وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان: جناب آقای حسن روحانی رییس جمهور محبوب و مردمی ایران…
این رنج نامه سرگشاده‌ای است که از طرف یکی از هواداران داماش گیلان برای شما نوشته می‌شود. این جا گیلان است و من یک گیلانی… رییس دولت محترم و مردمی، این درد و دل را برای شما می‌نویسم که آن قدر با من صمیمی هستید که پیامک تبریک عید برایم فرستادید! مگر نه این است که بین شما و من که عضوی از جامعه و ملت ایران هستم؛ آن قدر نزدیکی و یکدلی هست که دست در دست هم باید این کشور را بسازیم و از سختی‌هایی که دشمنان برای کشورمان ایجاد کرده‌اند عبور کنیم؟ شناسنامه‌هایمان از میزان مشارکت من و هم استانی‌هایمان در انتخابات ریاست جمهوری گواهی می‌دهند و آمار رای ما به دولت شما را خودتان بهتر از همه می‌دانید.
من یک هوادار تیم فوتبال داماش گیلان هستم. تیمی که به دلیل کم لطفی‌ها و بی‌توجهی‌هایی که شد به دسته یک سقوط کرد. آری! طبیعی است که یک تیم فوتبال به دسته پایین‌تر سقوط کند و دوباره تلاش کند بالا بیاید، این روند طبیعی ورزش است؛ اما آن چه مرا بر آشفته و سبب نوشتن این رنجنامه به شما شده، صحبت‌های مدیر کل ورزش و جوانان استان گیلان آقای رهنما است که در خبرگزاری تسنیم ، منتشر شده است.
من شما را به عنوان دولت اعتدال و امید می‌شناسم و به اعتدال گرا بودن شما و مجموعه زیر نظرتان امید دارم. امیدی که با یأس پراکنی مدیر کل ورزش و جوانان استان گیلان در مصاحبه‌شان و حمله به هواداران این تیم مردمی به یأس تبدیل می‌شود. این رنجنامه را می‌نویسم چون شما فرمودید که حقوق دان هستید و نه سرهنگ؛ اتفاقا من هم تحصیلات حقوقی دارم و می‌خواهم دادخواهی‌ام را در برابر توهین‌های مدیر کل منصوب دولت شما ابراز کنم.
آقای رهنما در مصاحبه‌شان چنین فرموده‌اند که "در این سقوط تماشاگران بی‌تقصیرند. آن‌ها همه گونه حمایتی کردند" این اقرار صریح مدیر کل شما در بی‌تقصیر بودن هوادار‌های باشگاه و حمایت کامل‌شان است. آقای رییس جمهور، ایشان راست گفته‌اند. دوست داشتم شما هم روزی می‌آمدید به ورزشگاه عضدی رشت، می‌دانم آرزویی غیر واقعی است اما شک ندارم که چشم و گوش‌هایی صالح در همه جا دارید که اگر بخواهید اخبار صحیح را به شما می‌رسانند. من اعتقاد به سالم بودن بدنه دولت شما و وجود افراد صالح و دلسوز در این دولت دارم.
هواداری داماش گیلان فقط مختص شهر رشت نیست و از همه استان این تیم هوادار و تماشاگر دارد. حتی از استان‌های مجاور هم تماشاگر برای دیدار‌های این تیم می‌آید و شاهد مثال من برنامه نود است. مصاحبه‌ای که با هوادار مازندرانی تیم داماش کرده است! دل من می‌تپد برای هوادارانی که در گرما و سرما به ورزشگاه رفتند… بارها به چشم دیده‌ام بی‌پولی هوادار‌های جوان داماش شهر باران را که توانایی پرداخت پنج هزار تومان پول بلیط را ندارند و یک نیمه بیرون ورزشگاه می‌ایستند تا در اواخر بازی که در ورزشگاه باز می‌شود داخل شوند و چند دقیقه‌ای بتوانند تیم محبوبشان را تشویق کنند. حمایت همه جانبه هواداران از این تیم بر کسی پوشیده نیست و لازم به ذکر است از هر قشری برای تماشای بازی‌های این تیم می‌روند زیرا که فوتبال جزئی از زندگی مردم استان من است. از جانبازان جنگ تحمیلی تا دستفروش خیابان، از دانشجو و وکیل و مهندس تحصیل کرده تا کارگر و سرباز و… برای هربازی به ورزشگاه رفته‌اند و شریف بودن تمام این اقشار بر هیچ کسی پوشیده نیست. اما مدیر کل منصوب دولت شما در تناقضی عجیب با صحبت‌های قبلی‌شان در این مصاحبه با خبرگزاری تسنیم چنین ادامه می‌دهند. " وقتی شهردار رشت صد میلیون می‌دهد باید تا آخر از او تشکر کرد! نیازمند باید زبان تشکر داشته باشد و نه توهین آمیز و طلبکارانه، مگر ما ناموس‌مان را از سر راه آورده‌ایم که هرکسی بیاید و به آن توهین کند" ایشان در ادامه می‌فرمایند:"هرنوع حمایتی در این بخش صورت بگیرد باید تا ابد ممنون باشند نه اینکه بیایند و با توهین به مسوولان هنجار شکنی کنند!" و در ادامه نیز می‌افزایند:" مدیران و مسوولان استانی در کلام‌های مدیریت داماش و هوادارانش مظلوم واقع شده‌اند".
