گفتگوی وارش اسپرت با گزارشگر قدیمی گیلان | خادم: کاریکاتوری از ما زدند که در شبکه دو باد به پرچم شمال می‌خورد

وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان: حضور مجتبی پوربخش به عنوان مجری برنامه ورزش از نگاه دو سبب شد تا یادی کنیم از مسعود خادم مجری و گزارشگر قدیمی ورزش گیلان.

مجری و گزارشگری که پس از وی و تا چند وقت قبل، دیگر هیچ کس از گیلان نتوانست به برنامه‌های ورزشی شبکه‌های سراسری راه پیدا کند. خادم درگفتگوی اختصاصی‌اش با وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان از خاطراتش در سال‌های اجرا و گزارشگری‌اش گفت و…

varesh-sport.com: آقای خادم از خودتان بگوئید. از چه زمانی کار گزارشگری را آغاز کردید و چطور شد که به شبکه‌های سراسری رفتید.

مسعود خادم هستم متولد سال ۱۳۳۷ در محله ساغریسازان رشت. روز ۱۸ اردیبهشت سال ۱۳۶۲ با محبتی که مدیر وقت صدا و سیمای مرکز گیلان، آقای خاکسار داشتند وارد این مرکز شدم. یاد است در سال ۶۴ مسابقات بسکتبال جوانان کشور در رشت برگزار می‌شد، آقای محبتی تهیه کننده برنامه ورزش از نگاه دو برای ضبط مسابقات آمده بودند و ایشان عامل این شدند که من برای ویژه برنامه‌های دهه فجر در تهران را اجرا کنم. در آنجا بودم که آقای بادکوبه مدیر شبکه دو از کار بنده خوششان آمد و قرار شد که من مجری برنامه‌های سال ۱۳۶۵ شوم. آن زمان برنامه‌ها ضبطی بود و برنامه‌ها را پس از ضبط در نوروز آن سال پخش می‌کردند.

varesh-sport.com: تجربه کار در شبکه دو چطور بود؟ البته آنطور که شنیده‌ایم در برنامه‌های شبکه‌های دیگر هم اجرا داشته‌اید.

بله. آن زمان دوست خوبمان آقای جهانگیر کوثری مفسر فوتبال این برنامه بودند و آقای جارالهی هم مجری برنامه بودند که بنده به جای ایشان اجرا کردم و بدین ترتیب من ۵ سالی را در تهران بودم. البته باید ذکر کنم که بعد از ۳-۴ ماهی که برنامه‌ها را اجرا کردم آقای کیومرث صالح نیا آمدند مدیر گروه ورزش شدند. مدت کوتاهی را هم برنامه «ورزش شهر ما» در شبکه یک را اجرا کردم که آقای وارث به بنده اصرار کردند به این شبکه بیایم، اما من چون دیدم در شبکه دو استقلال بیشتری دارم به این شبکه رفتم. در آغاز کار شبکه سه که آقایان صافی و صالح نیا در این شبکه حضور داشتند، برنامه‌های بازتاب و گزارش ورزشی را در این شبکه اجرا می‌کردم.

نکته‌ای را که باید من به آن اشاره کنم این است که، چه سال‌های پیش از انقلاب و چه پس از آن بچه‌های گیلان در این زمینه‌ها در استان‌ها تقریبا همیشه پیش قدم بوده‌اند. آن روز که آقای پوربخش با بنده تماس گرفتند و با آن مناعت طبعی که داشتند از بنده رخصت خواستند واقعا خیلی خوشحال شدم، چون ضمن احترام به تمامی هموطنان عزیز ما به نظرم بچه‌های گیلانی این توانمندی را دارند.

به نظر من اگر بچه‌های گیلانی اتحاد بیشتری را با هم داشته باشند موجبات پیشرفت بهتر این دوستان خواهد شد و در حال حاضر هم آقایان وهابی و جعفری هم به ترتیب در شبکه‌های سراسری ورزش سیما و رادیو گزارش انجام میدهند.

 
 
varesh-sport.com: بیشتر توضیح میدهید…

مجتبی پوربخش که امروز برنامه ورزش از نگاه دو را اجرا می‌کند، پیش از این در برنامه‌هایی مثل لیگ یک، سکو و… توانمندی‌های خود را نشان داده و جامعه امروز هم با توجه به اینکه در عصر دیجیتال و اینترنت هستیم به دنبال مجری‌هایی است که به روز باشند.

در آن سال‌ها پشتیبانی که از من در گیلان می‌شد به آن اندازه‌ای نبود که از بچه‌های سایر استان‌ها انجام میگرفت این یک نقطه ضعف است که امیدوارم مسئولین ورزشی الان گیلان از جمله آقای رهنما اینطور نباشند و حمایت لازم را انجام دهند. یادمان باشد که الان مجتبی پوربخش فقط یک شخص نیست، بلکه نماینده ورزش استان گیلان است که الان به شبکه دو رفته و اجرا می‌کند. اگر اختلاف سلیقه‌ای هم هست باید در بین خودمان باقی بماند.

 
 
varesh-sport.com: گفتید در آن زمان از شما حمایت لازم در گیلان انجام نمی‌گرفت. منظورتان چطور حمایتی است؟

یادم است بعد از ۳-۴ ماهی که در شبکه دو بودم، مدیر شبکه آقای بهزادیان از من دعوت کرد تا به حضورشان بروم. ایشان بعد از تعریف و تمجید از بنده و کارم که در آن زمان بسیار جوان بودم، گفت که کلی نامه و اظهارات منفی در خصوص من از گیلان برایشان آمده است که این مسئله بنده را بسیار ناراحت کرد. خیلی از استان‌ها به این شکل نیستند و اگر نفری از آنها مطرح می‌شود از او حمایت می‌کنند، چراکه وی را نماینده جامعه خودشان می‌دانند.

