وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان: موضوعات اصلی سوالها و پاسخها در بخش سوم و پایانی مصاحبه اختصاصی ما با مهندس امیرعابدینی شامل این موارد میشود: فرهنگ سازیها و مشکلات آن، خرید سپیدرود و حمایت از آن، رشتههای مختلفی که داماش قصد دارد در گیلان به شکلی حرفهایتر دنبال کند و بحث نام داماش گیلان در شهرهای مختلف استان به غیر از رشت.
بیهیچ توضیح اضافه دیگری به سراغ بخش سوم و پایانی این مصاحبه میرویم…
varesh-sport.com: آقای عابدینی ما در جریان هستیم که باشگاه داماش گیلان به بحث فرهنگ سازی در بین تماشاگران اهمیت زیادی را میدهد و جدیدا نیز بر روی آن تاکید میشود. شما فکر نمیکنید رشت به تنهایی نمیتواند چنین کاری را انجام دهد؟!
حالا چرا این حرف را میزنم به این دلیل که به عنوان مثال تراکتورسازی تبریز با آن حرکات عجیب تماشاگرانش مخصوصا در بازیهای آخر فصل گذشته محرومیتش تعدیل و یا در آستانه بخشیدن قرار میگیرد و بعد آقای عزیزمحمدی میآیند و میگویند تراکتور اگر بخشیده شود به این علت است که یک تیم خاص و با تماشاگران خاص است! حالا کار نداریم که منظور ایشان از کلمه خاص چیست اما حرف من این است که آیا با چنین رفتارهایی که در خصوص برخی از تیمها صورت میگیرد میتوان بحث فرهنگ سازی را در رشت پیاده کرد؟ به هوادار داماش در رشت چه بگوییم وقتی آنها این چیزها را میبینند و میشنوند؟ آیا این قضایا این موضوع را تداعی نمیکند که هواداران باید مثل تراکتوریها عمل کنند تا از آنها حساب برده شود؟
ببینید اگر واقع گرایانه نگاه کنیم عزیز محمدی برای سالم سازی فوتبال کشور دارد تلاش میکند اما روشها ممکن است اشتباه باشد ولی هدف مندی درست است.
یک بحثهایی را هم شما مطرح کردید که این بحثها درست است و به مسائل اجتماعی و فرهنگی بر میگردد. آذریها ۱۲ سال صبوری کردند تا این تیمشان دوباره بالا آمد. یعنی تیمشان یکبار آمد بالا و دوباره افتاد و بعد ۸ سال شد و ۴ سال هم که قبلش مجموعا شد ۱۲ سال. به نوعی یک عقده درونی پیدا کردند و حالا که تیمشان به لیگ برتر آمده است میخواهند از تیم و از این هویتشان با تمام وجودشان دفاع کنند.
برعکس همان کارهایی را که آنها دارند در آنجا انجام میدهند را ما داریم در این استان انجام میدهیم! من منظورم به مردم نیست… آنجا یک کاسه است و همه پشت سر تیم تراکتور هستند، همه بدون هیچ گونه استثنا! و حتی پشت سر تیمهای دیگرشان هم هستند ولی اینجا ما برای اینکه تیمهایمان را حفظ کنیم اصلا ارزش قائل نیستیم!
متن کامل قسمت سوم مصاحبه اختصاصی وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان با مهندس امیر عابدینی مدیر عامل باشگاه داماش را میتوانید در ادامه مطلب مشاهده فرمائید
آنها هم دربی دارند و مسائل شهرداری و… را دارند، ولی ۴ تیم را دارند هَندِل میکنند ما پارسال برای یک تیم سپیدرودمان جمع نشدند تا نگهش دارند! خب چرا باید سپیدرود میافتاد؟! سپیدرود بعد از چند سال بالا آمده بود؟! من واقعا آرزو داشتم که سپیدرود بماند و نیفتد.
اصلا بحث استانی و شهری ندارم ، بحث من بضاعت است. . این شهر بضاعت دو تیم را دارد، این استان بضاعت ۳-۴ تیم را دارد. یکی در انزلی است و یکی در رشت و یکی دیگر چرا در لاهیجان و لنگرود نباشد؟ بچههای ما گناه دارند که همه باید ساک به دوش داشته باشند و دنبال کلاسهای تهران بروند! کلاسهایی را میشناسم که فقط از بچه پول میگیرند و چیزی به او نمیدهند، آنوقت ما به اینها نمیرسیم! ما خودمان بیایم و کارمان را درست انجام بدهیم و کاری نداشته باشیم به استانهای دیگر که چه کاری انجام میدهند… من که مامور نیستم بیایم و مشکلات استانهای دیگر را حل کنم، من وظیفهام این است که در این استان و در رابطه با داماش خوب کار کنم و هوادار داماش هم باید فرهنگ داماش را بر اساس سیاق سیستمش دنبال کند.
من آمدهام و متاثر از فرهنگ گیلان دارم اینجا کار میکنم. من رفتهام و فرهنگ گیلان را مرور کردهام، خواندهام و تجربه کردهام و به حضرت عباس یکی از بالاترین فرهنگها را داراست، خب چرا ما باید این فرهنگ را با چهارتا فحاشی ببریم زیر سوال؟!
