۳۷۸
بعد از اینکه در یک بازی مشکوک استقلال مغلوب سایپا شد، حجازی هم برکنار شد و دوباره راهی اصفهان شد و این بار هدایت ذوب آهن را بر عهده گرفت.
شهریور ۱۳۷۹
استقلال رشت تیم بعدی حجازی بود که حدود ۲ سالی رهبری این تیم را بر عهده داشت و در لیگ آزادگان و لیگ برتر با این تیم به میدان رفت.
آذر ۱۳۸۲
در اواسط فصل بود که هدایت سومین استقلال را بر عهده گرفت: این بار استقلال اهواز و حدود ۴ ماهی در این تیم مربیگری کرد.
شهریور ۱۳۸۵
هدایت تیم نساجی مازندران در لیگ دسته اول را بر عهده گرفت، ولی به دلیل مشکلات مالی باشگاه نتایج خوبی نگرفت و پس از ۶ ماه این تیم را ترک کرد.
تیر ۱۳۸۶
برای سومین بار به استقلال بازگشت و هدایت آبی پوشان را بر عهده گرفت. حجازی این بار موفقیتی نداشت و فقط ۵ ماه روی نیمکت استقلال بود و سپس به عنوان میر فنی ناظر کار فیروز کریمی شد.
آبان ۱۳۸۷
به مدت کوتاهی سرمربی و مدیر فنی ابومسلم شد، اما وقتی باشگاه به تعهدات خود عمل نکرد، حجازی نیز از تیم کناره گیری کرد.
مرداد ۱۳۸۸
به عنوان مدیر فنی باشگاه دی استرادا اسلواکی انتخاب شد، اما بعد از حدود ۶ ماه کار در این تیم به دلیل بیماری به ایران بازگشت.
عناوین کسب شده در دوران بازیگری
قهرمان جام ملتهای آسیا (۱۹۷۲)
قهرمانی بازیهای آسیایی (۱۹۷۴)
سومی جام ملتهای آسیا (۱۹۸۰)
صعود به المپیک ۱۹۷۲، ۱۹۷۶ و ۱۹۸۰
حضور در المپیک ۱۹۷۶ و جام جهانی ۱۹۷۸
قهرمان جام کوروش (۱۳۵۰)
قهرمان جام باشگاههای آسیا (۱۳۴۹)
مقام سومی باشگاههای آسیا (۱۳۵۰)
قهرمان لیگ (۱۳۴۹ و ۱۳۵۳)
قهرمان باشگاههای تهران (۱۳۴۹، ۱۳۵۱، ۱۳۶۲، ۱۳۶۴)
قهرمان جام میلز (۱۳۴۸ و۱۳۴۹)
عناوین دوران مربیگری
نایب قهرمان باشگاههای آسیا با استقلال (۱۳۷۷)
قهرمانی لیگ با استقلال (۱۳۷۶)
قهرمانی باشگاههای تهران با بانک تجارت (۱۳۷۲)
قهرمانی لیگ بنگلادش با محمدان (۱۹۸۷ و ۱۹۸۸)
قهرمانی جام فدراسیون بنگلادش با محمدان (۱۹۸۷ و ۱۹۸۹)
سایت هواداران داماش گیلان نیز به نوبه خود این واقعه دردناک را به خانواوده حجازی و جامعه ورزش و فوتبال ایران تسلیت میگوید.
تحلیل برگرفته از تابناک و گل