جناب آقای روحانی شما رییس جمهور پاسخگو من هستید. آیا روی سخن مدیرکل ورزش و جوانان شما با هواداران داماش است یا نه؟ این چه پارادوکسی در کلام مدیر زیر مجموعه دولت شماست؟ من هوادار تحصیل کرده یا آن جانبازی که با ویلچر می‌آید و یا آن کارگر و… بی‌تقصیریم یا مقصر و قابل مجازات؟ قدیمی‌ها مثال خوبی می‌آوردند قسم حضرت عباس را قبول کنیم و یا دم خروس را؟ شما مشخص کنید این تشکر ما از زیر مجموعه دولت شما چقدر باید باشد؟ حد ابد این تشکر چقدر است؟ آیا دولت شما و مدیران کلش خدمتگزار مردمند یا ما مردم نیازمند و خدمتگزار مدیران دولت شما؟ این چه تفرعنی است که در برخورد با مردم اعمال می‌شود؟ اینجا چه کسی مظلوم است و آیا اساسا ظالمی وجود دارد؟ چند درصد هواداران در ورزشگاه توهین می‌کنند که ایشان همه را یکجا جمع می‌بندند و به یک چوب می‌زنند؟ و امروز دوباره نامه مولا علی به مالک اشتر را تورق کردم…
آقای مدیرکل ورزش و جوانان گیلان صحبت از هنجار و هنجار شکنی می‌کنند؟ این هنجار‌ها را چه کسی ایجاد می‌کند و شکستن این هنجار‌ها با چه مقیاس و معیاری است؟ آیا جز این است که فرهنگ سازی در میان جوانان تا حد زیادی به عهده وزارت ورزش و جوانان است؟! چه حرکتی مدیر کل شما آقای رهنما و مدیران قبلی در این زمینه انجام داده و فرهنگ سازی نموده‌اند که چنین بر مردم گیلان می‌تازد؟ :"حتی اگر در داماش مخاطبانش صد در صد جامعه را در بر بگیرد ولی هوادارانش با واژه‌های توهین آمیز هنجار‌های جامعه را زیر پا بگذارند ما به این نوع تیم‌ها کمک نمی‌کنیم"
آقای رییس جمهور صد در صد جامعه چه کسانی هستند؟ میزان مجازاتی که این آقا برای جامعه گیلان در نظر گرفته چقدر است. ایشان مدیر کل ورزش و جوانان استان هستند و یا مجلس شورای اسلامی که قانون برای مجازات جامعه تصویب کنند خودشان اعلام جرم کنند و خودشان مجازات؟ آیا این رسم برخورد با ملت و جمع عظیمی از مردم یک استان است؟ آیا همه مردم ما فحاش هستند؟!
من هنوز صحبت‌های شما را برای انتخابات ریاست جمهوری به یاد دارم و آسیب‌هایی را که فرهنگ پرخاش و تهمت به جامعه ما زد را از یاد نبرده‌ام و نبرده‌اید و بسیار امید دارم که دولت تدبیر با این معضل برخورد کند. شاهد مثال من این جمله آقای رهنماست:" وقتی از باشگاه داماش ناهار عابدینی را برای او در دهکده ساحلی می‌فرستند چرا باید به این تیم کمک شود تا بخشی از این پول به جیب او برود! در این صورت اگر به فوتبال ستیزی هم محکوم شویم به داماش کمک نمی‌کنیم!"
آقای رییس جمهور محترم امروز که این مصاحبه بر روی سایت تسنیم رفت، گفتگویی از یک عضو باشگاه داماش را دیدم که در مورد این گفته مدیر کل ورزش و جوانان استان گیلان توضیحاتی داد که وقتی رستوران باشگاه تاسیس شد چنین مجوزی داده شد که هرکس می‌تواند از رستوران باشگاه غذا بخرد تا برای رستوران در آمد زایی داشته باشد. آقای عابدینی هم به مانند بسیاری دیگر از بازیکنان و یا مردم عادی با هزینه شخصی‌شان از رستوران خرید نموده‌اند و پولش را پرداخت نموده‌اند. آیا چنین تهمت زدن و تشویشی در‌شان مدیر کل منصوب دولت شماست؟ چه موقع با این فرهنگ مقابله خواهد شد؟ چه سودی برایشان است که تا این حد به در مقابل قرار دادن افکار عمومی با مدیریت باشگاهی وجود دارد و بی‌اساس و بر پایه شایعات چنین چیزی عنوان شود؟ نکته بسیار تاسف بر انگیز مصاحبه مدیرکل ورزش و جوانان استان گیلان این است که " اگر در آخرین روز لیگ تماشاگران داماش به من تعرض می‌کردند من هم جلوی باشگاه می‌رفتم و پاسخ آن‌ها را می‌دادم"
درست است که ایشان مربی کاراته بوده‌اند، اما آیا عرصه مدیریت ورزش استان گیلان رینگ بوکس یا تاتامی کاراته است که اگر کسی به من تعرض کند من هم می‌روم و جلوی باشگاه پاسخ می‌دهم؟! این پاسخ چگونه پاسخی است که جلوی باشگاه صورت می‌گیرد؟! این چه هنجاری است که این متولی ورزش و جوانان استان گیلان ما دارد و از آن دم می‌زند؟ شما از یک هوادار جوان فوتبال چه انتظاری دارید وقتی این ادبیات مدیر ورزش و جوانان استان گیلان ماست؟!