ما رفته بودیم در یک شهری که فکر میکنم شماها هم بودید؛ فحش خوردیم، کتک خوردیم، بیاحترامی تمام عیار دیدیم اما اینجا تماشاگر ما چه کرد؟! مربی همان تیم را تشویق کرد! امسال شما برای آقای پیروانی سنگ تمام گذاشتید و به آن تیم یک اهانت نشد… این کار، کار خیلی بزرگی است. ما آن شب ۵ نکته فوتبال را بردیم و یکی را مساوی کردیم!
یکی آنکه نشان دادیم این بضاعت را داریم که استادیوم را ظرف یک ماه و نیم بازسازی کنیم، یکی دیگر آنکه نشان دادیم هوادار ما اینطوری است و حضور ورزشی شهر ما به این شکل است. و دیگر آنکه نشان دادیم مردم ما اینطور فرهنگ دارند؛ ما آب ندادیم دست بچه هایمان… تعابیر مختلفی از تعداد تماشاگران میکنند، ۱۵ هزار، ۸ هزار، ۲۰هزار، ۱۲ هزار… این تعداد تماشاگر سرویس نداشتند، آب برای خوردن نداشتند!
آب را از دستشان گرفتیم و گفتیم بدون آب بروید داخل استادیوم و سرویسها هم که به آن شکل… ۳۰ سال است این استادیوم یک سرویس درست و حسابی ندارد اما تماشاگر آمد و یک اهانت نکرد و تمام فریادها ورزشی بود و اینها پیروزی ما بود. انظباط مردم بعد از بازی در شهر و پراکنده شدنشان و آمدنشان و تشویق و ترغیبشان و ساخته شدن این استادیوم… باید به اینها بها داد.
شما بودید دیدید آقای غلام پیروانی سه بار دعا کرد که چه استادیومی شده و باورنکردنی است. حالا یک دستگاهی هم معتقد بود که بازی برگزار نشود ولی خب بحمدالله برگزار شد.
به نظر من بعضی از ناظرینی هم که اینجا میآیند عقدههایشان را در همان تهران بریزند زمین و بیایند! آقای مرادی در آن شب تمام وجودشان شده بود عقده و نگرانی و اصلا داشت حرص میخورد که چرا این شهر یک استادیوم خوب دارد! من گفتم این وقتی که استادیوم را ببیند خوشحال میشود ولی بیخود بازی را متوقف میکرد و کاملا عصبانیت در وجودش دیده میشد و کارهای عجیب و غریبی را انجام میداد که حالا ما گزارش آن را دادهایم. امیدوارم آقایانی که اینجا میآیند، ببینند که اینجا میخواهد رشد بکند…

varesh-sport.com : در یک قسمت حرف از سپیدرود زدید. ما شنیدیم که شما چند سال قبل قصد داشتید که سپیدرود را خریداری کنید، چه شد که منصرف شدید؟
من اصلا بحثم خدمت به این شهر بود. من به هیچ وجه قصدم این نبود که اینجا بیایم و چیزی را با خودم ببرم. جمعیتی از بچههای سپیدرود آمدند و دور من را گرفتند و گفتند آقا بیا این سپیدرود را بگیر. آن موقع پگاه در لیگ برتر بود… میگفتند پگاه با ترفندهای مختلف تماشاگر میآورد در حالی که ما همینطوری تماشاگر داریم و من گفتم اگر به رشت بیایم یک نگاهی را به سپیدرود خواهم داشت.
امسال هم آمدم و به آقایان و همینطور به هیئت گفتم که بروید و به سپیدرود کمک کنید و زیر بال و پرش را بگیرید اما خب نخواستند! آدمهایی که دارند در آنجا کار میکنند حتما سیاست خاص خودشان را دارند و ما هم به سیاستهایی که آنها دارند احترام میگذاریم اما اگر همین الان هم بتوانم برای سپیدرود کاری بکنم حتما اینکار را میکنم. من به رنگ نگاه نمیکنم، من به توسعه نگاه میکنم… من به همیت نگاه میکنم؛ رنگ سپیدرود قرمز، سفید یا آبی است به من ارتباطی ندارد… یک عده جوان این تیم را دوست دارند و ما به آن احترام میگذاریم و یک عده جوان داماش را دوست دارند و ما به آن احترام میگذاریم.
varesh-sport.com : آیا اگر سپیدرود را میخردید اسمش را تغییر میدادید؟!
نه خیر!
varesh-sport.com : داماش قصد دارد در چه ورزشهایی به شکل حرفهای فعالیت کند؟
والیبال، بسکتبال، فوتبال، کاراته، فوتسال بانوان، کونگ فو در بخش بانوان…
varesh-sport.com : … منظورم حرفهای است! یعنی در حد قهرمانی…
تمام اینها حرفهای و در حد قهرمانی خواهد بود! و امسال هم فوتبال ساحلی را هم تقویت و اضافه میکنیم.
varesh-sport.com : بعضیها میگویند اگر فوتسال آقایان راه اندازی شود شاید فوتبال زیر سایه برود و به همین دلیل است که باشگاه داماش تاکنون فوتسال را راه اندازی نکرده است. .
نه ما اصلا دنبالش نیستیم… من حرفم این است که شما بگویید به غیر از سالن عضدی کجا سالن معتبر داریم؟ الان سالن کارگران را ۵ ساله اجاره کردم که فقط برای والیبال باشد و دلم هم راضی نیست که هیچ رشته دیگری در این سالن کار شود. سالن ۶ هزار نفری را هم که آقای محمدی اصل دارند تلاش میکنند تا مهرماه تحویل بدهند.
بله شاید خوب بود که در ماه رمضان فوتسال هم راه میافتاد ولی آن موقعی که در ماه رمضان فوتسال راه میافتاد، فوتبال تعطیل بود ولی الان ماه رمضان فوتبال شروع میشود و بازی در آن برگزار میشود و من فکر میکنم باشگاهی که این همه دارد هزینه میکند دیگر برای هزینه کردن در این رشته مشکلی ندارد و رقمی نیست که بخواهیم از آن فرار کنیم.
اصلا این موضوع که فوتسال بتواند بر روی فوتبال اشراف داشته باشد امکان ندارد. بنده در پرسپولیس هم فوتبال داشتم و هم فوتسال و خودم هم میرفتم و بازیهای فوتسال در ماه رمضان را نگاه میکردم که هیئت برگزار کننده بود. الان هم اگر فوتبال نبود، فوتسال را برای مردم در ماه رمضان برگزار میکردم.

varesh-sport.com : در مورد بسکتبال ما و کلا رشتههایی که از رشت خارج میشوند یک صحبتی وجود دارد که چرا وقتی این تیمها در رشت تشکیل میشوند داماش گیلان هستند و مثلا وقتی به لنگرود میروند میشود داماش لنگرود؟
به هر حال یک شهر است. شما وقتی دارید میروید و در لنگرود یک کاری را انجام میدهید باید به مردم آن شهر بها بدهید؛ چون آن مردم میروند به هواداری از آن تیم و حمایت میکند. اگر دوست دارند و اونجا میزنند لنگرود خب بگذارید بزنند اما تمام تیمها زیرپوشش داماش ایرانیان هست که یه بخش عمدهای از داماش ایرانیان به گیلان منتقل شده است.
ما داماش گیلان را داریم مستقل میکنیم و داماش ایرانیان را هم جدا میکنیم که در تهران فعالیت داشته باشد. چون این امکان وجود دارد که داماش تهران هم سال آینده به لیگ برتر راه پیدا کند و در آنصورت نمیتواند یک مدیر عامل داشته باشد. البته در این مورد که میگویند من به تهران میروم باید عرض کنم که نه خیر، بنده در تهران مدیرعامل نخواهم بود و مدیرعامل داماش گیلان خواهم ماند.
varesh-sport.com : حرف پایانی شما با هواداران و مردم شهر بارانهای نقرهای را بفرمائید…
مخلص همه آنها هستم؛ واقعا یکی از نقاط قوتی که همیشه من را دلداری داده است و به من انرژی داده است همین برخورد مردم و هواداران بوده است. برخورد کسانی که مثل شماها جوان هستند و دارند این تلاش و کوشش را دنبال میکنند. من سپاسگذار تمام آنها هستم.
من گیلانی نیستم و در گیلان متولد نشدم، پدر مرحوم من شاید دو بار بیشتر به گیلان نیامده باشد و آذری بوده است؛ والده من هم گیلانی نبوده است… اینها را گفتم چون دیدم بحث میشود که شاید عابدینی به این علل تعصب دارد، اما با این وجود تعصبات من از یک بومی گیلانی برای این استان کمتر نیست.
من دوران خدمت سربازیام را در این استان بودم، در جوانی در این استان کار کردم. این استان را خوب میشناسم، خیلی خوب هم میشناسم… از کلیشم و دیلمان گرفته تا حیران! ۱۷۰ کیلومتر ساحلش را میدانم چیست و از۱۴ هزار کیلومتر مربع وسعتش بخوبی آگاهی دارم و به خوبی شهر به شهرش را میشناسم و بلدم.
کوچه پس کوچههای این شهر و مردمش را به خوبی میشناسم از فرهنگ و اخلاق و رفتار مردمش کاملا با خبر هستم… شهر بسیار خوبی است، خوب جایی را انتخاب کردهام و از این بابت هم بسیار خوشحال هستم.
varesh-sport.com : از اینکه وقتتان را در اختیار وارش اسپرت – تارنمای هواداران داماش گیلان گذاشتید از شما ممنون هستیم با وجود آنکه شاهد بودیم که چقدر سرتان شلوغ است. هواداران داماش هم بابت این سرمایه گذاری از شما تشکر میکنند و امیدواریم باشگاه داماش گیلان با حضور شما به موفقیتهای بسیار در رشتههای مختلف دست پیدا کند.
مصاحبه: مهرداد – مازیار