امروز مجتبی پوربخش در شبکه دو حضور دارد، اما فردا اگر حمایت باشد افراد بیشتری از گیلان می‌توانند در شبکه‌های سراسری حضورپیدا کنند و چه بهتر که ما گیلانی‌ها سهم بیشتری در سطح ورزش کشور در رده‌های مختلف داشته باشیم.

شاید خیلی‌ها ندانند، اولین کسی که در ورزشگاه‌های کشور گزارشگری انجام دادند یک گیلانی بودند، به اسم آقای گیلانپور که سال‌ها سردبیر کیهان ورزشی بودند. البته باید یادی کنیم از آقای بهمنش که در عرصه گزارشگری خدمات بسیار زیادی را به ورزش کشور کردند.

varesh-sport.com: یکی از اعتقاداتی که هواداران داماش نسبت به برنامه‌های ورزشی سراسری داشته‌اند، اجحافی بود که در حق داماش در برابر تیم‌های که لابی بیشتری داشتند مثل پرسپولیس، استقلال، تراکتور و… انجام میگرفت. فکر می‌کنید حضور گیلانی‌ها در عرصه شبکه‌های سراسری چقدر در جلوگیری از این مسائل تاثیر گذار است؟

آن زمان که بنده در شبکه دو بودم نه آنکه بیایم برای ورزش گیلان کار خاصی را انجام بدهم اما همیشه سعی می‌کردم تا برجستگی‌های فوتبال گیلان را در آنجا مطرح کنم. یادم است روزنامه بشیر کاریکاتوری را از من و آقای صالح نیا مدیر گروه ورزش ما زده بودند که در شبکه دوم باد به پرچم شمال می‌خورد. شاید دیگران از قضیه ناراحت می‌شدند اما ما خوشحال بودیم که می‌توانیم مسائل مربوط به گیلان را راحت‌تر مطرح کنیم.

varesh-sport.com: در پایان از خاطرات دوران گزارشگری‌تان برای‌مان بگوئید.

تیم ملی ایران که در جام ملت‌های ۱۹۸۸ آسیا سوم شده بود، پس از بازگشت به رشت آمدند و تمرین می‌کردند یک روز به همراه اعضای آن تیم که درآن افرادی مثل عابدزاده، افتخاری، قایقران و… حضور داشتند به خدمت مرحوم آیت الله احسانبخش نماینده ولی فقیه در استان گیلان رفتیم. بعد از اینکه صحبت‌های رسمی از سوی ایشان انجام شد، حاج آقا شروع به شوخی با بچه‌ها کردند و بچه‌ها هم خیلی از روحیه خاص حاج آقا خوششان آمده بود. ایشان یکدفعه آمدند خطاب به عابدزاده گفتند هی احمدرضا این عابدزاده که میگویند تو هستی؟ عابدزاده گفت بله حاج آقا، حاج آقا گفتند: آهان پس تویی که مثل پیچا یهو میپری و توپ را میگیری که همه خنده‌شان گرفت.

خاطره دیگری که در خاطرم است مربوط به بازی لوکوموتیو لایکسیف با منتخب گیلان در رشت بود که من گزارشگرش بودم. شاید نزدیک به ۳۰ هزار نفر برای تماشای این بازی به استادیوم آمده بودند. آن زمان ما از کنار زمین گزارش می‌کردیم و اینقدر که مردم زیاد بودند به یکباره دیدم دو سه نفر من را بغل کرده‌اند! این فشار جمعیت باعث شده بود که گاهی در گزارش اشتباه کنم و اسم بازیکنان را به اشتباه بگویم. یکبار میدیدم وسط گزارش، کنار دستی‌ام میگوید (مثلا) آقای خادم اشتباه گفتی این ادیب قدس نیست و رسول حقدوست است و… منم با دست اشاره میزدم خیلی خوب حالا بگذار گزارش کنم (با خنده). به نوعی کنار دستی‌های من همراهم گزارش می‌کردند و اشتباهات من را می‌گرفتند.

 
 
یک خاطره تلخ هم در گزارشم داشتم که همیشه به یادم مانده است و مربوط می‌شود به بازی ایران و ژاپن در سال ۶۵ که بازی دو بر دو مساوی خاتمه یافت. آن زمان آقای دهداری سرمربی تیم ملی ایران بودند. آقای دهداری از مربیان اخلاقمدار فوتبال ما بوده‌اند و واقعا امثال ایشان را در فوتبال کشورمان کم داریم. متاسفانه پیش از بازی با جوسازی‌هایی که علیه ایشان صورت گرفته بود و اطلاعات غلطی که به مردم داده بودند، ایشان را با گلوله‌های برفی مورد استقبال قرار دادند اما با وجود اینکه افراد زیادی به مرحوم دهداری میگفتند که به روی پیست نرو ایشان به لب خط می‌رفتند و میگفتند که من کارم مربیگری است و به این تماشاگر احترام میگذارم. این صحنه‌ها باعث شده بود من بغض گلویم را بگیرد و در بخش‌هایی از مسابقه نمی‌توانستم آن تمرکز لازم را روی گزارش داشته باشم.

من احساس می‌کنم ما نیاز به آدم‌هایی اخلاق گرا در ورزش‌مان داریم اما با چیزهایی که می‌بینم چندان به این قضیه امیدوار نیستم!

مصاحبه: مهرداد ثابت- مازیار اصغرزاده

منبع: www.varesh-sport.com

وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان