وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان: اینجا رشت است؛ مرکز گیلان، و البته مرکز کم لطفی ها…
اینجا پیشانی ایران، خطه مقاومت سربازان گیل و دیلم است؛ اینجا دیار سردار بزرگ جنگل، سنبل ایستادگی و تسلیم ناپذیری است که در قبال این ایستادگی مردمانش جز اولین‌ها بودند و در تاریخ مورد تبعیض قرار گرفتند.
تبعیض! چه واژهٔ آشنایی…
واژه‌ای که فوتبال رشت مدت زمان زیادی است که با آن دست و پنجه نرم می‌کند. اگر از تبعیض‌های مالی، داوری، انضباطی و… هم که چشم پوشی شود، نمی‌توان برخی روزنامه نگاران قلم فروش یا انحصاری‌تر بگوییم وطن فروش را نادیده گرفت… روزنامه نگارانی که در رشت از کاه کوه می‌سازند و در خارج از رشت از جهنم، بهشت توصیف می‌کنند!
نمونه‌ای کوچک از آن را در برخی جراید پس از پایان مسابقه داماش استقلال شاهد بودیم.
پس از از جو بسیار خوبی که به همت هواداران واقعی داماش در بازی با استقلال حاکم شده بود، برخی تنگ نظری‌ها در روزنامه‌ها نسبت به هواداران داماش بدجور دل‌ها را درگیر کرد.
از جو بد استادیوم نوشتند، در حالی که هواداران فهیم گیلانی امیر قلعه نویی و جواد نکونام را در حین بازی و حتی تمرین روز قبل مورد تشویق قرار دادند و اعتراض خود به بازیکن قدرنشانس سابق خود را هم بدون توهین فریاد زدند.
اگرچه در فصل قبل تحریک بازیکن و تماشاگر حریف با عکس العمل احساسی هوادار داماش مواجه می‌شد و در ازای آن برخی قلم به دستان آب و تابش را زیاد می‌کردند و در روزنامه‌های تحت نفوذشان می‌نوشتند جای تامل دارد، اما وقتی که حتی یک توهین نبوده و سرمربی و بازیکن حریف تشویق می‌شوند، دیگر با چه وجدانی این هوادار عاشق را سیبل قرار می‌دهید تا عقده گشایی کنید؟ یعنی قلم فروشی بی‌بهانه را هم باید شاهد باشیم؟ دیگر فوتبال این شهر جانی دارد که با قلم‌های کثیف خود به جانش می‌افتید؟ شما اسم خبرنگار را هم زیر سوال برده‌اید!
آیا این انصاف است که اگر باشگاهی نتواند با کبابی سبیل‌تان را چرب کند، هوادارانش مورد بی‌مهری قرار بگیرند؟ یا آنکه گناه هواداران شهرباران چیست که تیم محبوبشان دستگاه چاپ اسکناس ندارد یا بودجه‌ای میلیاردی از بیت المال به دستشان نمی‌رسد تا جیب‌های بی‌انتهای شما را پر کنند؟
بی‌گمان مهمترین عامل این تنگ نظری‌ها در روزنامه‌های سراسری اشخاص معلوم الحالی هستند که به واسطه نام گذشته تیم شهرباران و خوش خدمتی برای سرخابی‌های پایتخت توانستند در آن روزنامه برای خود جایی باز کنند و ویژه نامه‌ها و صفحات آن روزنامه‌ها شده است حیاط خلوتی برای جولان دادن و عقده گشایی این افراد…
همان افرادی که زادهٔ آن سیاست سرخابی پروری هستند و اِبایی از این نداشتند که تیم‌های تحت هدایتشان در بازی‌های خانگی مقابل سوگولی‌های تهران به مهمان تبدیل شود و تماشاگران حامی آنها هم به واسطهٔ ضدیت با تیم حریف سر از استادیوم در می‌آوردند!
ظهور پگاه هرچقدر هم که بد بود، دستاورد بزرگی برای شهرباران داشت و بعد از آن داماش ادامه دهنده آن هویت مستقل شد تا که اکنون بر قلب مردمان این دیار امپراطوری می‌کند.
آماج تهمت‌ها و توهین‌های این افراد معلوم الحال هم ناشی از این حس ناسیونالیستی در دل جوانان این شهر و استان است، حسی که دیگر مجالی برای خود شیرینی مقابل اسطوره‌های سرخابی پوششان را نگذاشته است و تا وقتی که این نسل جوان رشتی در صحنه حاضر هستند اجازهٔ تغییر نام داماش (که ریشه در این آب و خاک دارد)، شعبه دوم شدن سرخابی‌های تهران را به این افراد و هم فکرانشان نمی‌دهند!
* پیوست: دانلود ویدئوی کنفرانس پس از بازی داماش و استقلال که امیر قلعه نویی از جو حاکم در استادیوم رشت تمجید کرد:
نساجی مازندران 
صنعت نفت آبادان 
مس شهربابک 
سایپا تهران 
پارس جنوبی جم 
مس کرمان 
هوادار تهران 
فرد البرز 
پالایش نفت بندرعباس 
آریو اسلامشهر 
نیروی زمینی 
بعثت کرمانشاه 
شهرداری نوشهر 
شناورسازی قشم 
نود ارومیه 
نفت و گاز گچساران 
مس سونگون 
داماش گیلان