وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان: حال و روز این روزهای داماش هم به مانند سریال"آوای باران" دردناک است، از آن جهت که سریال به شکلی نوشته شد که باران را از پدرش جدا کردند و شایعات حول و حوش داماش هم بیانگر سریالی است که فرزند و نماینده شهرباران در لیگ برتر را از زادگاهاش (گیلان) میخواهند جدا کنند!
*مسئولین استانی، از خیر کمک مالی گذشتیم؛ از وقوع فاجعه جلوگیری کنید!
در یک ماه گذشته شواهد به این شکل بود که در بین مسئولان استانی همیتی برای بُرون رفت داماش از این بلاتکلیفی ایجاد شده است. همیتی که با تلاشهای جبار کوچکی نژاد، غلامعلی جعفرزاده و حسن تامینی سه نماینده مردم رشت در مجلس شورای اسلامی کورسویی از امید را برای مردم دیار کوچک جنگلی به ارمغان آورده بود. مسئولین اجرایی استان همه دور هم جمع شدند تا از مشکلات باشگاه آگاه شوند، قولهایی دادند و حتی برای انجام قولهای خود زمان هم تعیین کردند.
طبق گفته مسئولین و بعد از جلسه یک ماه پیششان با مدیریت باشگاه، تصمیم گرفته شد که مبلغ یک میلیارد تومان به باشگاه داماش برای نجات مقطعی این تیم تا پایان فصل، قرض داده شود که حتی مقرر گردید در ازای این مبلغ، امیر عابدینی چک شخصی خود را هم به عنوان ضمانت بگذارد. اما هر چه که گذشت از یک میلیارد که خبری نشد هیچ، از شور و شوق مسئولین هم کاسته شد!
تا جایی که این اواخر حتی در جلسات تعیین شده خود نیز شرکت نداشتهاند! در اینباره باید گفت مسئولان گرامی؛
چرا به تنها دل خوشی مردم این شهر پشت کردهاید؟! در صورت ادامه این روند ممکن است چشمهٔ خروشان داماش هم به مانند سپیدرود کم آب یا حتی خشک شود، از این چشمه برای نشاط جامعه استفاده بهینه کنید! این قدر دست دست نکنید، محبوبترین تیم گیلان لبهٔ تیغ است!

از سوی دیگر وجه اشتراک تمام مسئولان استان در شروع به کار تازهٔ این افراد است…
از شهردار رشت آغاز میکنیم؛ شهرداری غیربومی که تازه به شهربارانهای نقرهای ورود کردهاند و شاید هم نمیتوان زیاد گله کرد زیرا هنوز چشمان بارانی و دلهای غمگین مردم این شهر بعد از شکستهای داماش را ندیدهاند که به مانند یک باران سیل آسا، کوچه بازارهای این شهر را در غم و اندوه فرو میبَرَد.
اما اعضای شورای شهر هم این گونهاند؟ آنها که از متن جامعه هستند و اگر پای حرفشان بنشینیم از هر طرفداری، تیفوسی ترند، پس چرا در عمل خبری نیست؟ شاید هم باید به این حساب زد که در حال ارزیابی مشکلات شهر هستند و هنوز به هنجارهای اجتماعی یک شهر آگاهی پیدا نکردهاند!
عملکرد متولی محترم ورزش استان هم جای بسی تامل دارد، مدیر کلی که روزهای اول حضورش شاید برای محکم کردن جای پایش و به دست آوردن دل جوانان استان جلسات متعددی را برگزار کرد… اما سوال اینجاست، یکباره فروکش کردن آن تب تند و عدم شرکت در جلسات اخیر آیا به برکناری هم شهریاش از سرمربی گری داماش ربط دارد؟!
اما برسیم به نماینده ارشد دولت اعتدال در استانِ سرسبز و البته محرومِ گیلان…
با انتخاب دکتر نجفی به عنوان استاندار گیلان و با توجه به بومی بودن و عقبهٔ اقتصادی ایشان امیدوار به نگاه ویژهٔ ایشان به نماینده ورزشی مرکز استان شدیم، اما هر روز که گذشت ناامیدتر روزها را گذراندیم و شاید ما در تحلیلهایمان اشتباه کردیم. چرا که تصور نمودیم استانداری محترم با عقبهٔ صنعتی صرف میتواند گره گشای مشکلات پیش روی هنجارها و هویت ورزشی شهرباران باشد.
