فوتبال گیلان در دهه هشتاد با سرمایه گذاری سازمان‌ها و شرکت‌هایی نظیر صنایع شیر، منطقه آزاد و امپراطوری اقتصادی امیرمنصور آریا می‌رفت که بارقه‌هایی از امید را در دل فوتبالی‌های گیلان ایجاد کند، اما با آغاز دهه نود و به دلایل گوناگون بنگاه‌های اقتصادی تمایلی به سرمایه گذاری در فوتبال استان گیلان را نداشته‌اند و نکته قابل توجه در مالکیت داماش، ملوان و سپیدرود در سالیان اخیر انگیزه حمایتی و دلسوزانه برای بقای این تیم‌ها بوده است، تا آنکه نظیر دهه هشتاد یا استان‌های دیگر شاهد ترغیب اسپانسرهای متمول باشیم!
قاعدتا با این شرایط کسب سهمیه لیگ برتری برای فوتبال گیلان آرزویی تقریبا محال خواهد شد و یا اینکه اگر روزی صعودی هم شاهد باشیم پایدار نخواهد. این موضوع نیازمند یک همیت استانی اعم از حس مسئولیت پذیری متولیان فوتبال و ورزش استان می‌باشد و رئیس هیات فوتبال و مدیرکل ورزش و جوانان گیلان به بهانه خصوصی بودن تیم‌ها نباید خود را مقابل وجدان خود و اذهان هوشیار مردم مبرا جلوه دهند؛ همچنین از سویی دیگر دکتر ارسلان زارع با مدرک دکترای اقتصادی، پسندیده است تا دیر نشده در جهت تسهیل راهکارهای درآمدزا و اقتصادی برای تیم‌های گیلانی از جمله داماش گیلان عنایت ویژه داشته باشد تا نظیر «زنده یاد روح الله قهرمانی»، همتای خود در دهه هشتاد، اقدامی ماندگار برای فوتبال گیلان به یادگار بگذارد.
اقداماتی که می‌تواند یاری دهنده تیم‌های گیلانی شود تا موجب استمرار در روند صعودی داماشی‌ها برای رسیدن به صدر جدول و پایان روند نزولی سپیدرود و ملوان برای فرار از قعر جدول در ادامه رقابت‌های این فصل شود!
نساجی مازندران 
صنعت نفت آبادان 
مس شهربابک 
سایپا تهران 
پارس جنوبی جم 
مس کرمان 
هوادار تهران 
فرد البرز 
پالایش نفت بندرعباس 
آریو اسلامشهر 
نیروی زمینی 
بعثت کرمانشاه 
شهرداری نوشهر 
شناورسازی قشم 
نود ارومیه 
نفت و گاز گچساران 
مس سونگون 
داماش گیلان