وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان: رزومه امیر قلعه نویی را که نگاه کنیم، وی را پر افتخار‌ترین مربی سال‌های اخیر فوتبال ایران در می‌یابیم. او در جوانی و زمانی که در استقلال و تیم ملی بازی می‌کرد، کارنامه نسبتا خوبی را از خود بر جای گذاشت و همین رزومه کافی است که انتقادی به برخی رفتار و گفتار سوال برانگیز ایشان داشته باشیم…
مسلما هر چقدر انسانی در جامعه مشهورتر شود و در بین اطرافیان خود محبوب‌تر، باید در اظهارنظرات خود بیشتر دقت کند تا بتواند در ذهن مردم آن جامعه شخصیت و کاریزمای خود را بهتر وبیشتر القا کند اما امیر قلعه نویی که مادر مرحوم ایشان همشهری رشتی‌ها هم محسوب می‌شود، در کمتر از ۶ ماه دو اظهار نظر کاملا متفاوت انجام داده است!
ایشان در ۱۴ آذرماه ۹۱ و پس از آنکه تیمشان در هفته پایانی نیم فصل اول در مقابل پسران باران با شکست بدرقه شد با توجه به آنکه صدرنشینی نیم فصل اول را با این شکست از دست داد در کنفرانس مطبوعاتی بعد از بازی گفت:"منِ بچه نازی آباد تا کنون چنین فحش‌هایی را در زندگی‌ام نشنیدم و در جایگاه سمت راست استادیوم شنیدم و…"
در این کنفرانس امیر قلعه نویی بعد از یاخت تیمش، جو استادیوم را مسموم تلقی کرد در حالی که جو نسبتا خوبی در استادیوم حاکم بود مگر آنکه چسباندن لقب مافیایی که یک کری خوانی معمولی بود یا تشویق یکپارچه ناصرخان حجازی که سابقه مربی گری در رشت را دارد برای ایشان توهین تداعی شود!
اگر بخواهیم نمونهٔ بسیار کوچکی از جو مسموم را برای ژنرال آبی‌ها شرح دهیم کافیست فینال جام حذفی سال ۸۷ را یادآوری کنیم؛ همان فینالی که هنوز هم پرونده‌اش در ذهن فوتبال دوستان گیلانی بسته نشده است. توهین‌های ۱۲۰ دقیقه‌ای هفتاد هزار هوادار سینه چاک ایشان و آبی پایتخت در آن بازی به همشهری‌های مادر مرحوم ایشان تنها نمونه‌ای کوچک برای تعریف جو مسمومی است که در پایتخت و برخی شهرهای دیگر رواج یافته است!
علی ایحال روزگار گذشت و در هفته‌های پایانی نیم فصل دوم، داماشی‌ها سپاهان را شکست دادند تا هم بقای خودشان در لیگ حتمی شود و هم رقیب اصلی استقلالی‌ها از سد راه آنان بردارند. همین برد کافی بود تا امیر قلعه نویی در رسانه‌های تصویری و نوشتاری تغییر موضع دهد و به تعریف و تمجید از باشگاه داماش بپردازد تا آنجا که در مصاحبه اخیر خود گفت: "خوشحالم که تیم دوست داشتنی شهر مادری‌ام در اواخر فصل با درایت مسئولانش، افشین ناظمی و مازیار ربیعی فرد که از دوستان قدیمی من هستند توانستند در لیگ برتر بمانند"
آقای قلعه نویی در بازی رفت هم داماش تیم دوست داشتنی شما بود؟ از اظهار نظر بازی رفت دو تیم می‌توان متوجه شد که جواب شما منفی است چرا که رشت، نه شهر استقلالی هاست و نه همتای قرمز پوش‌تان! اینجا بر خلاف اکثر شهرها مدت هاست که کسی برای شما سر پپسی باز نمی‌کند! مطمئنا نیم فصل اول قرار نبود که پسران باران به راحتی تسلیم شما شوند تا صدرنشین نیم فصل باقی بمانید، همانطوری که اینبار داماشی‌ها سپاهان را شکست دادند تا خود دغدغه سقوط نداشته باشند نه آنکه استقلال را خوشحال کنند!
امیدواریم ایشان در همه حال نسبت به مردم شهرباران، همان شهر مادری‌شان ابراز لطف کند نه فقط در زمانی که همه چیز بر وفق مرادشان است چرا که با مصاحبه‌های متناقض چند ماه اخیر این سوال را باید بپرسیم که: آقای قلعه نویی؛ دم خروس را باور کنیم یا قسم حضرت عباس را؟!
MAZIYAR
نساجی مازندران 
صنعت نفت آبادان 
مس شهربابک 
سایپا تهران 
پارس جنوبی جم 
مس کرمان 
هوادار تهران 
فرد البرز 
پالایش نفت بندرعباس 
آریو اسلامشهر 
نیروی زمینی 
بعثت کرمانشاه 
شهرداری نوشهر 
شناورسازی قشم 
نود ارومیه 
نفت و گاز گچساران 
مس سونگون 
داماش گیلان