یادداشت وارده: ﺍز \x {۲۰۰c} همزبانان خسته ﺍم، "\x {۲۰۰c} همدل " نمی‌بینم چرﺍ؟

ﺍین روز\x {۲۰۰c} ها دیگر برﺍی عضدی ﺁن روز\x {۲۰۰c} های طلایی وعده دﺍده شده نیست، روزگار، روزگار غریبی ست، "غربت"، " تنهایی "، میهمانانی ناخوﺍنده، ﺁنقدر غریب که ﺍنگار مخفیانه نام و نشانش رﺍ \x {۲۰۰c} هم ﺍز در \x {۲۰۰c} همان دری که ﺁمده، خارج می‌کند. \x {۲۰۰c} هر چه ﺍو ﺁرﺍم بود، "غربت" بی‌خردش خوﺍند و \x {۲۰۰c} هر چه سکوت کرد، به پای ترسش گذﺍشت و نگریست و خندید و گا\x {۲۰۰c} هی \x {۲۰۰c} هم ﺍنگار زخم دلش نمک ندﺍشت…

کاش می‌شد در کنار عکس \x {۲۰۰c} ها حرف \x {۲۰۰c} ها رﺍ \x {۲۰۰c} هم ثبت کرد، حرف ﺍین روز\x {۲۰۰c} ها حکم مهریه رﺍ دﺍرد، با ﺍین تفاوت که عندﺍلمطالبه نیست! چه کسی دﺍده، چه کسی گرفته؟! گفتنش با ﺍ\x {۲۰۰c} همیت ﺍست ولی \x {۲۰۰c} هیچ کس بابت حرفش ﺍلتزﺍم به عمل رﺍ ﺍحساس نمیکند. ﺍز مسئولی که می‌توﺍنست و نکرد تا مدیر عاملی که ﺁنچنان باﻻ سیر نمود که برﺍی دیدنش باید عینک ﺁفتابی زد! ﺍز \x {۲۰۰c} هرچه کم گذﺍشتند قبول ﺍما بی‌ﺍنصافی ست ﺍگر چشمانمان رﺍ ببندیم و بگوییم " وعده \x {۲۰۰c} های بی‌ثمر رسانه پسند ندﺍدند" ﺍز \x {۲۰۰c} همان \x {۲۰۰c} ها که توی خودمان و بیرون دیگرﺍن رﺍ کباب میکند! ﺍز ﺍشک \x {۲۰۰c} های پدرﺍنه رﺍدیویی گرفته تا وعده تسویه حساب بیرون ورزشگاه! ﺍز مصاحبه \x {۲۰۰c} های رنگارنگ پایتختی تا وعده ﺍگر ﺍو باشد ما نیستیم \x {۲۰۰c} همین نزدیکی \x {۲۰۰c} ها! شاید ﺍگر جسارت و \x {۲۰۰c} همت "علی نظر محمدی" نبود ﺍمروز \x {۲۰۰c} همین چند دور دویدن دور زمین عده ﺍی جوﺍن و جویای نام رﺍ \x {۲۰۰c} هم شا\x {۲۰۰c} هد نبودیم.

ﺍین روز\x {۲۰۰c} ها عضدی و وفادﺍرﺍنش ﺍز \x {۲۰۰c} همه دلگیرند، ﺍز مدیر عاملی که برﺍی پستی تشریفاتی در تیم قرمز پایتخت مدتهاست مصاحبه مینماید، ﺍما برﺍی فرزند سابقش! ستاره سهیل شده گرفته تا مسئولی که می‌خوﺍست دست مالک دیگر تیمگیلانی رﺍ ببوسد ﺍما حاضر به حمایت ﺍز دﺍماش مظلوم نبود. ﺍز مدیر عاملی کهگفت: "دﺍماش فرزندم ﺍست" ﺍما ﺁنچنان غرق \x {۲۰۰c} هوﺍی پر دود فوتبال تیم محبوبش شده که فرﺍموش نموده تنها در شهر بارﺍن بود که \x {۲۰۰c} همه جانبه حمایت شد و \x {۲۰۰c} همه یکصدﺍ روزگاری فریاد میزدند " ﺍیرﺍن، ﺁسیا، "… تا مدیرﺍنی که ورزش "گیلان" رﺍ پایین‌تر ﺍز " مازندرﺍن" میدﺍنستند و شاید مسبب ﺍصلی ﺁن رﺍ دﺍماش! خسته ﺍیم ﺍز ﺍین \x {۲۰۰c} همه بی‌مهری، ﺍز ﺍین \x {۲۰۰c} همه دیده نشدن، تنها و تنها ﺍز یک چیز خسته نشده و نمی‌شویم: " حمایت ﺍز فوتبال شهرمان"

مدیر عامل باشگاه دﺍماش گیلان! نه! شاید ﺍیشان عنوﺍن دیگری رﺍ بیشتر می‌پسندند: مدیر فنی باشگاه پرسپولیس تهرﺍن! ما \x {۲۰۰c} هستیم، دﺍماش شهر بارﺍن \x {۲۰۰c} هم \x {۲۰۰c} هست! شما کجایید؟ خبر ﺍز فرزند سابقتان دﺍرید؟ نمی‌توﺍنیم منکر زحماتی \x {۲۰۰c} هم که کشیدید بشویم ﺍما یادمان \x {۲۰۰c} هست در گذشته ﺍی نزدیک که مدیر عامل باشگاه محبوب ما بودید ومسئول، به جای حضور در شهر بارﺍن، ﺍز رﺍه دور، ﺍز چندصد کیلومتر ﺁن طرف‌تر، (تهرﺍن! پایتخت ﺍیرﺍن رﺍ عرض میکنم) مدیریت می‌نمودید، دمادم برﺍی دلتان ﺍز یار قرمزپوشتان سخن می‌گفتید و مصاحبه می‌کردید و ما ماخوذ به حیا بودیم و ﺍحترﺍم دلتان رﺍ دﺍشتیم و ﺍعترﺍضی نمی‌کردیم، حال برﺍی خالی نبودن عریضه ﺍین روز\x {۲۰۰c} ها \x {۲۰۰c} هم که ﺁنجا مسئولیت دﺍرید، چند کلامی به ﺍحترﺍم دل ما ﺍز دﺍماش بگویید. باور کنید جای دوری نمی‌رود…

ﺁقایان و مسئوﻻن ورزش ﺍستان، روزگارتان به خوشی؛ حال ما بد نیست غم کم می‌خوریم، کم که نه، \x {۲۰۰c} هر روز کم کم می‌خوریم! باور کنید ﺍین جوﺍنان بیکارنیستند. با\x {۲۰۰c} هوشند و دﺍرﺍی تحصیلات، نه ﺍدعایی دﺍرند و نه نشانی، تنها جرمشانعاشقیست و نشان عاشقان \x {۲۰۰c} هم در بی‌نشانیست. ﺁری عاشقان بی‌نشان! عاشقان بهدیار و ﺁب و خاک و گیلان و رشت و ورزش شهرشان. بیایید بیش ﺍز ﺍینمنتظرشان نگذﺍرید. ورزش و خصوصا فوتبال در حال حاضر در تمام دنیا ﺍبزﺍریقوی جهت مقابله با نا\x {۲۰۰c} هنجاری \x {۲۰۰c} ها و برقرﺍری \x {۲۰۰c} هنجار\x {۲۰۰c} ها و ﺍیجاد شور نشاط مثبت درجامعه و جوﺍنان ﺍست. \x {۲۰۰c} همان \x {۲۰۰c} هدفی که به خاطر نیل به ﺁن، شما ﺍکنون پشت ﺁنمیز\x {۲۰۰c} ها قرﺍر گرفته ﺍید. بیایید ودست یاری ﺍین \x {۲۰۰c} هوﺍدﺍرﺍن متعصب و دلسوختهگیلانی و رشتی رﺍ بگیرید. توقع ﺁنها زیاد نیست فقط دیگر ﺍز " \x {۲۰۰c} همزبانی" خستهﺍند، "\x {۲۰۰c} همدلی" می‌خوﺍ\x {۲۰۰c} هند. ﺍگر می‌خوﺍ\x {۲۰۰c} هید مصدﺍق ﺁن نغمه که مردم به یاد می‌سپارند باشید، ﺍمروز رﺍ غنیمت بشمارید که فردﺍ شاید دیر باشد.
\x {۲۰۰c} هوﺍدﺍرﺍن فوتبال فهم گیلانی و رشتی حامی نام \x {۲۰۰c} ها و شخصیت \x {۲۰۰c} ها نیستند، ﺍزﺍفرﺍد حمایت نمی‌کنند، ﺁنچه ﺍینجا، در دل ﺍین جوﺍنان پرشور حک شده تنها وتنها نام فوتبال رشت و دﺍماش ﺍست، تنها کسانی رﺍ در قلب خود جای مید\x {۲۰۰c} هندکه در رﺍه عزت و سربلندی گیلان و رشت و ورزش ﺁن و محبوبشان دﺍماش گیلانگام بر میدﺍرند، ﺍصلا \x {۲۰۰c} هم نیاز به توضیح و تشریح فعالیتهای ﺍفرﺍد نیست، ﺍینجا\x {۲۰۰c} هوﺍدﺍرﺍن \x {۲۰۰c} هوشیارند و بینا، به درستی می‌بینند، به درستی تشخیص مید\x {۲۰۰c} هند و بهدرستی ﺍفرﺍد رﺍ به قلب خود رﺍه دﺍده و یا روبروی نام ﺁنها حتی ﺍگر روزگاری درقلبشان بوده باشند، " کارت قرمز" میگیرند…

برﺍی دریایی شدن قطره \x {۲۰۰c} ها با \x {۲۰۰c} هم، در کنار \x {۲۰۰c} هم و در یک جهت سیر می‌کنند، ﺍین\x {۲۰۰c} همه " من" بی‌ثمر رﺍ چه می‌شود که به \x {۲۰۰c} هم نمی‌ﺁمیزد و "ما " نمی‌شود؟ سربلندیورزش ﺍستان و شهر بارﺍن به "من" \x {۲۰۰c} های رنگارنگ تبلیغاتی نیاز ندﺍرد. من \x {۲۰۰c} هوﺍدﺍر، من مدیرعامل، من مسئول ورزش ﺍستان و ﺍلی ﺁخر، باید ﺁنچنان بلند نظر باشم کهبرﺍی " من" بودن ﺍز " ما " نگذرم…

نگارنده: حسین خرمی

منبع: www.varesh-sport.com

وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان