آن روزی که عابدینی نامه آمادگی برای واگذاری داماش به هیات فوتبال استان را ارائه کرد، کمتر کسی فکر این را داشت که امروز ماجرا تا به این حد جدی شود.
همه فکر میکردند داستان این نامه نیز، درست به مانند تمامی ماجراهای سالیان گذشتهٔ مثلث امیر عابدینی، داماش و مسئولین سیاسی- ورزشی استان است. میگفتند باز هم یک بلوف، یک قدرت نمایی و یک سناریو چند خطی در میان است و چند روزه هم به اتمام میرسد؛ در پایان هم عابدینی بادی به غبغب خواهد انداخت و میگوید که دیدید کسی جز من توان نگهداری این تیم را ندارد؟!
اینبار انگار فرق داشت؛ شاید باز هم پای سناریویی در میان بود، اما دیگر در چند خط و چند روز خلاصه نمیشد! اینبار و تا به امروز ۳۷ روز ماجرا به طول انجامیده و هنوز هم به نتیجهای نرسیده است. ۳۷ روز پر از استرس برای داماشی ها…
در طی تمامی این روزها، ابهامات و سوالات بیپاسخی بوجود آمد که نمیتوان به سادگی از کنار آنها عبور کرد! سوالاتی که شایعات، شنیدهها و خبرها به مبهم بودن و شک برانگیزتر شدن ماجرا کمک میکند؛ شاید بد نباشد یک دور ماجرا را از اول به طور خلاصه مرور کنیم و رفته رفته سوالاتمان را بپرسیم…
۱-چرا اینقدر دیر؟!
نخستین ابهام و سوال در آنجایی مطرح میشود که پروسه واگذاری امتیاز تیم فوتبال داماش، از نامه ابتدایی عابدینی تا تحویل گرفتن تیم توسط هیات فوتبال استان گیلان، ۲۳ روز به طول میانجامد. سوال اول اینکه چرا اینقدر دیر و در فاصلهٔ اندکِ مانده به شروع لیگ، تیم به هیات فوتبال واگذار شد؟ آیا نمیتوانست اینکار زودتر از اینها به وقوع بپیوندد؟
۲-چرا یکی از متقاضی داماش با عابدینی مذاکره کرد؟!
یک هفته قبل از واگذاری تیم به هیات فوتبال گیلان، یکی از متقاضیان داماش که با نام هولدینگ نزدیک به درخشان معروف شد و در واقع مالک یکی از هتلهای رشت بود، با عابدینی نشستهایی را برگزار میکند و درست حدود دو روز بعد از آنکه شنیده میشود که توافقات نهایی شده است، تیم تحویل هیات فوتبال میشود! هر چند سه روز بعد از تحویل تیم آن متقاضی کنار میرود، اما سوال بعد این است که چرا تنها یکی از سه متقاضی آن برههٔ زمانی به صورت سکرت به مذاکره آن هم با عابدینی میپردازد؟ در شرایطی که عابدینی تصمیم گیری در خصوص تیم را به هیات فوتبال و اداره ورزش و جوانان گیلان واگذار کرده بود.
۳-چرا در کنار بدهی، سود انتقال بازیکنانی مثل جهانبخش منتقل نشد؟!
روز ۲۳ تیر ماه ۱۳۹۴، توافق نامهای به امضای الماسخاله رئیس هیات فوتبال گیلان، امیر عابدینی عضو هیات مدیره باشگاه داماش ایرانیان و همچنین ریاحی وکیل شرکت توسعه سرمایه گذاری امیر منصور آریا میرسد که طی آن امتیاز تیم فوتبال داماش گیلان به هیات فوتبال استان گیلان واگذار شد. ۲۴ ساعت بعد نیز لغو (نه انحلال) فعالیتهای "شرکت باشگاه ورزشی داماش ایرانیان" اعلام میشود.
در بندی از این توافق نامه از کلمه "هبه" در خصوص تحویل تیم به هیات فوتبال استفاده میشود، اما در جایی دیگر پرداخت دیون فصل ۹۴-۹۳ برعهده هیات فوتبال گیلان (یا بهتر است بگوییم مالک بعدی) قرار میگیرد. هرچند که هبه کاملا متضاد با پرداخت پول است اما شاید تا اینجا ماجرا چندان غیرطبیعی نباشد، منتهی باید گفت چرا وضعیت حق انتقال بعدی علیرضا جهانبخش که ۲۰ درصد قرارداد وی را شامل میشود و رغم کلانی خواهد بود مشخص نشد؟ این پول قرار است به جیب چه کسی برود؟ شرکت غیر فعال قبلی؟

۴-دلیل فاصله عجیب بدهی فصل گذشته تا مبلغ درخواستی برای خرید امتیاز چیست؟!
طبق تفاهم نامهای که امضا شد، بدهی فصل گذشته (۹۴-۹۳) برعهده هیات فوتبال یا همان مالک بعدی قرار گرفت.
بر اساس مصاحبههای تلویزیونی و نوشتاریِ سرمربی و یکی از مسئولین داماش در فصل گذشته، مجموع رقم قرارداد بازیکنان به یک میلیاردو دویست میلیون تومان میرسید. در این بین به طور متوسط حدود ۴۰ درصد از قراردادها پرداخت شد. یعنی بیش از ۵۰۰ میلیون تومان. با کسر این رقم به عددی مابین ۷۰۰ تا ۸۰۰ میلیون تومان میرسیم. یعنی قاعدتا همان رقمی که هیات فوتبال میباید از متقاضی خرید طلب میکرد…
دو روز پس از امضای پیش نویس با یکی از متقاضیان خرید داماش، الماسخاله رئیس هیات فوتبال گیلان در مصاحبهای عدد دو میلیارد را به عنوان حق امتیاز عنوان میکند! سوال اینکه، این فاصله عجیب ما بین طلب تقریبی بازیکنان در فصل ۹۴-۹۳ با رقم درخواستی متولی واگذاری داماش، برای چه چیزی پرداخت خواهد شد؟!
فقط همین چند سوال کافی است تا ابهامات زیادی با اتفاقات این روزهای داماش وارد شود و ردپای پر رنگی از عابدینی در جاده واگذاری این تیم دیده شود!