داماشیها که تا همین چندی پیش در لیگ برتر میدرخشیدند و مردم از این تیم استقبال میکردند امروز به شدت تنها شدهاند.
امیر عابدینی بار و بندیلش را از رشت جمع کرد و رفت و هرگز به این داماش نحیف که روزگاری سری در سرها داشت فکر نکرد!
حالا داماش را افرادی میچرخانند که دلشان با این تیم و مردم است اما دستشان خالی است.
تیمداری بدون داشتن اسپانسر و حامی مالی قوی شامل هزینههایی است که کمر خیلیها را میشکند. حاجی پور و رفقایش در داماش تنها هستند دوستان؛ روا نیست این عزیزان را تک و تنها بگذارید.
هیچ وقت یک دست صدا ندارد. حکایت داماش همان حکایت قدیمی «نو که اومد به بازار است…»
امروز در حالی که همه به فکر سپیدرود هستند فراموش کردهاند روزگاری با داماش در لیگ برتر ویراژ میدادند و دور نیست روزی فرا برسد تا دوباره دست به دامن همین داماش دوست داشتنی شوند.
یادتان باشد روزی که داماش بییار و یاور بود، حاجی پور، رفقا و هوادارانش مردانه پای این تیم ایستادند اما امروز از سازمان منطقه آزاد بگیرید تا سایر ارگانهایی که میتوانند دستی بر شانههای داماش بکشند حتی یادی از این تیم و هواداران خوبش نمیکنند!
آرتین زهرابی- روزنامه خبرورزشی