خانه از پای بست ویران است/ خواجه در فکر کنج ایوان است…
ایشان که زمانی سرمربی تیم ملی کاراته بوده‌اند به هنگام مدیریت فنی تیم کاراته داماش با تابلوئی از آقای عابدینی تقدیر نموده‌اند و حالا… همین مدیر کل محترم منصوب دولت محترم شما که چنین فریاد مبارز طلبی سر داده‌اند!
آیا ایشان باید نگاه کلان مدیریتی داشته باشد و یا خصومت شخصی با هواداران و مدیریت باشگاه؟ چه وقت به این حرف‌ها رسیدگی می‌شود و آیا در این استان قحط الرجال است که چنین مدیرانی با چنین دایره واژگان و تفکری باید بر سر کار باشند؟!
نکته بسیار جالب این مصاحبه مقایسه گیلان و مازندران است! ایشان فرموده اند:" مازندران در لیگ برتر تیم ندارد اما سی و سه در صد مدال‌های کشور را می‌آورد و جز سه استان برتر کشور است." آیا جز این است که بزرگترین افسوس استان محروم مازندران و هوادارانش تیم نساجی مازندران است که سال‌ها با مشکلات مالی دست و پنجه نرم می‌کند؟ ایشان که مدیر ورزش و جوانان گیلان هستند در زمینه ورزش‌های فردی و تیمی چه کرده‌اند؟! آیا این عقب ماندگی جز این است که ایشان و مدیران سابق تدبیری در این زمینه نداشته‌اند و نشان از ضعف عملکرد زیر مجموعه ورزش و جوانان استانی است و شما که مدیر این اداره کل هستید؟ آیا این تاثیر دیدن سریال پایتخت و کشتی گرفتن‌های نقی معمولی در این سریال است؟ وا اسفا…
آقای رییس جمهور محترم و مردمی ایران جناب آقای حسن روحانی.
شما بهتر از هرکس دیگری با محرومیت‌های استان گیلان، بیکاری فزاینده و سایر مشکلات این استان آشنا هستید. شما بهتر از هرکسی می‌دانید جوانان این استان چطور در پشت سرسبزی این استان به فراموشی سپرده شده‌اند. جوانان و مردم این استان در تمام مراحل این کشور تاثیر گذار بوده‌اند از زمان مشروطه، گیلان و میرزا کوچک خان پرچم دار آزادی خواهی و استقلال ایران بوده و گیلان دروازه مدرنیته به ایران و اولین کتابخانه ملی ایران نیز در شهر رشت تاسیس شده است.
امثال پرفسور سمیعی و پرفسور رضا و… از گیلان بوده و هستند. در باره فرهنگ مردم گیلان چه بگویم که روشن‌تر از خورشید است و خود بهتر می‌دانید و نیازی به گفتن نیست. آیا مردم این استان شایسته چنین مدیرانی هستند؟ سابقه مدیریتی ایشان چقدر است؟ آیا گفته‌های ایشان در مصاحبه با خبرگزاری تسنیم رویکرد و سخن دولت و وزارت ورزش و جوانان شماست؟ چه کسی پاسخگوی توهین به من هواداری است که یک بار هم در ورزشگاه توهین نکرده‌ام و حالا با چنین الفاظی متهم شده‌ام؟ امیدوارم این دادخواهی به گوش شما برسد و به عنوان یک رییس جمهور حقوق دان و معتدل با این مساله برخورد کنید و نه سرهنگ‌ها، بازجوی دادخواهی دوستانه من هوادار از شما رییس جمهور محترم باشند.
با آرزوی اعتدال و امید
سروش علیزاده
وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان
نساجی مازندران 
صنعت نفت آبادان 
مس شهربابک 
سایپا تهران 
پارس جنوبی جم 
مس کرمان 
هوادار تهران 
فرد البرز 
پالایش نفت بندرعباس 
آریو اسلامشهر 
نیروی زمینی 
بعثت کرمانشاه 
شهرداری نوشهر 
شناورسازی قشم 
نود ارومیه 
نفت و گاز گچساران 
مس سونگون 
داماش گیلان