به هر حال مسئولین گرامی استان سرتان را زیاد در نمیآوریم و وقتتان را نمیگیریم و این چند خط ختم کلام است، آیا میدانستید اگر داماش در این استان حمایت نشود، استانهای دیگری که در حسرت داشتن امتیاز لیگ برتری هستند برای گل سرسبد قلب ما دندان تیز کردهاند؟
هم اکنون هم طبق اخباری که به وارش اسپرت رسیده است و حتی مصاحبهای هم که یکی از این خریداران در سایت رسمی شرکت خود انجام دادهاند بیانگر همین خبر ناگوار است…
(به گزارش سایت رسمی شرکتهای گرند مشهد، مذاکرات اولیه در این خصوص با چند باشگاه معتبر انجام شده و انشاا. . به زودی پایتخت معنوی ایران(مشهد) دارای نمایندهای از استان در لیگ برتر کشور خواهد بود. )
اینها را گفتیم و این هشدار را اعلام کردیم که بعد از وقوع اتفاق ناگوار نگویید ما اطلاع نداشتیم!
البته شاید با انتقال یا انحلال این باشگاه، راحتتر میشود به تیمی که سابقهٔ حمایت دولتی چهل ساله دارد کمک کرد؛ نمیدانیم…

*مدیریت باشگاه_ تیم شهرباران باید "داماش گیلان" باقی بماند بماند بماند، نه یک کلمه بیشتر و نه یک کلمه کمتر!
در بخش آخر و خطاب به مدیریت باشگاه باید بگوییم که اگر شما تازه از استان ناامید شدید، ما مدتها بود که نا امید شده بودیم.
با توجه به انتقاداتی که از مدیریت باشگاه داماش گیلان داریم ولی باید هوشیار باشد که اگر اشتباهی در عقد قرارداد صورت بگیرد دیگر به مانند انتقادات ما از مصاحبهها یا دوری از تیم و… نخواهد بود بلکه نتیجهاش نابودی فوتبال یک دیار تمام میشود و آن گاه لفظ اشتباه جای خود را به گناه نابخشودنی خواهد داد!
همه هواداران آگاه هستند که سیستم مقاومتی باشگاه داماش به دلیل مشکلات مالی شکننده شده است، اما قرار نیست آرمانهای این باشگاه بر باد رود. آرمانهایی که حاصل خون و دل خوردنهای سی و چند سالهٔ طرفداران و پیشکسوتان این باشگاه است…
خروج تیم از گیلان یا هرگونه خدشه به اسم، پیراهن و آرمانهای این باشگاه محبوب و مردمی، برای هوادارانی که پدران و اجدادشان در مقابل هیچ فشاری قد خم نکردهاند قابل پذیرش نیست؛ تاریخ این خطه گواه این رشادت هاست و سربلندی این نسل هم میراث آن خونهای ریخته میباشد…
استقامت در مقابل مشکلات برای گیله مردان دیار میرزا قابل تحمل است اما نادیده گرفتن خط قرمزها بخشودنی نیست، زیرا سردار کبیر جنگل تسلیم نشد تا به نسلهای آینده خود بیاموزد که ایستاده مردن بهتر از این است که آرمانهایشان را جلوی چشمانشان زیر پا بگذارند!
آقای عابدینی این چند خط نه درخواست است و نه انتظار… این جملاتی که بیان شد بر شما تکلیف است، تکلیفی که شانه خالی کردن از آن، حاصلش میشود ضربهٔ شدید روحی به نسل جوان دیار گیلُ دیلم و همچنین خط قرمزی بر زحمات چندین ساله خودتان کشیده خواهد شد که نتیجهاش میشود عملکردی غیرقابل دفاع در کارنامهٔ مدیریتی شما… چون اکنون فوتبال یک شهر در انتظار عملکرد شما است…
پس همان گونه که تا کنون در قبال درخواست افرادی برای خروج تیم از استان ایستادهاید با همان قدرت ادامه دهید و نگذارید خدشهای به عشقمان وارد شود، چون یاران میرزا ایستاده میمیرند اما حاضر نیستند به آرمانهایشان خدشهای وارد شود!